ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΞΥΝΙΔΗΣ: ΟΙ ΗΘΙΚΟΙ ΕΚΒΙΑΣΜΟΙ ΤΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ … ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΤΗΣ ΕΛΙΑΣ … ή ΜΑΛΛΟΝ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ.

          Από την εποχή της υπονόμευσης του Γιώργου Παπανδρέου ως και σήμερα ο Βαγγέλης Βενιζέλος και οι συν αυτώ (όσο λίγοι και να έμειναν) βασίστηκαν στην κατασκευή πολιτικών εκβιασμών προκειμένου να ανακτήσουν και να παραμείνουν στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Και χρησιμοποιώ τον όρο «ανάκτηση» γιατί επί της ουσίας δεν κατέλαβε την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ ο Βαγγέλης Βενιζέλος αλλά την ανακατέλαβε ο σκληρός πυρήνας του πάλαι ποτέ σημιτικού-εκσυγχρονιστικού μπλοκ του ΠΑΣΟΚ που κυβέρνησε τη χώρα την εποχή της κατάπτωσης και αποσύνθεσης του πολιτικού μας χώρου. Ναι … αυτού που ευαγγελίζεται ότι θα ανασυγκροτήσει με την ΕΛΙΑ. Τα κοινοβουλευτικά πραξικοπήματα του Ιουνίου και του Οκτωβρίου του 2011 άφησαν τον τότε Έλληνα πρωθυπουργό έκθετο την στιγμή της κορυφαίας σύγκρουσής του με το ιερατείο της παλαιο-συντηρητικής Ευρώπης. Έδωσαν το δικαίωμα στο ντόπιο κατεστημένο των εθνικών πετρελαιάδων, εργολάβων, μηντιαρχών και πάνω από όλα τραπεζιτών να ξαναγίνουν αυτοί που έβαζαν τους όρους του παιχνιδιού, ξεμπλέκοντας με τους «περίεργους» που δεν καθόταν ούτε σε ένα τραπέζι να … συζητήσουν. Τότε λοιπόν στις αρχές του 2012 ο πολιτικός εκβιασμός ήταν ότι έπρεπε να γίνει άμεσα αλλαγή στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ γιατί η χώρα θα πήγαινε σε εκλογές -σύμφωνα με τον άλλο εκβιασμό του Σαμαρά- και δεν μπορούσε να πάει το ΠΑΣΟΚ σε εκλογές με τον παραιτημένο πρωθυπουργό Παπανδρέου. Και εξελέγη Πρόεδρος ο Βαγγέλης Βενιζέλος. Στο τελευταίο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ το 2013 ο νέος πολιτικός εκβιασμός ήταν να μην τεθούν ζητήματα ηγεσίας και φυσιογνωμίας που θα κλονίσουν την παράταξη και κατ’ επέκταση την κυβερνητική και πολιτική σταθερότητα. Ο Βαγγέλης Βενιζέλος είπε τα δικά του αυτοκρατορικά, οι ομαδάρχες έπιασαν από ένα στασίδι στα κομματικά όργανα που δεν συνεδριάζουν ποτέ και κανείς εν τέλει δεν κατάλαβε γιατί έγινε Συνέδριο. Στις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ο πολιτικός εκβιασμός ήταν ακόμη πιο σκληρός. Όποιος δεν δηλώνει καθημερινά και φωναχτά ότι στηρίζει τον Βαγγέλη Βενιζέλο για τις επιλογές του στα κυβερνητικά κόλπα και στα εγχειρήματα πρώτα των 58 και κατόπιν της ΕΛΙΑΣ, είναι εχθρός της παράταξης και θα ευθύνεται για το τραγικό αποτέλεσμα των εκλογών που και πάλι θα θέσει σε αμφισβήτηση την κυβερνητική και άρα την πολιτική σταθερότητα. Ο Βαγγέλης Βενιζέλος τώρα ετοιμάζει το νέο πολιτικό του εκβιασμό. Όποιος δεν υποστηρίζει τις διαδικασίες σιωπηλής μετατροπής του ΠΑΣΟΚ σε άδειο πουκάμισο και μετάβασης σε μια ΕΛΙΑ-ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ είναι εχθρός της παράταξης και την αδυνατίζει ενώπιον των επερχόμενων εκλογών και πολιτικών εξελίξεων και θα φέρει την ευθύνη της διάλυσης του ΠΑΣΟΚ. Και μην έχετε καμιά ψευδαίσθηση. Η λέξη ΠΑΣΟΚ δεν προφέρεται καν. Η φράση ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ ακούγεται σιγά-σιγά και θα υποκαταστήσει και τη λέξη ΕΛΙΑ. Όλα αυτά μόνο με πολιτικούς εκβιασμούς και στρατηγικές των ολιγομελών παρασκηνίων. Και την μετατροπή της παράταξης σε σύνολο ομαδαρχών με γαλάζια υπουργικά κουστούμια. Έτσι όμως δεν χτίζεται παράταξη. Και οι πολιτικοί εκβιασμοί τελείωσαν γιατί πλέον δεν υπάρχουν εκβιαζόμενοι. Κατάλαβες Πρόεδρε;

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ- Γιώργος Παπανδρέου: Έχουμε αναλάβει να φέρουμε στον κόσμο μια νέα πολιτική ελπίδας

Υπό την προεδρία του Προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, Γιώργου Α. Παπανδρέου, συνεδριάζει στην πόλη του Μεξικού, το Συμβούλιο της Οργάνωσης, στο οποίο συμμετέχουν περισσότεροι από 200 εκπρόσωποι κομμάτων από όλο τον κόσμο. 

Κεντρικά θέματα του Συμβουλίου, είναι οι εξελίξεις στην παγκόσμια οικονομία και η μετανάστευση. 

Ο Γιώργος Παπανδρέου, με την ευκαιρία αυτή, ανακοίνωσε δύο νέες πρωτοβουλίες της Σοσιαλιστικής Διεθνούς:
Τη δημιουργία μιας Ειδικής Επιτροπής για τις Ανισότητες, με τη συμμετοχή προσωπικοτήτων από το χώρο της πολιτικής και διανοούμενους.
Την προώθηση μιας Χάρτας για τα Δικαιώματα των Μεταναστών.

Ο Υπουργός Εξωτερικών του Μεξικού, Antonio Meade Kuribrena, κατά τη διάρκεια γεύματος που παρέθεσε προς τιμήν των συνέδρων χθες το μεσημέρι, χαιρέτησε την πρωτοβουλία της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, για την προώθηση της Χάρτας Δικαιωμάτων των Μεταναστών και δήλωσε ότι, η χώρα του πρόκειται να την υποστηρίξει. 

Το Μεξικό, που φιλοξενεί τις εργασίες του Συμβουλίου, έχει δύο κόμματα - μέλη στη Σοσιαλιστική Διεθνή. Το Partido Revolucionario Institucional (PRI), που βρίσκεται στην κυβέρνηση και το Partido de la Revolución Democrática (PRD), που είναι στην αντιπολίτευση. Στην έναρξη του Συμβουλίου, μίλησαν μεταξύ άλλων, και ο Πρόεδρος του PRI, Cesar Camacho     και ο Πρόεδρος του PRD, Jesus Zambrano. Το γεγονός ότι, με την ευκαιρία του Συμβουλίου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς οι ηγέτες των δύο κομμάτων έβαλαν στην άκρη τις όποιες διάφορες τους για χάρη των κοινών ιδεολογικών αρχών, είναι ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς η κυβέρνηση του Μεξικού προωθεί το διάστημα  αυτό μια σειρά από κρίσιμες μεταρρυθμίσεις που απαιτούν πολιτικές συναινέσεις.

Ο Γιώργος Παπανδρέου, στην εναρκτήρια ομιλία του, μεταξύ άλλων, είπε:

Αγαπητοί σύντροφοι,
Το Μεξικό είναι μια χώρα με συγκλονιστικό αρχαίο πολιτισμό που έχει μια ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μου. 
Βρέθηκα για πρώτη φορά στην πόλη του Μεξικού, το 1986. Είχα έρθει στο πλαίσιο μιας συνάντησης των ηγετών της Ελλάδας, του Μεξικού, της Σουηδίας, της Ινδίας, της Τανζανίας και της Αργεντινής που είχαν πάρει μια διεθνή πρωτοβουλία για να δοθεί τέλος στα πυρηνικά όπλα. 
Αυτό δείχνει πόσο το Μεξικό έχει συνδεθεί με τους αγώνες για την ειρήνη, τόσο στην πράξη όσο και στο ίδιο το Σύνταγμα του. 
Το Μεξικό έχει γίνει ένας σημαντικός παράγοντας σε τοπικό και διεθνές επίπεδο σε ό,τι αφορά την ειρήνη, την ανάπτυξη και τη δικαιοσύνη. Και ασφαλώς, τα κόμματα - μελή μας από το Μεξικό, έχουν γίνει ισχυροί υποστηρικτές αυτών των αξιών σε όλο τον κόσμο.
Η τελευταία φορά που ήρθα στο Μεξικό, ήταν το 2008, για το Συμβούλιο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, στη Βαγιάρτα. Η παγκόσμια οικονομική κρίση είχε μόλις αρχίσει. 
Και επειδή είναι σημαντικό για όλους να θυμόμαστε την ορθότητα των θέσεων μας, θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι τότε, στη Βαγιάρτα, η νεοσύστατη Επιτροπή μας για τα Διεθνή Οικονομικά Ζητήματα, με επικεφαλής τον Τζο Στίγκλιτς, είχε υπογραμμίσει την ανάγκη για μια συνολική αντιμετώπιση της κρίσης και την διαχείριση των χρηματοπιστωτικών αγορών. 
Αλλά που βρισκόμαστε σήμερα; Υπάρχει χώρος για μεγαλύτερη αισιοδοξία;
Πολλοί μπορούν να πουν ότι, τα χειρότερα είναι πίσω μας. Υπάρχουν κάποια σημεία ανάπτυξης στις ΗΠΑ και την ΕΕ.
Από την άλλη, το βάρος της προσαρμογής έχει πέσει στις πλάτες των πιο αδύναμων στις κοινωνίες μας. 
Στην Ευρώπη, η ανεργία έχει φτάσει το 26,8% στην Ελλάδα, το 25,1% στην Ισπανία και το 14,6% στην Πορτογαλία. Και η ανεργία των νέων, έχει φτάσει στο 40-50% σε πολλές χώρες. 
Το πιο αξιοσημείωτο είναι ότι, το ΑΕΠ και η ανάπτυξη, δεν αντανακλούν πλέον την πραγματική εικόνα των κοινωνιών μας.
Και η αιτία είναι ότι, τα τελευταία χρόνια βλέπουμε να μεγαλώνει το χάσμα της ανισότητας. 
Οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι, η μεσαία τάξη και οι φτωχοί  ωθούνται προς τα κάτω. 
Τα γεγονότα, τα στοιχεία είναι απίστευτα! 
Περίπου ένα τοις εκατό του παγκόσμιου πληθυσμού, σύμφωνα με την OXFAM, κατέχει το ήμισυ του παγκόσμιου πλούτου και επτά στους δέκα ανθρώπους ζουν σε χώρες όπου η οικονομική ανισότητα έχει αυξηθεί τα τελευταία 30 χρόνια. 
Αλλά όπως έγραψε χθες ο Τζο Στίγκλιτς: "Το πρόβλημα της ανισότητας δεν είναι τόσο ένα τεχνικό οικονομικό ζήτημα. Είναι ένα πρακτικό πολιτικό πρόβλημα" . 
Όχι, φίλοι μου, η ανισότητα δεν είναι αναπόφευκτη. 
Το κίνημα μας το απέδειξε στο παρελθόν μέσα από τους αγώνες του. 
Μέσα από τους αγώνες, σε κάποιες περιπτώσεις, κατορθώσαμε να διασφαλίσουμε μια βασική συμφωνία, ένα κοινωνικό συμβόλαιο στις κοινωνίες μας. 
Μια συμφωνία μεταξύ των εργοδοτών, των εργαζομένων και των κυβερνήσεων. 
Μια συμφωνία για την δίκαιη κατανομή του πλούτου. 
Μια συμφωνία που διασφάλιζε την ελευθερία, τα ανθρώπινα δικαιώματα, το δικαίωμα των πολιτών στην υγεία και την κοινωνική πρόνοια, μια βασική συμφωνία που διασφάλιζε ότι, οι φωνές μας θα ακούγονται και θα γίνονται σεβαστές στις δημοκρατίες. 
Και η συμφωνία αυτή μας επέτρεπε να αισθανόμαστε ασφαλείς, να ελέγχουμε τη μοίρα μας και να έχουμε την δύναμη για ένα καλύτερο μέλλον. 
Σήμερα τα πράγματα δεν είναι έτσι.
Η αιτία είναι σαφής. Η βασική συμφωνία αποδυναμώνεται κάθε μέρα από τις μεγάλες ανισότητες της κοινωνίας μας. 
Οπότε, όταν ακούτε - όπως άκουσα και εγώ ως Πρωθυπουργός - τόσους να λένε ότι χρειάζεται να είμαστε δημοσιονομικά υπεύθυνοι, προσέξτε! 
Ασφαλώς και πρέπει να είμαστε δημοσιονομικά υπεύθυνοι στις χώρες μας. 
Αλλά η ευθύνη δεν μπορεί να πέσει μόνο πάνω στη μεσαία τάξη, τους φτωχούς, τους νέους, τους μετανάστες. 
Και διεθνείς θεσμοί, όπως το ΔΝΤ ή η Παγκόσμια Τράπεζα, πρέπει να πάνε πέρα από τη μέτρηση του ΑΕΠ και να αρχίσουν να υπολογίζουν την ανισότητα ως δείκτη μιας υγιούς κοινωνίας. 
Αλλά πως μπορεί να επιτευχτεί αυτό, αγαπητοί φίλοι; 
Από τις πολλές ερμηνείες μια είναι ιδιαίτερα σημαντική. Το ότι, οι θεσμοί μας, οι δημοκρατίες μας, είναι ακόμα εθνικές, αλλά η οικονομία, είναι παγκόσμια. 
Και καθώς εμείς πρέπει να οικοδομήσουμε κράτος δικαίου στις δημοκρατικές κοινωνίες μας - κάτι που συζητήσαμε και χθες κατά τη διάρκεια του προεδρείου μας - το κεφάλαιο δεν χρειάζεται να το κάνει. 
Το κεφάλαιο δεν έχει πλέον πατρίδα. Μπορεί να μετακινηθεί από το ένα μέρος στο άλλο για να αποφύγει τη φορολογία, τους περιβαλλοντικούς όρους, τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, τα βασικά δικαιώματα, 
Γι αυτό, το παγκόσμιο κίνημα μας έχει μια αυξημένη ευθύνη. 
Την ευθύνη για μια παγκόσμια διακυβέρνηση, με κανόνες και ρυθμίσεις, που θα ανασυνθέσουν τη βάση της ισότητας και της δημοκρατίας. 
Γι' αυτό, θέλω να ανακοινώσω ότι φέτος το φθινόπωρο θα προωθήσουμε μια νέα Επιτροπή για την Ανισότητα. 
Και η Επιτροπή αυτή, θα μεταφέρει τη φωνή μας σε όλο τον κόσμο. Δουλεύοντας με πολιτικές προσωπικότητες, με τις συμβουλές σοφών προοδευτικών διανοουμένων. 
Πρόκειται για ένα θεμελιακό ζήτημα, που βρίσκεται στη ρίζα πολλών σημερινών προβλημάτων. 
Καθώς, ακόμα και οι δημοκρατικοί μας θεσμοί έχουν κυριαρχηθεί από την συγκέντρωση του πλούτου. 
Για να αναφερθώ ξανά σε μια φράση του Τζο Στίγκλιτς: "Εντοπίσαμε την υποβόσκουσα αιτία του προβλήματος: είναι οι πολιτικές ανισότητες και οι  πολιτικές της εμπορευματοποίησης που διέφθειραν τη δημοκρατία μας“. 
Γι' αυτό, δεν είναι περίεργο που δεν μπορέσαμε να διαχειριστούμε τον πλανήτη μας με έναν αποτελεσματικό και δίκαιο τρόπο. 
Αυτό ισχύει και για άλλα θέματα, όπως η κλιματική αλλαγή. Ένα θέμα για το οποίο το κίνημα μας έχει εκφραστεί έντονα.
Και σχεδιάζουμε να κάνουμε πάλι μια εκστρατεία σχετικά με το θέμα της κλιματικής αλλαγής, καθώς οδεύουμε προς τη Σύνοδο Κορυφής που θα γίνει του χρόνου στο Παρίσι. 
Αλλά το πιο ανησυχητικό στην παγκοσμιοποιημένη οικονομία μας, είναι ότι οι πιέσεις στις κοινωνίες μας δημιούργησαν μια υποχώρηση. Καθώς οι πολίτες αισθάνονται λιγότερο ασφαλείς, βλέπουμε την άνοδο της πολίτικης του φόβου. 
Υπάρχουν αυτοί που κηρύττουν τον ρατσισμό, τον σεχταρισμό, τον φονταμενταλισμό. Αυτοί που κηρύττουν τη βία και το μίσος. 
Αυτοί που γυρεύουν σωτήρες, ηγέτες, δόγματα η θρησκείες. 
Και αν αυτά τα φαινόμενα απειλούν ολόκληρες περιοχές στη Μέση Ανατολή, όπως διαπίστωσα σε πρόσφατη επίσκεψη μου, τα συναντούμε εξίσου στην Αφρική, την Ασία και την Ευρώπη, όπου ο λαϊκισμός είναι σε άνοδο. 
Οπότε, η αντίθεση είναι ότι, σε μια εποχή που χρειαζόμαστε περισσότερη συνεργασία, μεγαλύτερη κατανόηση, τη δημιουργία κοινών αξιών για να προστατεύσουμε τα δικαιώματα των πολιτών σε παγκόσμιο επίπεδο, διαπιστώνουμε μια πολυδιάσπαση, μια αποσύνθεση σε πολλά μέρη του κόσμου. 
Όμως, πάλι το κίνημα μας είναι στην εμπροσθοφυλακή για να διασφαλίσει τις κοινές αξίες για μια οικουμενική υπηκοότητα. 
Μια οικουμενική υπηκοότητα που σημαίνει ότι απλά σεβόμαστε κάθε άνθρωπο ανεξάρτητα από το φύλο, τη φυλή, την εθνότητα, τη χώρα προέλευσης. 
Και αποτελεί επιτομή της δουλειάς μας, η θέση που έχουμε στο θέμα της μετανάστευσης.
Τα τελευταία στοιχεία σχετικά με την παράνομη διακίνηση παιδιών στα σύνορα Μεξικού - Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς και οι τραγωδίες που σημειώνονται με όσους προσπαθούν να περάσουν σε άλλες χώρες με υποτυπώδεις βάρκες στη Μεσόγειο, είναι απλώς ένα κομμάτι από όσα βιώνουν χιλιάδες μετανάστες και πρόσφυγες σε όλο τον κόσμο. 
Είναι ένα θέμα που παίρνω προσωπικά, καθώς στα νεανικά μου χρόνια υπήρξα πρόσφυγας. 
Χρειάστηκε να αντιμετωπίσω τη δικτατορία και την καταπίεση. Αλλά είχα την τύχη να γίνω δεκτός σε μια πολύ δημοκρατική, σοσιαλδημοκρατική κοινωνία, στη Σουηδία. 
Δεν έχουν την ίδια τύχη οι περισσότεροι. 
Γι αυτό κι αποφασίσαμε να υιοθετήσουμε μια Χάρτα για τα δικαιώματα των μεταναστών. Και κατόπιν, να την προωθήσουμε σε διάφορες κυβερνήσεις, στις ΗΠΑ, στην ΕΕ, σε περιφερειακούς Οργανισμούς, όπως η Αφρικανική Ένωση, η ASEAN, στη Λατινική και Κεντρική Αμερική και φυσικά, τον ΟΗΕ. 
Αγαπητοί σύντροφοι,
Το κίνημα μας σήμερα, είναι ένα κίνημα που έχει στόχο τον εξανθρωπισμό και τον εκδημοκρατισμό της παγκοσμιοποίησης. 
Και επιλέξαμε να το κάνουμε αυτό, με ειρηνικά μέσα, χωρίς χρήση βίας. 
Και είμαστε πάντα έτοιμοι να επιδιώξουμε "συμβιβασμούς" στο όνομα της οικοδόμησης συναίνεσης και της κοινωνικής συνοχής.

Αλλά αυτό που δεν μπορούμε να δεχτούμε, είναι να μην υπάρχει συμφωνία.

Δεν μπορούμε να δεχτούμε, ότι πρέπει να θυσιάσουμε τη δημοκρατία  στις απαιτήσεις των αγορών.

Δεν μπορούμε να δεχτούμε, ότι πρέπει να θυσιάζουμε την ασφάλεια των πολιτών μας και την ευημερία τους στο όνομα του ανταγωνισμού.

Δεν μπορούμε να δεχτούμε, ότι θα υπάρχει πρώτη, δεύτερη και τρίτη κατηγορία ανθρώπων στο όνομα των συνόρων.

Δεν μπορούμε να δεχτούμε, ότι πρέπει να θυσιάσουμε το περιβάλλον μας, στο όνομα του εύκολου κέρδους.

Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε, ότι πρέπει να δεχτούμε τις ανισότητες και τις αδικίες στο όνομα της ανάπτυξης.

Το κίνημά μας συμβολίζει αξίες. Αξίες που πιστεύουμε ότι είναι καθολικές. Αξίες που υπερβαίνουν τις νέες διαχωριστικές γραμμές, που ο σεχταρισμός, ο λαϊκισμός και η ανισότητα δημιουργούν.

Αξίες που υπερβαίνουν την πολιτική του φόβου.

Έχουμε αναλάβει να φέρουμε στον κόσμο μια νέα πολιτική ελπίδας.

Είναι μια τεράστια ευθύνη.

Αλλά πιστεύω απόλυτα στο κίνημά μας. 

Venceremos!

Σφοδρή επίθεση Μιχ. Καρχιμάκη στη ΝΔ

Κλείσατε το 2009 την βουλή,για να μας κληρονόμησετε την καταστροφή που προξενησατε,στην οικονομία ,και να απαλλαξετε απο τις ποινικές ευθύνες κάποιους απο τους υπουργούς σας.

Κύριοι της Δεξιάς πρέπει να σας υπενθυμίσουμε.
Τις εκλογές το 2009 δεν τις προκαλέσαμε εμείς ...τις προκηρύξατε εσείς .

1)γιατί γνωρίζατε την τραγική εικόνα της οικονομίας που προξενησατε εσείς οπως αποκαλύφθηκε στην συνέχεια ..

Παραλάβατε το 2004 έλλειμμα 4% δηλαδή περίπου 10 δις ευρω με το 2003 να καταγράφεται και πρωτογενές πλεόνασμα,και παραδώσατε,το 2009 16% δηλαδή 36,5 δις.ευρω.

Παραλάβατε,το 2004, 170 δις ευρω χρέος,και παραδώσατε το 2009 ,340 δις.ευρω.

2)γιατί έπρεπε να παραγράψετε με το κλείσιμο της βουλής και την πορεία στις κάλπες ,
Τις ποινικές ευθύνες κάποιων απο τους υπουργούς σας για σκάνδαλα και παράνομες πράξεις που συγκλόνησαν την ελληνική κοινωνία ..ομόλογα ,βατοπεδι,κ.λ.π.

Αυτά πληρώσαμε κύριοι της Δεξιάς και όχι τις υποχρεώσεις του δημοσίου παρελθόντων ετών

.Την Βουλή την κλείσατε εσεις ως έχοντες την πολιτική και συνταγματική ευθύνη στα δυο χρόνια της θητείας της ,ενώ η συνταγματική προθεσμία έληγε μετα απο δυο ολόκληρα χρόνια .
Η θητεία της βουλής οπως ορίζει το Σύνταγμα ανεξαρτήτως συνθηκών διαρκεί τέσσερα χρόνια ,και όχι δυο.

Τραπήκατε σε φυγή για να αφήσετε την απασφαλισμένη χειροβομβίδα της καταστροφής στην οικονομία που επιφέρατε στα 6 χρόνια περίπου διακυβέρνησης σας στα χέρια του ΠΑΣΟΚ .

Η ιστορία κύριοι της Δεξιάς δεν άρχισε να γράφεται το 2009..

Έχει αφετηρία κυριως το 2004 που αριθμοί και τα στοιχεία ειναι συντριπτικά και αμείλικτα .

Γιώργος Ελενόπουλος: η μοναδική συγκάλυψη, είναι αυτή που επιδιώκουν όσοι προσπάθουν να αποκρύψουν τις εγκληματικές ευθύνες της κυβέρνησης Καραμανλή.

Σχόλιο Γιώργου Ελενόπουλου - με αφορμή ερωτήσεις δημοσιογράφων σχετικά με δημοσίευμα κυριακάτικης εφημερίδας

Η καλύτερη απάντηση σε όσους ακόμα και σήμερα επιχειρούν να συγκαλύψουν τους πραγματικούς ενόχους που επέφεραν θανάσιμο πλήγμα στην ελληνική οικονομία και οδήγησαν τη χώρα στο Μνημόνιο, είναι η ίδια η Έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τα Προγράμματα Στήριξης και τα πεπραγμένα της τρόϊκας - Έκθεση που τόσοι προσπάθησαν να "θάψουν" στην Ελλάδα προσποιούμενοι ότι δεν υπάρχει, παρά την υπερπροβολή της πριν την ολοκλήρωσης της,  αλλά και ο ίδιος ο Προϋπολογισμός του 2013, που ψήφισαν όλοι οι βουλευτές της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ, το Νοέμβριο του 2012. 

Και τα δύο, δικαιώνουν πλήρως την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και αναδεικνύουν τους πραγματικούς υπεύθυνους.

Όσον αφορά τον Προϋπολογισμό:
Στη σελίδα 16 της Εισηγητικής Έκθεσης του Προϋπολογισμού του 2013, της κυβέρνησης Σαμαρά - Προϋπολογισμός που ψηφίστηκε στις αρχές Νοεμβρίου 2012 από την Ελληνική Βουλή, αναφέρεται σαφώς: «Το 2011, δεύτερο έτος εφαρμογής του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής, επιτεύχθηκε μείωση τουελλείμματος της Γενικής Κυβέρνησης κατά 1,3 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ, ενώ συνολικά την περίοδο 2009-2011 η μείωση ήταν 6,2 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ (από 15,6% το 2009 σε 9,4% το 2011). Αυτή η μείωση είναι ημεγαλύτερη που έχει σημειωθεί από κράτος-μέλος της Ευρωζώνης».

Το κείμενο του Προϋπολογισμού φέρει την υπογραφή του σημερινού Πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά και έλαβε την ψήφο του τότε Πρωθυπουργού, Κώστα Καραμανλή.

Όσον αφορά την Έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου:
Στο σημείο 5 της Έκθεσης, που ψηφίστηκε με συντριπτική πλειοψηφία στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τον Μαρτίου του 2014, αναφέρεται το εξής: 

[Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο] … επισημαίνει ότι, πριν από την έναρξη του προγράμματος συνδρομής ΕΕ-ΔΝΤ, το οποίο δρομολογήθηκε την άνοιξη του 2010, υπήρχε ένας διττός φόβος που αφορούσε την «αφερεγγυότητα» και τη «μη βιωσιμότητα» των δημόσιων οικονομικών της Ελλάδας ως αποτέλεσμα της συνεχώς μειούμενης ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας και του μακροχρόνιου δημοσιονομικού εκτροχιασμού, λόγω της χαμηλής πραγματικής είσπραξης φόρου εταιρειών, με το δημόσιο έλλειμμα να αγγίζει το 15,7% του ΑΕγχΠ το 2009, έναντι - 6,5% το 2007, και τον λόγο δημόσιου χρέους προς ΑΕγχΠ να συνεχίζει την ανοδική πορεία του από το 2003, όταν είχε διαμορφωθεί στο 97,4%, αγγίζοντας το 129,7% το 2009 και το 156,9% το 2012. Είναι της γνώμης ότι η προβληματική κατάσταση της Ελλάδας οφειλόταν και στη στατιστική λαθροχειρία κατά τα έτη που προηγήθηκαν της κατάρτισης του προγράμματος. Χαιρετίζει την αποφασιστική δράση της ελληνικής κυβέρνησης για επείγουσα και αποτελεσματική αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, συμπεριλαμβανομένης της ίδρυσης της ανεξάρτητης Ελληνικής Στατιστικής Αρχής τον Μάρτιο του 2010. Σημειώνει ότι η βαθμιαία αποκάλυψη της στατιστικής λαθροχειρίας στην Ελλάδα είχε αντίκτυπο στην ανάγκη αναπροσαρμογής των πολλαπλασιαστών, των προγνώσεων και των προτεινόμενων μέτρων. Υπενθυμίζει ότι, λόγω της επιμονής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η Eurostat (η στατιστική υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης) είναι πλέον επιφορτισμένη με τις εξουσίες και τα μέσα για την παροχή ενός στέρεου συνόλου αξιόπιστων και αντικειμενικών στατιστικών στοιχείων.

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Ότι η μοναδική συγκάλυψη, είναι αυτή που επιδιώκουν όσοι προσπάθουν να αποκρύψουν τις εγκληματικές ευθύνες της κυβέρνησης Καραμανλή. 

Ποιοι αποκρύπτουν αυτήν την πραγματικότητα; 

Οι πραγματικοί Μνημονιακοί, όλοι αυτοί που ενώ γνωρίζουν την αλήθεια, ενδεδυμένοι μια αντιμνημονιακή λεοντή, επιδιώκουν να παραμένει η χώρα όμηρος των δικών τους στοχεύσεων. 

Όλοι αυτοί που με τη στάση τους τότε, οδήγησαν τη χώρα στο Μνημόνιο, που με τη στάση τους σήμερα, επιδιώκουν να παραμείνουν ανέγγιχτα τα κακώς κείμενα. 

Όλοι αυτοί των οποίων οι στοχεύσεις ουδεμία σχέση έχουν με το εθνικό συμφέρον.

Όμως, αν κάτι έχει σημασία, είναι το γεγονός ότι, για να οδηγηθούν η χώρα και οι Έλληνες σε ένα βιώσιμο μέλλον, απαιτείται κατανόηση του προβλήματος, των πραγματικών αιτιών που μας έφεραν στα πρόθυρα μιας εθνικής καταστροφής. 

Και η αδυναμία και η άρνηση κατανόησης αυτής της αδήριτης ανάγκης, οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα: από τη μιά, οι πολλοί να πληρώνουν και μάλιστα, δυσανάλογα, τις τραγικές συνέπειες από τις επιλογές των πραγματικών υπευθύνων και από την άλλη, να εξακολουθούμε να είμαστε εκτεθειμένοι στον κίνδυνο να βρεθούμε αντιμέτωποι με μια νέα κρίση. 

Διαμαντίδης: ουδέποτε αντέδρασα στο Δημοψήφισμα

Επιστολή διαμαρτυρίας και αποκατάστασης της αλήθεια απέστειλε ο πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ Γιάννης Διαμαντίδης  προς την εφημερίδα ¨ΤΟ ΒΗΜΑ¨ καθώς συμπεριλαμβάνεται το όνομα του μεταξύ των βουλευτών που, κατά την εφημερίδα, δηλώνουν δημοσίως αντίθετοι με το δημοψήφισμα

Η επιστολή: 

Κύριε  Διευθυντά

Στο  φύλλο του Σαββατοκύριακου 17-18/05/2014 της έγκριτης εφημερίδας σας, και στο ρεπορτάζ αναφορικά με “όλη την αλήθεια για τις Κάννες” που υπογράφεται από την δημοσιογράφο κα. Δήμητρα Κρουστάλλη, προφανώς εκ παραδρομής, και στην σελίδα Α9, συμπεριλαμβάνεται κακώς το όνομα μου μεταξύ των βουλευτών που κατά την εφημερίδα σας, δηλώνουν δημοσίως αντίθετοι με το δημοψήφισμα, εμφανιζόμενοι ως αντάρτες.
Αυτό, όσον αφορά εμένα, είναι απολύτως αναληθές, δεδομένου ότι είναι γνωστό στους πάντες, ότι με δημόσιες δηλώσεις μου υποστήριξα την πρωτοβουλία του τότε πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου και σε καμία περίπτωση δεν συμπεριλαμβάνομαι μεταξύ των βουλευτών που είτε δημόσια, είτε στην συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ, αντέδρασαν στην διεξαγωγή δημοψηφίσματος και έβαλαν απαράδεκτους όρους για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης προς την Κυβέρνηση, υπονομεύοντας και ανατρέποντας στην ουσία την νόμιμα εκλεγμένη από το λαό Κυβέρνηση.
Τουναντίον, είχα δηλώσει τον Ιούνιο του 2011, και είχα καταγγείλει δημόσια στις τηλεοράσεις και τις εφημερίδες, ¨προφητικά¨ ίσως, ως απόπειρα νέας ¨αποστασίας¨ τις αντιδράσεις συγκεκριμένων βουλευτών του ΠΑΣΟΚ.
Παρακαλώ πολύ, όπως αποκαταστήσετε την αλήθεια δημοσιεύοντας την παρούσα επιστολή μου, τόσο στο επόμενο φύλλο της έγκριτης εφημερίδας σας, όσο και στην ηλεκτρονική έκδοση της.



                                                                                               Με Τιμή
   

                                                                                       Γιάννης Διαμαντίδης
                                                                                            τ. Υπουργός       

Η δήλωση Παπανδρέου μετά την άσκηση του εκλογικού του δικαιώματος

«Σήμερα, καλούνται αυτοί οι δήμοι και αυτές οι περιφέρειες, να κάνουν ένα άλμα, ένα καθοριστικό βήμα, ανατρέποντας κακές πρακτικές και αντιλήψεις ενός κεντρικού, πελατειακού κράτους - πηγή δεινών πολλών για τη χώρα μας και εξαρτησιακών πρακτικών και αντιλήψεων. Χαίρομαι γιατί παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε, το ΠΑΣΟΚ ανέδειξε και από τα σπλάχνα του και από τον ευρύτερο προοδευτικό χώρο, στελέχη ικανά, στελέχη σίγουρα, αποφασισμένα και να συγκρουστούν με παλιές αντιλήψεις και να φέρουν σε πέρας ένα δύσκολο έργο μιας άλλης νοοτροπίας, άλλων πρακτικών, για την αυτοδιοίκηση» δήλωσε και πρόσθεσε:
«Στηρίζω πολλές ελπίδες σε αυτούς τους ανθρώπους και τους εύχομαι καλή επιτυχία και για σήμερα και για τους αυριανούς αγώνες».

Βρες το λάθος...

Δεν υπάρχει η Real....μετά τον πόλεμο στον Γιώργο Παπανδρέου βγαίνει με πρωτοσέλιδο φιλικό προς τον πρώην πρωθυπουργό και διατηρεί στην επικαιρότητα το θέμα.
Η αλήθεια σιγά σιγά αποκαθίσταται και κανείς δε μπορεί να το σταματήσει...