Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 28 Αυγούστου 2015

Είναι πολύ λίγοι για να εκπροσωπούν τον χώρο του δημοκρατικού σοσιαλισμού


Υποστήριξαν οι Σκανδαλίδης, Γρηγοράκος, Βενιζέλος  ότι για να ενωθεί ο πολιτικός χώρος θα πρέπει:
Να μην συμμετέχει στα ψηφοδέλτια ο Παπανδρέου
Να αυτοδιαλυθεί το Κίνημα
Προφανώς  με τη λογική της ισχύος του δυνατού, η παράλληλη εξουσία του ΠΑΣΟΚ επέβαλε  στην Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ τα όριά της .  Την απέτρεψε από μια επιτυχία στενεύοντας περιθώρια των κινήσεών της,
Είναι τα ίδια στελέχη που δήλωναν ενάντια στο μεσοπρόθεσμο και στα μνημόνιο επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, αλλά φέτος έκριναν ως εθνική υπόθεση την επιβίωση της χώρας ψηφίζοντας υπέρ του μνημονίου των Τσίπρα και Καμμένου. Είναι τα ίδια στελέχη που ιδεολογικοποίησαν τους προσωπικούς τους στόχους αδειάζοντας στην ουσία όχι τον Παπανδρέου και το ΚΙΝΗΜΑ, αλλά την συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών που περίμεναν με αγωνία την επίτευξη της συνεργασίας, η οποία θα έδινε προοπτική ανασύνταξης του χώρου.
Γιατί μπορεί σε κάποιους "πρωτοκλασσάτους"   να μην ταίριαζε η συνεργασία, όμως πολύ δύσκολα θα έβρισκες πολίτη πρώην ή νυν ψηφοφόρο της παράταξης που να μην την ήθελε. Είτε για εκλογικούς, είτε για συναισθηματικούς, είτε για ιστορικούς είτε για πολιτικούς λόγους.
Είναι οι ίδιοι "πρωτοκλασσάτοι" που δεν κατάλαβαν (ή δεν θέλησαν να αποδεχθούν) ότι μη προστατεύοντας την κυβερνητική θητεία 2009/2011 εξώθησαν τον Παπανδρέου στην δημιουργία κόμματος. Αφού είναι δεδομένο ότι η διάσπαση δεν ήρθε το 2015. Η διάσπαση έγινε τον Νοέμβριο του 2011, όταν έριξαν την ίδια τους την κυβέρνηση και τον νόμιμο πρωθυπουργό. Σήμερα αποτελείωσαν τον πολιτικό χώρο που υπηρετούν (ή μάλλον νομίζουν ότι φτιάχτηκε για να τους υπηρετεί)
Είναι σαφές ότι στη παρούσα φάση όποιο και να είναι το εκλογικό αποτέλεσμα η ζημιά είναι μεγάλη γιατί βαθαίνει ακόμη περισσότερο το ρήγμα στο χώρο.
Σήμερα, η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ δεν διαφύλαξε το κόμμα του όπως θέλει να πιστεύει. Σήμερα, άνοιξε την καγκελόπορτα για να φύγουν οι πολίτες που δεν ψήφισαν ΠΑΣΟΚ, ούτε Κίνημα τον Γενάρη, αλλά επέλεξαν την αποχή να αποχωρήσουν οριστικά....Σήμερα, χαίρεται ο Τσίπρας, ο Θεοδωράκης και οι άλλοι...
Εμείς θα δώσουμε την δύσκολη μάχη. Με τις όποιες δυσκολίες. Θα διεκδικήσουμε με πίστη στις αξίες και τα ιδανικά μας, το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.
ΠΑΜΕ !!!! 

Πέμπτη 27 Αυγούστου 2015

Φίλιππος Πετσάλνικος: «Ανασυγκρότηση» ή εκλογικές σκοπιμότητες?


• Η παραίτηση της Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ και η σπουδή για εκλογές σε λίγες εβδομάδες προκάλεσαν αιφνιδίως κινητικότητα, δηλώσεις και «προσκλήσεις» για συνεργασία και βαρύγδουπες δηλώσεις ακόμη και «ανασυγκρότησης» της προοδευτικής παράταξης ως ισχυρού τρίτου πόλου ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ.
• Αυτή η προοδευτική παράταξη που εκφραζόταν έως το 2012 κυρίως από το ΠΑΣΟΚ, αποτυπώνεται έκτοτε σε ολοένα και μικρότερα εκλογικά ποσοστά.
• Το ΠΑΣΟΚ πλήρωσε αρχικά το 2012 την ανάληψη της ευθύνης, που δεν του αναλογούσε, για την Συμφωνία του Μαΐου του 2010 (Μνημόνιο) η οποία βέβαια απέτρεψε την άτακτη χρεωκοπία της χώρας.
• Μετά το 2012 όμως πλήρωσε, κι αυτό αποτυπώθηκε στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015, την αποιδεολογικοποίησή του, την συνεργασία του με την ΝΔ και την καταγραφή στην συνείδηση του κόσμου της «μετατροπής» του από «αριστερόστροφο» σε «δεξιόστροφο».
• Η Πρωτοβουλία του Γιώργου Παπανδρέου για την δημιουργία του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ Σοσιαλιστών Δημοκρατών τον περασμένο Ιανουάριο εξέφραζε την ανάγκη για την λειτουργία ενός σύγχρονου, ριζοσπαστικού, προοδευτικού κόμματος που θα έβαζε και πάλι ως προμετωπίδα αρχές και αξίες και θα αγωνιζόταν για διαφάνεια, αξιοκρατία, ισονομία, ανάπτυξη, κοινωνική δικαιοσύνη. Θα επιδίωκε ριζικό εκσυγχρονισμό των θεσμών και βαθιές μεταρρυθμίσεις σε Κράτος, οικονομία και κοινωνία, ώστε η χώρα να βγει από τον φαύλο κύκλο που οδηγεί σε Μνημόνια, ύφεση, ανεργία και πάλι Μνημόνια κ.ο.κ.

Σάββατο 22 Αυγούστου 2015

Ό,τι σπείρεις θα θερίσεις....

ή..... "στα τέσσερα"

Αυτό που έγινε στην Κω με "θύμα" (;) τον Πάνο Καμμένο είναι δικό του παιδί με τη νομιμοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ
Δεν γνωρίζουμε αν ήταν Χρυσαυγιτες, όπως ισχυρίστηκε η κρατική ΕΡΤ, εκείνοι που ξεσήκωσαν το πλήθος στην Κω να φωνάζει ως σύνθημα "υποδοχής" στον Καμμένο ,,στα τέσσερα,,.
Γεγονός είναι ότι τον υποδέχτηκαν με το σύνθημα που με άνεση εδώ και 6 μήνες ο ίδιος εκτόξευε στους πολιτικούς αντιπάλους του, ακόμα και από το βήμα της Βουλής.  Σύνθημα που μάλλον άρεσε και στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία ποτέ δεν το καταδίκασε.
Η βία και ο φανατισμός εν λόγω και έργω, ο ευτελισμός του δημόσιου διαλόγου ήταν ταυτόσημες έννοιες με τον Καμμένο όλα αυτά τα χρόνια.
Η παρότρυνσή του να λιντσάρει το πλήθος έναν Δήμαρχο, η λασπολογία και συκοφαντία ενάντια στον Γιώργο Παπανδρέου και μέλη της οικογένειας του, είναι μερικά από τα κορυφαία ανάμεσα στο πλήθος της φασίζουσας νοοτροπίας στις πρακτικές του Καμμένου και των στελεχών των ΑΝΕΛ .
Τώρα, ο "μνημονιακός" Καμμένος γεύτηκε στο ελάχιστο τους καρπούς όσων επί χρόνια έσπερνε στον πολιτικό σκηνικό της χώρας.
Είναι αυτονόητο ότι από ιδεολογία και στάση ζωής, όπως κάθε δημοκρατικός πολίτης, ποτέ δεν θα επικροτούσαμε την βία, την λασπολογία και φασιστικού τύπου ενέργειες. Απλά, για άλλη μια φορά, επισημαίνουμε ότι η βία και οι προπηλακισμοί έχουν ως αποτέλεσμα τη περιφρόνηση των θεσμών και δίνουν σε κάθε ανεγκέφαλο τη νομιμοποίηση να δρα, όπως νομίζει.

Τετάρτη 19 Αυγούστου 2015

Το κεφάλαιο "πολιτική δικαίωση Παπανδρέου,, ολοκληρώθηκε πανηγυρικά

του Κώστα Τάτση

Όταν το κόμμα, που επί 6 χρόνια μιλούσε για τον άλλο δρόμο προς την έξοδο από την κρίση - και έπεισε με τη ρητορεία του την πλειοψηφία του εκλογικού σώματος και της κοινωνίας - έρχεται πλέον και διατυμπανίζει ότι δεν υπήρχε αυτός o άλλος δρόμος, δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί ότι συντελεί στην ολοκληρωτική δικαίωση των επιλογών της Κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου το 2010.

Όταν, το 2012, ο Σαμαράς "ξέχασε" τα ισοδύναμα και τα "Ζάππεια", χαρακτηρίστηκε, απλά, ως κολοτούμπας και ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας συνέχισε να πιστεύει ότι υπήρχε και ένας άλλος δρόμος.

Για 3 ακόμη χρόνια συνέχιζε να πείθεται από τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ ότι αυτός ο άλλος δρόμος ήταν υπαρκτός, δεν ήταν προδοτικός, "μερκελικός", αλλά ένας δρόμος έξω από δανειακές συμβάσεις, μακριά από μεταρρυθμίσεις σκληρές και άδικες, δεσμεύσεις και μέτρα.

Από την περασμένη  Παρασκευή, όμως, το σενάριο αυτό, σενάριο μιας απίστευτης απάτης, κατέρρευσε παταγωδώς, υπό το βάρος μια προαναγγελθείσας καταστροφής.

Ο σημερινός Πρωθυπουργός, τα 3 / 4 των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και όλοι οι βουλευτές των ΑΝΕΛ δήλωσαν ότι δεν υπήρχε άλλος δρόμος  και ό,τι άλλο θα αποτελούσε την απόλυτη καταστροφή για τη χώρα. Και αυτό, παρόλο που τα οικονομικά δεδομένα του σήμερα ήταν πολύ καλύτερα από εκείνα του 2010.
Μετά από 6 μήνες κυβερνητικής θητείας, οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ αναπτύσσουν την ρητορική του Παπανδρέου και της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ του 2010  για να καταδείξουν την αναγκαιότητα της δανειακής συμφωνίας και κυρίως, την ανάγκη των μεταρρυθμίσεων που με τόσο πάθος πολέμησαν τα τελευταία 6 χρόνια.

Είναι, φυσικά, δύσκολο αν (όπως φαίνεται) ακολουθήσουν εκλογές να αποτυπωθεί η δικαίωση αυτή του Παπανδρέου σε ψήφους.  Είναι, άλλωστε, πολύ κοντά η 5η Ιουλίου για να παραδεχτεί η κοινωνία ότι πείστηκε σε ένα παραμύθι, ένα όνειρο που ήταν άπιαστο. Δύσκολα θα παραδεχτεί ότι υιοθετούσε επί 6 χρόνια συνθήματα που δεν είχαν κανένα περιεχόμενο και ότι όλα αυτά που απέρριπτε τόσο καιρό θα τα αποδεχτεί τώρα, ενώ θα είναι πιο σκληρά και επώδυνα.

Είναι δύσκολο να αποδεχτεί δημόσια, ότι τελικά χρωστάμε σε όσους δανειζόμαστε και ότι δεν είναι στο χέρι μας να διαγράψουμε μόνοι μας και μονομερώς το χρέος. Όπως, δύσκολα μπορεί να αποδεχτεί ότι όλα αυτά τα συνωμοτικά δεν υφίστανται και δεν μπορούν να τα χρησιμοποιούν στην καθημερινότητα. Οι θεωρίες για ψεκασμούς, Κούγκι, πεντοζάλη, αποστολή προσφύγων στο Βερολίνο θα χρησιμοποιηθούν, στην καλύτερη περίπτωση, ως επιθεώρηση στις χειμερινές θεατρικές παραστάσεις. Ακόμα κι ο Λαζόπουλος θα βρει περιεχόμενο για την κομματική του σάτιρα, όσο κι αν δεν παραδεχτεί ποτέ ότι αυτό που επί χρόνια παρουσίαζε δεν είχε σχέση με πολιτική σάτιρα.

Επίσης, αν τους επόμενους μήνες γίνει επιμήκυνση του χρέους και μείωση των επιτοκίων ο λαός θα γνωρίζει, άσχετα αν θα πανηγυρίζει ή πιστώνει στην κυβέρνηση την επιτυχία, ότι θετικά βήματα είχαν επιτευχθεί και άλλες φορές την τελευταία 5ετία, αλλά οι σημερινοί κυβερνώντες, τότε το υποτιμούσαν και το υποβάθμιζαν χρησιμοποιώντας μειωτικούς χαρακτηρισμούς  για να αποδείξουν τον ενδοτισμό, τον μερκελισμό και την πολιτική "στα τέσσερα" των πολιτικών αντιπάλων τους.
Υπήρχαν τότε, το 2010, κερδοσκόποι που έπαιζαν δισ ευρώ στην χρεωκοπία της χώρας, υπήρχαν δυνάμεις  που θέλησαν να κερδίσουν μέσα από την κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας. Δυνάμεις πολύ πιο σκληρές από τις απόψεις του στοχοποιημένου Σόιμπλε και των Φιλανδών ή των Ολλανδών.

Όμως, ακόμη και να μην καταγραφεί η δικαίωση του Παπανδρέου σε ψήφους θα είναι πλέον γνωστό ότι το 2010 ο ίδιος και η Κυβέρνηση του, με την κοινωνία εναντίον του στους δρόμους και στις πλατείες, μέσα σε μια νεοφιλελεύθερη Ε.Ε., με τα ελληνικά μίντια να τον πολεμούν, με την ΕΕ να επιθυμεί  μια τιμωρητική πρακτική απέναντι στη χώρα μας, πάλεψε και κατόρθωσε να δημιουργηθεί ένας ευρωπαϊκός μηχανισμός που μας κράτησε στην ευρωζώνη.
Και σταδιακά, θα γίνει σ όλους κατανοητό ότι αν τότε Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ είχαν στηρίξει, έστω το 50% των μεταρρυθμίσεων του Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ, σήμερα τα μέτρα αφενός θα ήταν λιγότερο επώδυνα, αφετέρου δεν θα αναγκαζόμασταν να συνάψουμε δανειακές συμβάσεις γιατί θα μπορούσαμε να δανειστούμε από τις αγορές.

Βέβαια, παρότι  ο Παπανδρέου δικαιώθηκε,  έχασαν μέσα από την θεωρία της ύπαρξης "άλλου δρόμου", η χώρα και ο ελληνικός λαός.  Παράλληλα, τα μίντια εξακολουθούν το δικό τους παιχνίδι, δικαιώνοντας όχι τον Παπανδρέου, αλλά τον ...Λεβέντη.

http://kostastatsis.blogspot.gr/

Τρίτη 11 Αυγούστου 2015

Τελικά, γίναμε όλοι μνημονιακοί; Γίναμε όλοι "προδότες"; Γίναμε όλοι "γερμανοτσολιάδες" ;

Τι έλεγαν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ όταν ξέσπασε η κρίση και τι λένε τώρα που έγιναν κυβέρνηση. 

  • Έλεγαν : ότι οι κυβερνώντες ήταν «προδότες», γιατί τάχα δεν διαπραγματεύτηκαν, δεν πήραν λεφτά από την Ρωσία, την Κίνα και το Ιράν - που δήθεν απλόχερα μας έδιναν - απλά και μόνο επειδή είχαν σκοπό να οδηγήσουν τη χώρα στην καταστροφή.
  • Τώρα : Δεν τους έδωσαν λεφτά ούτε οι Κινέζοι, ούτε οι Ρώσοι, ούτε οι Ιρανοί. Αυτοί υποστηρίζουν ότι «διαπραγματεύτηκαν» , αλλά είναι σαφές ότι  με τον τρόπο που διαπραγματεύτηκαν, το κόστος που θα πληρώσει ο ελληνικός λαός ανέρχεται σε πολλά δις. Τουλάχιστον τα μισά από το νέο δάνειο των 50 δισ.
  • Έλεγαν: ότι επίτηδες προσκλήθηκε το ΔΝΤ να συμμετέχει στο πρόγραμμα, γιατί η τότε κυβέρνηση υλοποιούσε κρυφά σχέδια των Αμερικανών.
  • Τώρα: Παραδέχονται ότι το ΔΝΤ το θέλει οπωσδήποτε η Γερμανία μέσα στον μηχανισμό και γι αυτό δεν υπάρχει περίπτωση να μην συμμετέχει.
  • Έλεγαν: ότι δίνοντας χρήματα στις τράπεζες στηρίζονταν οι τραπεζίτες και το κεφάλαιο.
  • Τώρα: Προχωρούν με την  συμφωνία σε στήριξη των τραπεζών με ποσό μεταξύ 10 και 25 δισ.
  • Ως αντιπολίτευση : προπηλάκισαν, λοιδόρησαν, σπίλωσαν προσωπικότητες. Δεν ψήφισαν ούτε μια από τις 100 μεταρρυθμίσεις και νόμους που ήρθαν στη βουλή για την αντιμετώπιση  της διαφθοράς, της φοροδιαφυγής και της σπατάλης.
  • Τώρα ως κυβέρνηση : Θέλουν να ξεκινήσουν μεταρρυθμίσεις που τότε έφερναν στην Βουλή οι Γκέμπελς και Πινοσέτ .
  • Έλεγαν : ότι υπήρχε και άλλος δρόμος, τότε που η κυβέρνηση υποστήριζε ότι μεταξύ της άτακτης χρεωκοπίας και της σκληρής και σε πολλά σημεία άδικης δανειακής σύμβασης επιλέχτηκε το πρώτο.
  • Τώρα: Λένε ότι δεν υπήρχε άλλη επιλογή από το να συμφωνήσουν σε μια νέα δανειακή σύμβαση (μνημόνιο),  γιατί διαφορετικά θα πηγαίναμε ως χώρα σε άτακτη χρεωκοπία  και σε πολύ πιο επώδυνες καταστάσεις.
  • Ως αντιπολίτευση: Στηλίτευσαν το ότι οι νόμοι ψηφίζονταν με τη διαδικασία του επείγοντος και με ένα άρθρο.
  • Τώρα ως κυβέρνηση: Ψηφίζουν νόμους με ένα άρθρο εν μια νυκτί. Και βέβαια με τη διαδικασία του κατεπείγοντος. 
  • Έλεγαν: ότι ήταν  εθνική ταπείνωση το γεγονός ότι η τρόικα έκανε συναντήσεις στα Υπουργεία.
  • Τώρα: Η τρόικα (μάλιστα 4μελης πλέον) επέστρεψε στην Αθήνα και συνομιλεί με τους Υπουργούς στα Υπουργεία.
  • Ως αντιπολίτευση: Δημιούργησαν κινήματα και  ζητούσαν από την κοινωνία να μην πληρώνει ΕΝΦΙΑ, να μην πληρώνει διόδια, να μην πληρώνει τις οφειλές στο κράτος.
  • Τώρα: Προβάλουν ως πατριωτικό καθήκον να πληρώσουμε ΕΝΦΙΑ, διόδια και τις οφειλές στο δημόσιο.
  • Ως αντιπολίτευση: κατηγορούσαν ότι με τις ιδιωτικοποιήσεις «ξεπουλάμε την Ελλάδα».
  • Τώρα: Συμφώνησαν και υπέγραψαν πακέτο 50δις για ιδιωτικοποιήσεις της δημόσιας περιουσίας.
  • Ως αντιπολίτευση : Έφτασαν στο σημείο να  κατηγορήσουν περισσότερο την κυβέρνηση του 2010 από ότι τους δανειστές. Υποστήριζαν ότι τάχα δεν αναζητήθηκαν συμμαχίες.
  • Τώρα: Μιλούν ξαφνικά και αυτοί για συντηρητική Ευρώπη, ενώ οι συμμαχίες που έκαναν (εκτός από τους podemos και τους Linke – που δεν ψήφισαν την σύμβαση στην γερμανική βουλή) ήταν άνευ αντικρίσματος. Πριν την οριστική κατάρρευση πιέστηκαν να συνεργαστούν με τον... Ολαντρέου και να ευχαριστήσουν τους Αμερικάνους (ποιον αποκαλούσαν Τζέφρυ ;) 
  • Ως αντιπολίτευση: Έσχιζαν τα ιμάτια τους  ότι το δημοψήφισμα του 2011 θα έφερνε την χρεωκοπία στη χώρα την επόμενη μέρα.
  • Τώρα που κυβερνούν:  Οι ίδιοι όρισαν δημοψήφισμα σε ημερομηνία μετά το τέλος του προγράμματος προστασίας με αποτέλεσμα να κλείσουν οι τράπεζες και να καταρρεύσει η ιδιωτική οικονομία με πολλά δισ ζημιά για την εθνική οικονομία, ζημιά που θα χρειαστεί να αποκατασταθεί με νέα δάνεια.
Δυστυχώς, η αλήθεια είναι μια. Δεν υπήρχε άλλος δρόμος το 2010. 
Και αν όλοι, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ στήριζαν από κοινού, έστω ένα μέρος των μεταρρυθμίσεων, σήμερα δεν θα βρισκόμασταν σε αυτή τη θέση. 

Δευτέρα 10 Αυγούστου 2015

Αρχαιολογικό μουσείο Κνωσού ~ Αίγινα….και αυτό σχέδιο καταστροφής της χώρας από τους "κακούς" ξένους ;


Ιδεολογικοποιήσαμε και πολιτικοποιήσαμε τα πάντα τα τελευταία χρόνια. Τα ερμηνεύσαμε όπως μας βόλευε για να αποφύγουμε να αναλάβουμε την παραμικρή ευθύνη, προσωπικά ως πολίτες και συλλογικά ως χώρα . Ποντάραμε στα λάθη των άλλων (των ξένων) για να δικαιολογήσουμε τα τεράστια δικά μας.  
Στη συνέχεια μετατρέψαμε την θεωρία συνωμοσίας  σε «εθνική υπόθεση» και ξεκίνησε η παραγωγή ενός  «υπερπατριωτισμού» και «εθνικής υπερηφάνειας».
Το μόνο που καταφέραμε ως τώρα  ήταν να νομιμοποιήσουμε τη δική μας συμπεριφορά και, το πολύ χειρότερο, να επιτρέπουμε στον εαυτό μας να σκέφτεται, να λειτουργεί και να συμπεριφέρεται με λογικές που μας οδήγησαν ως εδώ.
Αληθεια, φταίνε οι ξένοι που θέλουν να καταστρέψουν την χώρα μας, λες και χρειάζονται βοήθεια, λες και δεν αρκούμε εμείς, από μόνοι μας.
Η περίπτωση της «κομπίνας» των εστιατόρων στην Αίγινα, την προηγούμενη βδομάδα για να μην τους κάνει έλεγχο το ΣΔΟΕ, αλλά και  η συστηματική φοροδιαφυγή στο αρχαιολογικό μουσείο της Κνωσού έρχονται να επιβεβαιώσουν ότι θέλουμε πράγματι να πληρώνουν πάντα, όλοι οι άλλοι, «οι κλέφτες» , αλλά όχι εμείς. Θέλουμε τους νόμους για να περιορίζουν  τους άλλους, αλλά όχι για εμάς.
Όλοι νιώθουμε αδικημένοι. Και οι βολεμένοι και οι μη. Δεν αντιλαμβανόμαστε όμως ότι με αυτή τη νοοτροπία  αυτοί που αδικούνται είναι εκείνοι  που πράγματι έχουν ανάγκη. 
Γιατί έπρεπε δηλαδή, να μας πει η τρόικα ότι κάποιος που διατηρεί χρήματα στην τράπεζα δεν μπορεί να κάνει ρύθμιση για οφειλές στο δημόσιο, χωρίς επιτόκιο ; Ποια θεωρία του σοσιαλισμού, της αριστεράς, της ισότητας και του πατριωτισμού  θεωρεί ισότιμο στη μεταχείριση έναν άνεργο, χαμολόμισθο, χαμηλοσυνταξιούχο με έναν εύπορο , που απλά δεν πληρώνει την εφορία του γιατί πιστεύει ότι θα την γλιτώσει.
Από τη στιγμή που η πλειοψηφία της κοινωνίας σφυρίζει αδιάφορα σε κάθε είδους φοροδιαφυγή της καθημερινότητας δεν πρόκειται να λυθεί ποτέ το δημοσιονομικό πρόγραμμα της χώρας. Απλά, από τη μια δανειακή σύμβαση θα πηγαίνουμε στην άλλη και ...φυσικά , θα μας φταίνε η «δανειακή σύμβαση» και το απρόσωπο «κράτος», αλλά ποτέ εμείς.

Πέμπτη 23 Απριλίου 2015

Μια έκθεση- ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ για το δημόσιο χρέος και το Μνημόνιο

Η Ελλάδα δεν είναι η μόνη χώρα που είχε χρέος. Όλες – σχεδόν – οι χώρες έχουν χρέους και, σε απόλυτους αριθμούς, πολλές χώρες έχουν μεγαλύτερο από αυτό της χώρας μας.
Ο λόγος που αποτέλεσε πρόβλημα για την Ελλάδα και όχι για τις άλλες χώρες αυτό έχει σχέση  με το ΑΕΠ (ακαθάριστο εθνικό προϊόν).
Γιατί είναι διαφορετικό να αποπληρώσει ένα χρέος 1.000 € κάποιος με έσοδα 10.000 € και άλλο κάποιος με 100.000€ να καλύψει χρέος 10.000 €, για παράδειγμα σε απλά καθημερινά μέτρα.

Επίσης, να σημειώσουμε ότι ένα κράτος έχει κυρίως δυο ειδών χρηματοδοτικές ανάγκες: Η μια είναι για την αποπληρωμή παλαιότερου χρέους και  η άλλη η χρηματοδότηση του ελλείμματος. Η διαφορά μεταξύ ελλείμματος και δημόσιου χρέους είναι ότι το έλλειμμα αναφέρεται στη διαφορά εντός του οικονομικού έτους των εξόδων και των εσόδων.

Το έλλειμμα προκύπτει μετα από την αφαίρεση των εξόδων  από τα έσοδα: Αν είναι περισσότερα τα έσοδα, τότε θεωρείται «πρωτογενές πλεόνασμα», αν είναι περισσότερα τα έξοδα «πρωτογενές έλλειμμα».
Στο πρωτογενές έλλειμμα ή πλεόνασμα δεν υπολογίζονται τα χρέη. Σπάνια όμως όπως προκύπτει από όλες τις στατιστικές μια χώρα να καλύπτει το συνολικό έλλειμμά της.

Ποιά είναι όμως τα δεδομένα σε σχέση με το έλλειμμα;

Το έλλειμμα παρουσιάζει σταθερή άνοδο από το 7,6% το 2004 που αναλαμβάνει για πρώτη φορά ο Καραμανλής και συνεχίζει σε 5,5%, 5,7%, 6,5%, 9,8% τα επόμενα έτη για να κλείσει το 2009 με 15,6%.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι αν η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με την «επανίδρυση του κράτους» είχε την πολιτική  να μειώσει το έλλειμμα αντί να το αυξήσει  δεν θα έμπαινε θέμα αποπληρωμής του χρέους. Ακόμη, δηλαδή και να δεχθεί κανείς ότι δεν δημιούργησε η Νέα Δημοκρατία της 5ετίας το χρέος και ότι υπήρχε από προηγούμενα έτη (κάτι που πάντως  δεν επιβεβαιώνεται από τις στατιστικές), το πρόβλημα της αξιοπιστίας της ελληνικής οικονομίας που ανέβασε τα Spred δεν ήταν το μεγάλο χρέος, αλλά οι οικονομικοί δείκτες που έδειχναν ότι κάθε χρόνο αυξανόταν το ετήσιο έλλειμμα στα ταμεία, αυξανόταν το χρέος και ότι αυτό δεν οδηγούσε πουθενά.

Τα spread
Επειδή η Γερμανία θεωρείται μια ισχυρή και σταθερή οικονομία τα spread προσδιορίζονται με βάση το επιτόκιο δανεισμού της Γερμανίας.
Έτσι, αν η Γερμανία δανείζεται με 1% και η Ελλάδα με 4% τότε οι μανάδες βάσης του Spread είναι 300. Συγκεκριμένα 4-1= 3, 3 Χ 100 = 300.
Όταν εκτοξεύθηκαν τα spread το 2010, η Ελλάδα είτε θα κήρυττε χρεοκοπία ή θα αναζητούσε άλλη πηγή δανεισμού.
Τα χρήματα που δόθηκαν στην Ελλάδα, δόθηκαν με τη μορφή δανείων για την αποπληρωμή παλιών υποχρεώσεων της χώρας μας. Γι αυτό, το επιχείρημα ότι η συντριπτική πλειοψηφία του δανείου πήγε σε τράπεζες είναι μεν αληθές, όμως δεν ήταν ο λόγος χρηματοδότησης , αλλά να μην οδηγηθεί η χώρα σε άτακτη χρεοκοπία. Αυτό που επίσης, οφείλουμε να γνωρίζουμε είναι ότι το δάνειο από τους εταίρους δεν δόθηκε για περαιτέρω δανειακές ανάγκες που θα προέκυπταν από τυχόν πρωτογενή ελλείμματα.
Τα spread κινούνται ανάλογα με τη ζήτηση που έχουν τα ομόλογα μιας χώρας.  Η χώρα που παρατηρεί ότι δεν πουλιούνται τα ομόλογά της για να τα δώσει στις αγορές αυξάνει το επιτόκιο προς τους αγοραστές. Όσο πιο πολύ όμως αυξάνεται το ποσοστό του επιτοκίου, τόσο αυξάνεται και ο δανεισμός. Στις αρχές του 2010 τα spread είχαν ξεπεράσει το 10%.

Ο στόχος:
Η Ελλάδα θα έπαιρνε την οικονομική βοήθεια για 2-3 έτη, έτσι ώστε να  ανταποκριθεί σε παλιότερες υποχρεώσεις της. Σ αυτό το διάστημα η οικονομία της θα της επέτρεπε να ξαναβγεί στις αγορές και να συνεχίζει να δανείζεται με τον παλιό «παραδοσιακό τρόπο»
Πως φθάσαμε όμως μέχρι το σημείο «0»
Η άποψη της πλειοψηφίας της κοινωνίας είναι ότι οι μίζες του Τσοχατζόπουλου στα εξοπλιστικά και του Δημάρχου Θεσσαλονίκης οδήγησαν τη χώρα στο χείλος του γκρεμού.  Άλλοι αναφέρουν την περίοδο του Ανδρέα Παπανδρέου ως το ξεκίνημα του κακού. Αυτά είναι όμως, σε επίπεδο οικονομίας , αστεία επιχειρηματολογία.
Μα κέρδισαν οι δανειστές, απαντούν οι «αντιμνημονιακοί» και περίπου το 90% των δανείων πήγαν σε γερμανικές και γαλλικές τράπεζες. Η επιχειρηματολογία τους, ακούγεται σοκαριστική, αλλά δεν είναι καθώς αυτό το ποσό δεν πήγε ως δώρο στις τράπεζες, παρά ως αποπληρωμή χρεών της χώρας. Αφού τα χρέη τα είχαμε σε τράπεζες. Κερδίσαμε, όμως, ως χώρα και εμείς γιατί μπορέσαμε και πληρώσαμε τα χρέη μας, δεν δημιουργήθηκε πιστωτικό γεγονός και δεν οδηγηθήκαμε σε άτακτη χρεωκοπία.

Αυτό βέβαια δεν αποτελεί κείμενο της έκθεσης της Βουλής ή κάποιου δημόσιου φορέα, αλλά στηρίζεται σε μελέτες και εκθέσεις που έχουν δει το φως της δημοσιότητα και τελικά, αναδεικνύει το πολιτικό αλισβερίσι ΣΥΡΙΖΑ με Καραμανλή.


Σημείωση: Στην αναζήτηση στοιχείων δύσκολα θα βρεθούν ταυτόσημοι αριθμοί , κυρίως, όσον αφορά το δημόσιο χρέος, για όλες τις περιόδους. Αυτό οφείλεται στις αναθεωρήσεις στοιχείων και τις αναθεωρήσεις των τρόπων υπολογισμού στο οποίο καταφεύγει η Ε.Ε. Γεγονός όμως είναι ότι οι τάσεις είναι δεδομένες και δεν αμφισβητούνται.

Τρίτη 21 Απριλίου 2015

Στον απόηχο της συνάντησης Παπανδρέου -Τσίπρα

    
Πολλοί σχολίασαν ποικιλοτρόπως την συνάντηση του Προέδρου μας με τον Πρωθυπουργό.
    Έπρεπε να συναντηθεί ο Γιώργος Παπανδρέου με τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ;  Έπρεπε να συναντηθεί με τον Τσίπρα, που επί 5 χρόνια το κόμμα του είχε ηγηθεί της εκστρατείας κατασυκοφάντησης του ιδίου και της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, που πότισε, σε μια πολύ δύσκολη εποχή για τη χώρα, την ελληνική κοινωνία με λαϊκισμό και ανεχόταν, αν δεν ενίσχυε, τη βία και το διχασμό;
    Και ιδιαίτερα τώρα, που μέρα με τη μέρα, καταρρέει η επιχειρηματολογία του Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ και ενισχύονται μια μετά την άλλη οι ενέργειες του Παπανδρέου και της τότε κυβέρνησης του;
    Οφείλουμε κρατηθούμε ψύχραιμοι, μακριά από θυμούς, πάθος και εντάσεις.

   Είμαστε υποχρεωμένοι να σταθούμε με συνέπεια στη γραμμή που ξεκινήσαμε το 2004 και κορυφώθηκε τη διετία 2009-2011.
    Το 2009 ο Παπανδρέου μπορούσε να συστήσει εξεταστική επιτροπή για την κυβέρνηση Καραμανλή και να πάει τη χώρα σε εκλογές, αφού τα στοιχεία του ελλείμματος ήταν -αποδεδειγμένα πλέον- πλαστά (σημειώνουμε ότι ακόμη και εκείνοι οι λίγοι που επιμένουν ότι φουσκώθηκαν τα στοιχεία, δεν αμφισβητούν ότι το έλλειμμα ήταν διψήφιο, ενώ η Κυβέρνηση Καραμανλή μιλούσε μόλις για 6%).
    Θα είχε  τότε, ίσως, "γλιτώσει το ΠΑΣΟΚ" και προπάντων ο ίδιος. Θα είχε όμως, καταλήξει  η χώρα σε άτακτη χρεωκοπία, δεδομένου ότι τότε δεν αναζητούσαμε  1 ή 2 δισ όπως ζητάμε σήμερα.
    Ο Παπανδρέου και η κυβέρνηση του αποφάσισε να μην ρισκάρει.  Αυτό είχε με ως αποτέλεσμα να χάσουμε έδαφος ως πολιτικός χώρος, αλλά σήμερα η χώρα συνεχίζει τη ,,διαπραγμάτευση,, επειδή ακριβώς υπήρξε η πρώτη συμφωνία.
    Ο Παπανδρέου και η κυβέρνησή του μιλούσε για εθνική ενότητα απέναντι στην κρίση. 
Αυτός ήταν ο λόγος που ο Παπανδρέου κάλεσε αυτούς που τον εξύβριζαν να σχηματίσουν κυβέρνηση εθνικής ενότητας. 
Και όταν είπε το 2011 ότι δεν θα σταθεί ,εμπόδιο σε μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας,, απλά αποδείκνυε ότι δεν τον ένοιαζε το προσωπικό του συμφέρον μπροστά στην ανάγκη της εθνικής συστράτευσης.  Και ας λειτούργησαν οπουρτουνιστικά οι υπόλοιποι. Τον Σαμαρά τον ενδιέφερε πότε θα πέσει η κυβέρνηση για να γίνει Πρωθυπουργός. Και ο Τσίπρας απλά περίμενε με την σειρά του την φθορά του Σαμαρά για να γίνει στη συνέχεια, ο ίδιος Πρωθυπουργός.
    Και πάλι, ο Παπανδρέου μπορούσε να προχωρήσει με  το δημοψήφισμα, να τον ρίξει η Κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ - όπως τον απειλούσε - και να πάει σε εκλογές ως Πρωθυπουργός που έχασε τη πλειοψηφία από αποστάτες. Πάλι όμως, επέλεξε το συμφέρον της χώρας.
    Σήμερα θέλουμε για το καλό της πατρίδας, η Κυβέρνηση  να πετύχει στη διαπραγμάτευση. Όχι βέβαια, γιατί στηρίζουμε το ΣΥΡΙΖΑ και τον συνέταιρό του, τον Καμμένο, ούτε επειδή ξεχάσαμε την 5ετία που πέρασε, ούτε για το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε ψηφίσει ούτε μια μεταρρύθμιση , ούτε επειδή  σήμερα καταρρέουν ένα μετά το άλλο τα λαϊκίστικα επιχειρήματα (από τα χρήματα που θα εισρεύσουν από Ρωσία μέχρι την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ κλπ).
    Θέλουμε να πετύχει για το καλό της χώρας.
    Ο ΣΥΡΙΖΑ και ιδιαίτερα ο Τσίπρας δεν υποστηρίζει σήμερα πολύ διαφορετικά πράγματα από όσα έλεγε ο Παπανδρέου το 2009. Ότι αυτή δεν είναι η Ευρώπη που θέλουμε, ότι οι συντηρητικές δυνάμεις ελέγχουν την ΕΕ, ότι οι αγορές παίζουν παιχνίδια. Βέβαια, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ παίζει επικοινωνιακά παιχνίδια και κινδυνεύει να χάσει τα πάντα. Αλλά πολιτικά ο στόχος για έναν δρόμο που θα απαλλάξει τους χαμηλοσυνταξιούχους, ανέργους από επιπρόσθετα μέτρα εκφράζει την ελληνική κοινωνία.
    Ο Παπανδρέου και όσοι στηρίξαμε την προσπάθειά του ποτέ δεν χαρήκαμε με τα δημοσιονομικά μέτρα του μνημονίου. Ποτέ δεν πανηγυρίζαμε για τις οριζόντιες περικοπές. Απλά, είχαμε συνειδητοποιήσει  ότι το 2010, δεν είχαμε άλλη επιλογή, δεν είχαμε χρόνο (αυτό που μετά 5 χρόνια λέει σήμερα και ο ΣΥΡΙΖΑ).
    Άρα, η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ καλό είναι να πετύχει τους στόχους και ας έχει συνασπιστεί με μια καλυπτόμενη ακροδεξιά και ας συνεργάζεται στην ουσία με την καραμανλική ΝΔ.
    Αυτά είναι  πολιτικά παιχνίδια και τακτικισμοί. Η ουσία που ενδιαφέρει τον Παπανδρέου και όλους εμάς είναι πάνω από όλα η χώρα .
    Η πρωτοβουλία του Παπανδρέου να συναντηθεί με τον Πρωθυπουργό δείχνει τη συνεπή στάση του Γιώργου Παπανδρέου και είναι μια εθνική και πατριωτική στάση.
    Ο Παπανδρέου ενημέρωσε, κατάθεσε απόψεις, παρουσίασε την εμπειρία του προς τον Πρωθυπουργό.  Δεν έμεινε,όπως οι άλλοι αρχηγοί, απλά σε κριτική ή καταγγελία των ενεργειών της κυβέρνησης.

    Τώρα, αν  η κυβέρνηση εστερνιστεί τις απόψεις του Παπανδρέου είναι άλλο θέμα. Όμως,ο Γιώργος Παπανδρέου έχει  πράξει το καθήκον του.
    Από εδώ και πέρα, η ευθύνη ανήκει στο ΣΥΡΙΖΑ και στον Τσίπρα.

Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2015

Υπεύθυνη κυβέρνηση

Το Σαββατοκύριακο θα ετοιμάσει τις μεταρρυθμίσεις.
Ήταν δικαιολογημένο όταν οι Ευρωπαίοι ζητούσαν συγκεκριμένες προτάσεις ως τακτική των Τσίπρα και Βαρουφάκη, ότι ήθελαν πολιτική συζήτηση και όχι συζήτηση για αριθμούς.
Όταν όμως, μας ενημέρωσε ο Υπουργός Οικονομίας ότι το Σαββατοκύριακο θα ετοιμαστεί πυρετωδώς το πρόγραμμα των μεταρρυθμίσεων εύλογα αναρωτηθήκαμε.
Αν οι Ευρωπαίοι δεν το ζητούσαν, αν τελικά είχαν "σχίσει" το μνημόνιο, πότε θα προωθούσαν μεταρρυθμίσεις;
Ένα κόμμα που επί δύο χρόνια ετοιμάζεται για την εξουσία, πόσο σοβαρά δείχνει ότι λαμβάνει υπόψη τις μεταρρυθμίσεις, αν μέσα σε 48 ώρες ετοιμάζει ένα "εμπεριστατωμένο" σχέδιο μεταρρυθμίσεων;
Αν οι Ευρωπαίοι προβάλουν ενστάσεις ότι διακρίνουν προχειρότητα θα είναι δικό τους σφάλμα;
Το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης τελικά, περιείχε μόνο παροχές ;
Α...μάλιστα...ξεχάσαμε. Ο Βαρουφάκης είπε στη συνέντευξη τύπου ότι θα είναι απλά ένας κατάλογος. Χωρίς χρονοδιάγραμμα, χωρίς κοστολόγηση. Εμείς έχουμε ένα έτοιμο ...με κοστολόγιο, από το 2011, τότε που σε όλα έλεγαν "αντιμνημονιακά όχι".
Μπορεί τα ΜΜΕ να θέλουν να γλιτώσουν τα χρέη τους και να εκθειάζουν την κυβέρνηση, αλλά η ουσία είναι ότι υπάρχει μεγάλη προχειρότητα και μεγάλη ανευθυνότητα. 

Σάββατο 21 Φεβρουαρίου 2015

Εσύ Αλέξη είχες ....

Τις πλατείες με συγκεντρωμένους να σε στηρίζουν...
Στην Ευρώπη συμπαραστάτες, που βρήκαν την ευκαιρία να μπεις μπροστά για να αντισταθούν στη Γερμανία...
Δεν χρειαζόσουν επειγόντως χρήματα (δεν θέλω τα 7 δισ είχε πει ο Βαρουφάκης προσφάτως)....
Όλα τα ελληνικά ΜΜΕ να σε στηρίζουν.....
Προεξέχοντα μέλη της οικονομικής ολιγαρχίας όπως η Αγγελοπούλου, ο Βαρδινογιάννης, ο Λαζόπουλος (!) να κάνουν δημόσιες δηλώσεις υπέρ σου....
Το επιχείρημα ότι το μνημόνιο είχε σε αρκετά σημεία αποτύχει....
Νεοφασιστικά και νεοναζιστικά κόμματα να χρησιμοποιούν ρητορική που απέβαιναν τελικά υπέρ σου....
Την Καραμανλική δεξιά μαζί σου, μετά την "συναλλαγή" με  Παυλόπουλο....
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης να δηλώνουν τη στήριξή τους.....
Να επιβάλλεται να κάνεις άμεσα μόνο μεταρρυθμίσεις και όχι περικοπές

Ο Παπανδρέου είχε....
Μόνο τη χρονιά που συζητούσε με την ΕΕ, 36 δισ έλλειμμα και έλλειμμα και τα επόμενα χρόνια...
Τις πλατείες με συγκεντρωμένους τους αγανακτισμένους....
Την Ευρώπη να πρέπει για πρώτη φορά να αντιμετωπίσει μια τέτοια κρίση...
Κανένα μηχανισμό στήριξης...
Τα ελληνικά ΜΜΕ να τον χτυπούν ....
Την αξιωματική αντιπολίτευση να το παίζει εξωκοινοβουλευτική αριστερά.....
Την Ευρώπη να δημοσιοποιεί τα ψεύτικα στοιχεία που τις είχε στείλει η Κυβέρνηση Καραμανλή...
Μια Κυβέρνηση που θα έπρεπε ταυτόχρονα να κάνει μεταρρυθμίσεις και περικοπές...

Τώρα που τελείωσαν οι πρώτες μέρες της ανοχής και η κοινωνία αρχίζει να σου κάνει  κριτική ως μνημονιακού, μήπως ήρθε η ώρα να ζητήσεις συγνώμη και να επανορθώσεις ένα ιστορικό λάθος διχασμού στο οποίο συνέβαλες καθοριστικά; 
Μήπως πρέπει να ομολογήσεις δημόσια ότι οι ύβρεις σου απέναντι στον Γιώργο Παπανδρέου ήταν ένα μεγάλο ιστορικό λάθος;
Ακόμη και αν το έκανες από λάθος και όχι συνειδητά, τώρα που έμαθες και έζησες δεν νομίζεις ότι το οφείλεις;
Μην φοβηθείς τον Καμμένο,  ούτως η άλλος σε λίγο, θα σε κατηγορεί  ....

Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου 2014

Που ήσασταν όλοι εσείς οι ανησυχούντες όταν η σημερινή ηγεσία του ΠΑ.ΣΟ.Κ.:

καταργούσε όλα τα όργανα του κόμματος;

καταργούσε την ιστορία του κόμματος μέσα από την επίσημη ιστοσελίδα του διαγράφοντας ακόμη, και τον ιδρυτή του κόμματος στην σελίδα;

ανήγαγε σε ισότιμους συνομιλητές δυο αποσχισθέντες πρώην Υπουργούς-μέλη του κόμματος δημιουργώντας την παρωδία της «ΕΛΙΑΣ»;

αποφάσιζε να συγκυβερνήσει με τη ΝΔ χωρίς προγραμματική συμφωνία που να κάνει διακριτό το ρόλο του κόμματός μας στη συγκυβέρνηση;

αποφάσιζε να αγνοήσει τις φωνές στελεχών και οργάνων για τη διεξαγωγή συνεδρίου του κόμματος, πριν από εκείνο της ΔΗΠΑΡ και να μετατρέψει την παράταξη σε συνιστώσα ενός νέου στην ουσία κόμματος (εγκύκλιος : Περιεχόμενο Συνεδρίου …. Μετά το Συνέδριο- και με βάση τον κανονισμό λειτουργίας- θα συγκροτηθούν οι Περιφερειακές, Νομαρχιακές, Δημοτικές και Κλαδικές Επιτροπές της Παράταξης);

αγνοούσε ακόμα και τη συμβιβαστική πρόταση για τη διεξαγωγή Συνδιάσκεψης του ΠΑΣΟΚ πριν του Συνεδρίου της ΔΗΠΑΡ;

δεν έκανε ούτε μια δράση – διαδικασία ανασυγκρότησης των οργάνων, μετά τις εθνικές εκλογές του 2012,

όταν ο Γραμματέας του κόμματος αγνοούσε κάθε είδους πολιτική επικοινωνία με τα όργανα;

όταν η κυβέρνηση αποφάσιζε πολύ πιο επώδυνα μέτρα να δείξετε την ανάλογη ευαισθησία που δείξατε στο μεσοπρόθεσμο ζητώντας τότε εκλογές;

Οι περισσότεροι από εσάς είχατε κρυφτεί πίσω από τον Παπανδρέου. Άλλος  «μη γνωρίζοντας» τι έγραφε το μνημόνιο, άλλος γνωρίζοντας αλλά μη τολμώντας να διαφωνήσει.
Οι περισσότεροι από εσάς είχατε χειροκροτήσει την πρόταση για δημοψήφισμα (βλ. Βίντεο μετά το 3.10΄ http://www.dailymotion.com/video/xm26gd_%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CE%AF%CE%BD%CF%89%CF%83%CE%B7-%CF%80%CE%B1%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%AD%CE%BF%CF%85-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CF%88%CE%AE%CF%86%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%B1_news)  για να σπεύσετε μετά οι περισσότεροι  να εκβιάστε σε παραίτηση τον εκλεγμένο Πρωθυπουργό (αλήθεια, τι ποσοστό έδιναν τότε οι δημοσκοπήσεις στο κόμμα;)

Που ήσασταν όταν ο Σημίτης υιοθετούσε τη δεξιά προπαγάνδα για το "λεφτά υπάρχουν";

Που ήσασταν όταν η ηγεσία πρόσβαλλε με το σύνθημα για το παραβάν χιλιάδες ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ που ήταν ενάντια στην ΕΛΙΑ, αλλά την ψήφισαν στις ευρωεκλογές για καθαρά κομματικούς λόγους;

Τότε, όλοι σας βλέπατε μόνο το προσωπικό σας συμφέρον, τη δική σας πορεία και μέλλον, αγνοώντας για τις ανησυχίες των μελών και των φίλων.
Και σήμερα, ξαφνικά, έχετε αγωνία.

Ποιον πιστεύετε ότι θα πείσετε για το ενδιαφέρον σας; Όλοι γνωρίζουν πλέον, ότι για ακόμη μια φορά, αυτό που σας ενδιαφέρει είναι ο εαυτούλη σας. 

Παρασκευή 26 Δεκεμβρίου 2014

Στης λήθης το ποτάμι

Σχόλιο της Χαρ. Τρικούπη που κυκλοφόρησε σήμερα αναφέρει μεταξύ άλλων:
Άλλωστε από το Μάρτιο του 2012, οπότε και ανέλαβε την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ ο κ. Βενιζέλος υπό συνθήκες κρίσης και έκτακτης ανάγκης, όλες οι κρίσιμες αποφάσεις λαμβάνονται συλλογικά από το επίπεδο του συνεδρίου που συνήλθε το Μάρτιο του 2013, την ΚΠΕ, το Πολιτικό Συμβούλιο έως το επίπεδο της ΚΟ.

Συλλογικά;
Ποιες ακριβώς αποφάσεις "σύντροφοι";
Να μιλήσουμε για το συνέδριο; 
Την κατάργηση της ΕΚΑΠ και του διορισμού άλλης με τους "κολλητούς"; Τις παλινδρομίες με τις αποφάσεις περί ασυμβίβαστου;
Με την κατάργηση των οργάνων, για να ακολουθήσει στη συνέχεια η σιωπηλή επαναφορά τους ;
Να μιλήσουμε για την κατάργηση της ιστοσελίδας και της ιστορίας του ΠΑΣΟΚ ;
Ποιο όργανο αποφάσισε να δημιουργηθεί παράλληλο όργανο με αυτά του ΠΑΣΟΚ;
Ακόμα και στις προεκλογικές ομιλίες γινόταν αναφορά στα επιτεύγματα από το 2011 και μετά, λες και δεν υπήρχε Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ από το 2009
Θα θέλαμε πολύ να γνωρίζουμε, μια έστω, εγκύκλιο του Γραμματέα του κόμματος προς τις οργανώσεις που να έχει ως στόχο την επαναλειτουργία και τη συσπείρωση των μελών του κόμματος
Πότε και από ποια όργανα, συλλογικά, αποφασίστηκε η διάλυση του ΠΑΣΟΚ και η δημιουργία της ΔΗΠΑΡ; 
Γιατί είναι άλλο η ανασύνταξη της κεντροαριστεράς και άλλο η δημιουργία νέου κόμματος.
Γιατί τελικά δεν προχωρά το συνέδριο της ΔΗΠΑΡ; Γιατί ξαφνικά δεν μιλά κανείς για τη ΔΗΠΑΡ; 
Με ποια συλλογική απόφαση τα στοιχεία των μελών του ΠΑΣΟΚ δόθηκαν στους "58", στην Ελιά και στη ΔΗΠΑΡ; 
Ποιο όργανο εξουσιοδότησε τον Μπίστη να μιλάει στο όνομα του ΠΑΣΟΚ ;
Ή είναι τα πρωτοκλασάτα στελέχη που ετοιμάζουν τη δική τους διαδοχή και ξαφνικά κόπτονται για την ενότητα. Οι σχεδιαστές των 58, της Ελιάς και στη συνέχεια της ΔΗΠΑΡ, σήμερα ξαφνικά θυμήθηκαν συνέδριο ΠΑΣΟΚ.
Άραγε, δεν είναι αλήθεια ότι έχουν ήδη ετοιμαστεί οι μηχανισμοί της διαδοχής από κάποιους. που ξαφνικά παρουσιάζουν ευαισθησίες για το ΠΑΣΟΚ ;
Ποια συλλογική διαδικασία επιτρέπει τη διοργάνωση παράλληλης κομματικής εκδήλωσης παρακάμπτοντας τα όργανα όπως έγινε σε αρκετούς νομούς της χώρας ;
Ποια συλλογική απόφαση λήφθηκε ενάντια στις προτάσεις των ΝΕ και ΤΟ για τη μη πραγματοποίηση συνεδρίου, έστω και αν ο αριθμός ήταν μικρότερος από αυτές που προέβλεπε το καταστατικό;
Η θεωρία του "παραβαν" ενίσχυσε μήπως την ενότητα της παράταξης ή ήταν άλλη μια προσβολή στους χιλιάδες ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ που κράτησαν έστω και την τελευταία στιγμή, τα ποσοστά του κόμματος σε κάποια ευπρεπή επίπεδα. Η ηγεσία που δεν μπορεί να αντιληφθεί την μεγάλη αποτυχία της Ελιάς και συνεχίζει να τη θεωρεί ως πρότυπο για τη δημιουργία της κεντροαριστεράς, δεν μπορεί να παραμένει στην ηγεσία του κόμματος.
Για ποια συλλογική απόφαση μιλάτε "σύντροφοι"; 
Όταν σε ένα διαλυμένο οργανωτικά κόμμα, ποτέ δεν προκρίνατε ως επιλογή την ανασύνταξη, δεν αποδεχθήκατε να γίνει ένα συνέδριο - που ούτως η άλλως θα ήταν "ελεγχόμενο"- σημαίνει ότι θέλατε την οριστική διάλυση. 
Κάποιοι επιζητούσατε την ρεβανς του 2004, κάποιοι θέλατε να παίξετε τα παιχνίδια διαδοχής.
   
Η ενότητα θέλει τόλμη κι αρετή,,, "σύντροφοι"

Τετάρτη 24 Δεκεμβρίου 2014

Σκανδαλίδης και Γεννηματά με αργά αντανακλαστικά....



Παρακολουθούμε με αγωνία και ενδιαφέρον τις τοποθετήσεις των κορυφαίων στελεχών αυτές τις τελευταίες μέρες. Όλοι μιλούν για ενότητα  και συνέδριο (φυσικά μετά τις εκλογές) σε μια περίοδο που το κόμμα ουσιαστικά ακροβατεί με τους πειραματισμούς της ηγεσίας (ελιά- δηπαρ) μακριά από τη βάση του κόμματος, και ουσιαστικά μακριά από τις ανάγκες και τα θέλω της κοινωνίας.
Που ήταν αυτά τα "πρωτοκλασάτα" και πολυπροβαλλόμενα στελέχη όλο αυτόν τον καιρό; 
Γιατί δεν πίεζαν την  ηγεσία για νομιμοποίηση αποφάσεων μέσα από συνέδριο; 
Είχαν μήπως βολευτεί με τη συγκεκριμένη κατάσταση ;
Ο αρχιτέκτονας του σχεδίου ΔΗΠΑΡ, Κώστας Σκανδαλίδης τώρα μιλάει για συνέδριο ΠΑΣΟΚ ως κάτι το αυτονόητο. Γιατί δεν το είχε προτείνει μέχρι χθες ;

Σήμερα μιλούν για διάσπαση, επειδή ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου τόλμησε να πει τα πράγματα με το όνομά τους και να θέσει μια σειρά από αιτήματα που πρέπει να απαντηθούν και να αποφασιστούν από τη βάση.
Μήπως η διάσπαση έγινε μεταξύ της ηγεσίας και της ευρύτερης βάσης από καιρό, από τις συνεχείς προσπάθειες μεταμόρφωσης σε ελιά -δηπαρ;
Μήπως η διάσπαση έχει γίνει από τη συνεχή περιφρόνηση της ηγεσίας προς τη βάση;
Μήπως θυμήθηκαν λίγο αργά την ιστορία του κινήματος, αφού ουδείς εξ αυτών παραπονέθηκε όταν εξαφανίστηκε από την επίσημη ιστοσελίδα του κόμματος;

Όμως, πέρα και πάνω από όλα το κρίσιμο ερώτημα είναι κατα πόσο το κόμμα αφουγκράζεται τα λαϊκά αιτήματα, τα αιτήματα που τόσο καιρό εξέφραζε.

Δεν είναι λοιπόν, ζήτημα "θέσεων" (κυβερνητικών καρεκλών) αλλά ιδεολογίας και προτάσεων στην κοινωνία.
Και για να μην τους αδικούμε βέβαια, να σημειώσουμε ότι κανείς τους δεν πρότεινε Συνέδριο επίσημα, αλλά συμπληρωματικά ανάμεσα σε άλλα σε συνεντεύξεις - δηλώσεις τους ενάντια στον Γιώργο Παπανδρέου.

Παρασκευή 28 Νοεμβρίου 2014

Ανιστόρητοι

Δεν έχουν όρια στο να λένε ανακρίβειες και ψέματα. Με τη μορφή της "άτυπης ενημέρωσης" οι επικοινωνιολόγοι του ΠΑΣΟΚ μας σύγκριναν το 1992, όταν με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη εντάχθηκαν στα ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ η Δαμανάκη, ο Ανδρουλάκης, ο Μάνος και Ανδριανόπουλος (δεν αναφέρουν τυχαία  τους δυο πρώτους) με το συνέδριο της Δημοκρατικής Παράταξης.
Διαφώνησε κανείς, κύριοι της "άτυπης ενημέρωσης". με το να συμπεριληφθούν στα ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ  κάποια στελέχη της κεντροαριστεράς, όπως έγινε τις δυο προηγούμενες φορές ;
Όχι, φυσικά.
Αλλά, μήπως έκανε συνέδριο καμία Δημοκρατική Συμπαράταξη το 1992 ή το 2004, ίδρυσε νέες οργανώσεις παράλληλα με αυτές του ΠΑΣΟΚ; Τι σχέση έχει η εκλογική συνεργασία με κάποια πρόσωπα με την οργανωτική ίδρυση νέου κόμματος, του οποίου το ΠΑΣΟΚ και όσοι δεν συμμετέχουν σε αυτό θα είναι συνιστώσα;
Ομολογήστε την αλήθεια γιατί την μαρτυρούν οι πράξεις σας.
Θέλετε να κάνετε νέο  κόμμα, φοβάστε να διαλύσετε το ΠΑΣΟΚ ή να το αφήσετε, μήπως και αυτός που το πάρει επιτύχει πολύ μεγαλύτερα ποσοστά από εσάς και την παρέα σας και γι αυτό το (δια)σύρεται στο χρόνο.
Υ.Γ  Κύριε Γρηγοράκο έχει όρια η υποκρισία σου. Αυτά δήλωνες το 2011:  "Έχουμε φτάσει στα όριά μας. Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ έχουν πια φτάσει στο τελευταίο στάδιο της ανεκτικότητάς τους. Δεν μπορούν άλλο. Ψηφίσαμε τόσο νομοσχέδια". ( ο Βουλευτής Λακωνίας του ΠΑΣΟΚ, Λεωνίδας Γρηγοράκος στο "Marconi Radio 96,1 F.M." του Βόλου και στην εκπομπή "Συμβαίνει Τώρα" του Αντώνη Κουμιώτη), 

Τετάρτη 26 Νοεμβρίου 2014

Πολιτικά άσχετοι ή επικίνδυνοι ;

Κυκλοφορούν οι κύκλοι της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ στοιχεία για το πόσες φορές ο Γιώργος Παπανδρέου ανέφερε από το 2004 την λέξη Δημοκρατική Παράταξη και αναρωτιούνται γιατί τώρα του είναι τόσο ενοχλητικό.
Το ερώτημα απλό. 'Η είναι πολιτικά άσχετοι ή πολιτικά επικίνδυνοι.

Ας μας πούνε λοιπόν:
Το συνέδριο αποφάσισε την ανασύνταξη της κεντροαριστεράς. 
Υπήρξε όμως απόφαση για νέο κόμμα με συνιστώσα το ΠΑΣΟΚ ; 
Μήπως αποφάσισε ότι θα υφίσταται παράλληλη οργανωτική δομή και ότι θα υπάρχουν μέλη του ΠΑΣΟΚ, τα οποία θα είναι μόνο μέλη του κόμματος και μέλη του ΠΑΣΟΚ, τα οποία θα ανήκουν στη δημοκρατική παράταξη ;
Ο Γιώργος Παπανδρέου μίλησε ποτέ για άλλο κόμμα ;
Η πλειοψηφία της Κεντρικής Επιτροπής -ενός απόλυτα νοθευμένου συνεδρίου (θυμηθείτε τον διορισμό της ΕΚΑΠ) -έχει το δικαίωμα να λάβει μια απόφαση τόσο καθοριστική ;
Δεν λέγατε εσείς του προεδρείου στη συνεδρίαση της ΚΠΕ ότι θα προχωρούσατε σε Συνδιάσκεψη στις 3 Σεπτεμβρίου πριν από το συνέδριο της Δημοκρατικής Παράταξης ;
Το πράξατε ; Γιατί όχι;
Πανηγυρίζατε στις ευρωεκλογές ότι το εγχείρημα της "ΕΛΙΑΣ" διέψευσε τις δημοσκοπήσεις. Δεν καταλάβατε ή δεν θέλετε να καταλάβετε ότι τις δημοσκοπήσει τις διέψευσαν τα μέλη του ΠΑΣΟΚ, τα οποία παρόλο που διαφωνούσαν με την ΕΛΙΑ του Μπίστη, τελικά την ψήφισαν για συναισθηματικούς και ιστορικούς λόγους. 
Γιατί δεν κάνατε μια έρευνα για να μάθουμε πόσους ψηφοφόρους "κέρδισε" το εγχείρημα της ΕΛΙΑΣ και πόσοι παραδοσιακοί ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ χάθηκαν εξαιτίας αυτού;
Αντί να καταναλώνετε την ενεργητικότητά σας προς το πως θα επιστρέψει ο Μόσιαλος και ο Μπίστης, θα μπορούσατε μετά τις εκλογές του 2012 να ανασυντάξετε το κόμμα μας. 
Το 12 % σίγουρα ήταν ένα μικρό ποσοστό, αλλά πολλά κόμματα λειτουργούν με πολύ μικρότερα ποσοστά. Εσείς καταργήσατε τα όργανα, διορίσατε άλλα και τελικά, ακόμη και αυτά που εκλέξατε (ΝΕ) τα αγνοήσατε εντελώς (ούτε τυπικά στην ιστοσελίδα του ΠΑΣΟΚ αναφέρονται).
Τα κάνατε όλα αυτά επειδή είσαστε "πολιτικά άσχετοι" ; 
Ίσως είναι και αυτό. Αλλά και επειδή προβλέψατε (σωστά) ότι όλα τα
"μεγαλοστελέχοι" θα ενδιαφέρονταν για την πολιτική τους επιβίωση, την επόμενη ημέρα και όχι για το κόμμα, και θα συμφωνούσαν σε όλα. 


Να όμως που τώρα, η αλαζονεία σας οδηγεί σε μια στρατηγική ήττα.
Δεν έχει να κάνει με το γεγονός ότι ήταν ο Γ. Παπανδρέου εκείνος που κατέθεσε την πρόταση για Συνέδριο, από την άποψη ότι ο αριθμός των μελών και φίλων που επιθυμεί ένα συνέδριο ΠΑΣΟΚ ξεπερνούν κατά πολύ τους ,,Παπανδρεικούς,,. Ο Γιώργος Παπανδρέου για άλλη μια φορά έπιασε τον παλμό του κόσμου.
Για να περισώστε την υστεροφημία σας, έστω και τώρα συνειδητοποιήστε ότι ο κόσμος του ΠΑΣΟΚ σας θεωρεί, στην καλύτερη περίπτωση, άσχετους πολιτικά 

Η Ήττα ενός προέδρου

Είναι βέβαιο ότι σε κατάστασης κρίσεων και εκτάκτων αναγκών όπως εκείνες που αναγκάστηκε να διαχειριστεί το ΠΑΣΟΚ το 2010, η οργή της κοινωνίας ξεσπά σε κείνους που τη διαχειρίζονται.
Δε θα συζητήσουμε βέβαια, για τα όσα σενάρια επιστημονικής φαντασίας και συνομωσιολογίας αναπτύχθηκαν τότε, τα οποία επέτειναν την μήνη του λαού.
Είναι γεγονός ότι το ΠΑΣΟΚ μόνο σήκωσε ένα δυσβάσταχτο βάρος και το πλήρωσε. Δίκαια ή άδικα.
Όμως τρία χρόνια μετά από την πτώση της κυβέρνησης Παπανδρέου, τίποτα δεν φαίνεται να άλλαξε, παρά μόνο ο θυμός να "κατασίγασε".
Μέτρα πάρθηκαν σκληρότερα, αλλά ο λαός δεν κατασκηνώνει πια στις πλατείες. Στα ΜΜΕ δεν προβάλλονται εικόνες ολοκληρωτικής καταστροφής. Μιλούν για μια ανάπτυξη που έρχεται, αλλά με δείκτη ανεργίας πάνω από εκείνον της πολεμικής-κατοχικής περιόδου, δύσκολα θα χτυπήσει την πόρτα του πολίτη.
Το ΠΑΣΟΚ,  δια του προέδρου του, επιχείρησε μια "ανασύνταξη" δυνάμεων  "εκ των άνω". Η ηγετική ομάδα αδιαφορώντας για τη γνώμη εκείνων που τη στήριζαν, δηλ. της βάσης του κόμματος, αποφάσισε την μετάλλαξη σε αποτυχημένη Ελιά και στην συνέχεια, σε Δημοκρατική Παράταξη.
Όμως, η προσπάθεια να "περάσει" ως συλλογική απόφαση προσέκρουσε στην αντίδραση του πρώην προέδρου και πρωθυπουργού, του Γιώργου Παπανδρέου.
Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν είναι εύκολη υπόθεση για τους κρατιστές και τα συμφέροντα. Είναι απρόβλεπτος και γι αυτό άλλωστε, το 2011 αποφάσισαν να τον ρίξουν.
Ο Γιώργος Παπανδρέου βαθιά δημοκράτης και οπαδός της άμεσης λαϊκής εντολής, ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε για την ανατροπή του - αφού είχε λάβει ψήφο εμπιστοσύνης υπό την αίρεση ότι θα παραιτηθεί.
O Γιώργος Παπανδρέου δεν μπορούσε να αποδεχθεί όμως, μια μεθόδευσης εξαφάνισης του κόμματος που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου, αλλά αγωνίστηκε και ο ίδιος, σαν να ήταν η ιστοσελίδα του κόμματος, από την οποία εξαφανίστηκαν εν μία νυκτί, ιδρυτής, καταστατικό, όργανα.
Ο Γιώργος Παπανδρέου λειτούργησε με τη λογική του αυτονόητου. Η απόφαση στο λαό για να αποφασίσει το μέλλον του. ΠΑΣΟΚ -μη ΠΑΣΟΚ -κάτι ανάμεσό του, αλλά με την απόφαση του κόσμου που τόσα χρόνια εκπροσωπούσε.
Παρά τη σθεναρή αντίδραση της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ να προχωρήσουν στα σχέδιά τους, ένα πλήθος από ψηφίσματα και αποφάσεις από ΝΕ - από όλο τον οργανωμένο χώρο του ΠΑΣΟΚ έρχονται να διαφωνήσουν. Δε θα μιλήσουμε δε για τον μη οργανωμένο χώρο που σύσσωμος έχει ταχθεί υπέρ του ανοιχτού συνεδρίου.
Η ήττα του σημερινού προέδρου - αδιάφορο από το αν γίνει πλέον ή όχι το συνέδριο - και της ομάδας του είναι προφανής. Όσοι τον συμβούλεψαν να αψηφήσει τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ, τον οδήγησαν σε ένα αδιέξοδο. 
Τα κόμματα δεν είναι αιωνόβια, αλλά κάθε τους αλλαγή περνά μέσα από τη συναίνεση του λαού, της κοινωνίας, χωρίς αυτή είναι καταδικασμένα, όπως και οι εκπρόσωποί τους.

Τρίτη 18 Νοεμβρίου 2014

Καταργούν και επίσημα την ιστορία του ΠΑΣΟΚ μέσα από την επίσημη ιστοσελίδα του

Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ "αναβάθμισε" την ιστοσελίδα του κόμματος, διαγράφοντας όμως την ιστορία του.
Από τη στιγμή που ανέλαβε την ηγεσία ο Βενιζέλος, η ιστοσελίδα μετατράπηκε σταδιακά σε ιστοσελίδα του ιδίου, του Γραμματέα, της ΚΠΕ, του Οδ. Κωνσταντινόπουλου και εσχάτως του Καρύδη. 
Στην προηγούμενη έκδοση, βέβαια, κάπου στα ψιλά, υπήρχε τουλάχιστον μια μικρή παραπομπή στην παλαιότερη ιστοσελίδα (δεν δούλευε αλλά υπήρχε).
Τώρα, μετά την πρόσφατη αλλαγή το ΠΑΣΟΚ φαίνεται να μην έχει όργανα εκτός της ΚΠΕ. Καμία ΝΕ, καμία ΤΟ, καμία Περιφερειακή, κανένας Τομέας δεν έχει αναφορά στη «νέα ιστοσελίδα».
Υπάρχει άραγε κάποιο κόμμα στο κόσμο που στην ιστοσελίδα του να μην υπάρχει η ιστορία του; Μια αναφορά στον ιδρυτή του; Σε πρώην προέδρους του; Ναι, υπάρχει, το ΠΑΣΟΚ.
Ακόμα και η αναζήτηση στο όνομα του ιδρυτή της παράταξης το ευρετήριο μας έδειξε «μηδενικό αποτέλεσμα».
Αλλά καλά η ηγεσία, κανένας από αυτούς τους πρωτοκλασσάτους δεν σέβεται εκείνον που τους ανέδειξε στην κοινωνία; Μα κανένας; 

Τρίτη 21 Οκτωβρίου 2014

τα όρια ανάμεσα στην κρίση και την ύβρη

Με τον Λαζόπουλο είχαμε αποφασίσει να μην ασχοληθούμε. Για πολλούς λόγους, με κυριότερο ότι απλά παίζουμε το παιχνίδι του ανακυκλώνοντας τα όσα λέει.
Είναι πραγματικά κρίμα ένας πολυτάλαντος ηθοποιός, να κατεβαίνει ένα ένα τα σκαλιά του ξεπεσμού. Από την κοινωνική ηθογραφία των 10 μικρών Μήτσων, στην διαπόμπευση του Τσαντιριού. Ο Λαζόπουλος θεωρεί ότι οχυρωμένος πίσω από τα αριστοφανικά ήθη μπορεί να υβρίζει και να εξευτελίζει τον στόχο του. Και ένας από τους αγαπημένους του αποτελεί ο Γιώργος Παπανδρέου, τον οποίο αποκαλεί με τα μύρια όσα επίθετα, θέτοντας τον εαυτό του στην πολιτική προπαγάνδα που στοχεύει σε ένα εξιλαστήριο θύμα.
Βέβαια, η σάτιρα είναι πολιτική, εδώ όμως πια τίθεται στην υπηρεσία της πολιτικής, και μάλιστα μιας κομματικής γραμμής.
Η αισθητική στο θέατρο είναι η αισθητική της καθημερινότητάς μας. Ο χλευασμός των θυμάτων της αρένας δεν αρμόζει όμως σε όσους επιζητούν την αριστοφανική ταμπέλα. Γιατί η ακροβασία ανάμεσα στην σάτιρα και τον λαϊκισμό αποβαίνει σε βάρος της Τέχνης και της πνευματικής ανάτασης του θεατή.
Η στράτευση σε μια κομματική γραμμή είναι αποδεκτή από τη στιγμή που είναι ξεκάθαρη και όχι δια της πλαγίας οδού.
Από την άλλη, η εμμονή στο πρόσωπο του πρώην πρωθυπουργού μας κάνει να αναρωτιόμαστε, λαμβάνοντας ως δεδομένο ότι η σάτιρα καυτηριάζει τα κακώς κείμενα της εξουσίας, αν κάποιοι πιστεύουν ότι με τον τρόπο αυτό θα δημιουργήσουν ανάχωμα απέναντι στον Παπανδρέου.
Βέβαια, οποιοσδήποτε δικαιούται να ασκεί κριτική, να διαφωνεί με πρακτικές και να υποστηρίζει τις θέσεις του, αλλά αυτό διαφέρει πολύ από το να προβαίνει σε προσβλητικούς χαρακτηρισμούς για την προσωπικότητα του άλλου, ιδιαίτερα όταν γνωρίζουν όλοι ότι δεν υπάρξει απάντηση.

Πέμπτη 15 Μαΐου 2014

Τσίπρας σε Γιούνκερ: Ανατρέψατε τον νόμιμο πρωθυπουργό της Ελλάδας στις Κάννες!

O Αλέξης Τσίπρας στο debate των υποψηφίων για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής επιτέθηκε στον Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ κατηγορώντας τον ότι συμμετείχε στη ανατροπή του νόμιμα εκλεγμένου πρωθυπουργού της Ελλάδας Γιώργου Παπανδρέου στις Κάννες.

Καλώς ο Τσίπρας αξιοποίησε τις αποκαλύψεις των Financial Times για να αλλάξει τη ρητορική του σε ευρωπαϊκό επίπεδο, σε ένα ζήτημα που έχει ιδιαίτερη σημασία και για την ελληνική πολιτική πραγματικότητα, αλλά θα πρέπει να θυμίσουμε ότι και ο ίδιος είχε τότε εκμεταλλευθεί αυτή την εξωθεσμική ανατροπή, ότι ουσιαστικά βοήθησε σε αυτή, αφού στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ χαρακτήριζαν  «προδότη» τον Γιώργο Παπανδρέου και υποκινούσαν τις επιθέσεις με αυγά και γιαούρτια εναντίον κυβερνητικών στελεχών.

Γιατί ο Τσίπρας δεν τόλμησε να πει την αλήθεια ότι οι μεν Ευρωπαίοι φοβήθηκαν ότι ο Παπανδρέου με την κίνηση του "άνοιγε" το μεγάλο κεφάλαιο της δημοκρατίας στην ΕΕ και θα μπορούσαν να ζητήσουν δημοψηφίσματα και άλλοι λαοί- οπότε η εξουσία θα ξέφευγε από το γνωστό διευθυντήριο- οι δε πολιτικές δυνάμεις στο εσωτερικό ότι φοβήθηκαν πως τελικά με το δημοψήφισμα ο ελληνικός λαός θα απαντούσε υπέρ της δανειακής σύμβασης και του ευρώ και θα έδινε το χρόνο στον πρωθυπουργό, τον Γιώργο Παπανδρέου να πιστωθεί τα θετικά αποτελέσματα των ενεργειών του.

Τρίτη 13 Μαΐου 2014

Νέα γκάφα στο ΠΑΣΟΚ : "κανείς πολιτικός αρχηγός δεν ήθελε Δημοψήφισμα"!!

Μέσα στον πανικό του να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα έπεσε σε νέα γκάφα η ηγετική ομάδα του ΠΑΣΟΚ μοιράζοντας τις δηλώσεις των πολιτικών αρχηγών για το δημοψήφισμα το φθινόπωρο του 2011. Με αυτόν τον τρόπο οι συνεργάτες του Βενιζέλου θέλησαν να τονίσουν πως δεν ήταν μόνο ο τότε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών που είχε ταχθεί κατά της διενέργειας δημοψηφίσματος.
Οι δηλώσεις των πολιτικών αρχηγών – όπως τις διένειμε το ΠΑΣΟΚ – έχουν ως εξής:

Δήλωση Αντώνη Σαμαρά
Η ΝΔ θα εμποδίσει πάση θυσία τους «τυχοδιωκτικούς πειραματισμούς», δήλωσε ο πρόεδρος της ΝΔ, Αντώνης Σαμαράς, αναφερόμενος στο «εκβιαστικό», όπως το χαρακτήρισε δημοψήφισμα και προαναγγέλοντας πολιτικές πρωτοβουλίες. Εξερχόμενος από το προεδρικό μέγαρο, όπου συναντήθηκε με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κάρολο Παπούλια, υποστήριξε ότι οι εκλογές δεν αποτελούν απλό αίτημα, αλλά εθνική ανάγκη και ξεκαθάρισε ότι η ΝΔ θα τις επιδιώξει με κάθε τρόπο.
Απέφυγε πάντως να απαντήσει αν θα προχωρήσει στην παραίτηση όλης της κοινοβουλευτικής ομάδας. Πρόκειται για ένα σενάριο που κυκλοφορεί από το πρωί και σύμφωνα με το οποίο, υπάρχει πιθανότητα ο κ. Σαμαράς να παραιτήσει όλη την Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ για να διαλυθεί η Βουλή και να πάμε σε εκλογές.
Στις δηλώσεις του, έξω από το προεδρικό μέγαρο, υποστήριξε ότι ο πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου, στην προσπάθειά του να διασωθεί θέτει ένα διχαστικό και εκβιαστικό δίλημμα, βάζοντας σε κίνδυνο τη θέση της Ελλάδας στην ΕΕ. Υποστήριξε δε, πως ο ίδιος είναι έτοιμος να αναλάβει πρωτοβουλίες για να μη μπει σε περιπέτειες το ευρωπαϊκό μέλλον της χώρας.
«Σ΄αυτές τις κρίσιμες στιγμές έχω την ιστορική ευθύνη, με κάθε τρόπο, να κάνω ό,τι απαιτείται προκειμένου η ευρωπαϊκή προοπτική και το μέλλον της χώρας μας να μην μπει σε περιπέτειες» δήλωσε ο πρόεδρος της Νέας Δημοπκρατίας, Αντώνης Σαμαράς, κατά την έναρξη της συνάντησής του με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κάρολο Παπούλια.
«Είναι πολύ σημαντικό αυτά τα σχέδια τα οποία υπάρχουν, τουλάχιστον εμάς, να μην μας βρουν συνεργούς» πρόσθεσε.

Δήλωση Αλέξη Τσίπρα
Για «τρικ προκειμένου να κερδίσει χρόνο στην εξουσία η κυβέρνηση», έκανε λόγο ο πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, αναφερόμενος στην ανακοίνωση του πρωθυπουργού για διενέργεια δημοψηφίσματος με αντικείμενο τη νέα δανειακή σύμβαση και ζήτησε άμεση προσφυγή στις κάλπες και μάλιστα με απλή αναλογική.
Σε συνέντευξή του στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του τηλεοπτικού σταθμού Άλτερ, ο κ. Τσίπρας σημείωσε ότι στην περίπτωση κατά την οποία το ερώτημα που θα τεθεί στο δημοψήφισμα αφορά διλήμματα όπως η παραμονή ή όχι της χώρας στην ευρωζώνη, «η πραγματική πτώχευση θα συμβεί πολύ πριν φθάσουμε στην κάλπη»και μίλησε για «πολύ επικίνδυνη ζαριά» για την χώρα.
Πρόσθεσε δε ότι αν πρόκειται απλώς για «οχυρωματικά έργα» και «προσπάθεια συσπείρωσης των δυνάμεων του Μνημονίου», «τότε θα έχει κοντά ποδάρια», ενώ αν πρόκειται για «απόπειρα φυγής, δεν αφορά τη χώρα», αλλά τον ίδιο τον κ. Παπανδρέου.

Δήλωση Φώτη Κουβέλη
«Το δημοψήφισμα βάζει τη χώρα σε περιπέτειες και την κοινωνία σε διλήμματα, τα οποία δεν υπηρετούν τη διέξοδο από τα αδιέξοδα στα οποία έχει περιέλθει ο τόπος», παρατηρεί ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ Φ. Κουβέλης και συμπληρώνει ότι «είναι ανάγκη η προσφυγή σε πρόωρες εκλογές».

Λακωνική η Παπαρήγα ζητά εκλογές λέει όχι στο δημοψήφισμα σημειώνοντας ότι ξεγελά τον λαό …

Πολύ καλή η ιστορική αναδρομή αλλά δεν εξηγεί δύο πράγματα :
Γιατί δεν ήθελαν οι άλλοι πολιτικοί αρχηγοί το δημοψήφισμα;
Μήπως γιατί με την άμεση απάντηση του ο ελληνικός λαός θα αποφάσιζε για το μέλλον του και αυτό όχι μόνο θα εκτόνωνε την κατάσταση -στην οποία είχαν άπαντες επενδύσει για το μέλλον τους- αλλά  θα ενδυνάμωνε και τη θέση του πρωθυπουργού της χώρας του Γιώργου Παπανδρέου τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό;

Και κάτι ακόμα, που λησμονήθηκε σε αυτή την ....ιστορική αναδρομή...Γιατί ο Βαγγέλης Βενιζέλος βγήκε να υπερασπιστεί το δημοψήφισμα;
Πότε έκανε λάθος;
Γιατί έκανε τη "διορθωτική "δήλωση ξημερώματα επιστρέφοντας από τις Κάννες;

Δείτε και πάλι την ξεκάθαρη θέση του Γιώργου Παπανδρέου