Σάββατο 5 Οκτωβρίου 2013

ΞΥΝΙΔΗΣ: ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΝΙΚΟ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Διάβασα άρθρο του Νίκου Παπανδρέου στην Οικονομική Επιθεώρηση που τελειώνει με το ερώτημα του "αν και πότε θα βρεθεί το πολιτικοκοινωνικό κίνημα-όχημα, που θα πάρει τη θέση του (ΠΑΣΟΚ) και θα εκφράσει τις ανάγκες της πλειοψηφίας.". Η απάντηση είναι απλή. ´Οταν θα υπάρξει πολιτικό πρόσωπο ή πολιτικός σχηματισμός που θα δείξει, θα κατονομάσει και θα περιγράψει το βαθύ κράτος στην Ελλάδα. Μέχρι σήμερα ούτε το ΚΚΕ έχει τολμήσει να το κάνει. Το βαθύ κράτος της Ελλάδας δεν έχει πηλίκιο, δεν έχει σύμβολα, δεν έχει πρόσωπο.

Παρασκευή 4 Οκτωβρίου 2013

Νικος Παπανδρέου: Η πτώση του ΠΑΣΟΚ και η πολιτική ανωμαλία


Το μεγάλο προοδευτικό κόμμα διαλύθηκε και τα ιμάτιά του μοιράστηκαν στα πολιτικά άκρα, τα οποία φούσκωσαν και έτσι παραμορφώθηκε η κοινωνία
Τώρα που δεν υπάρχει πια μεγάλο ΠΑΣΟΚ και η ομαλότητα διακυβεύεται
και οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις έχουν μπει στον πάγο


Το βίντεο-κλιπ «Έξταση» (με τη συγκεκριμένη ορθογραφία) ξεκινάει με εικόνες από κρεμάλες, έξω από τη Βουλή. Συνεχίζει με μούντζες από το πλήθος, από την οπτική γωνία των «Αγανακτισμένων». Ως μουσικό κομμάτι είναι έξοχο, το στήσιμο καλλιτεχνικό και τα πρόσωπα των «ράπερ» μοιάζουν να προέρχονται από τη λαϊκή τάξη .Δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τα ξένα βίντεο-κλιπ, με τη διαφορά ότι οι εικόνες είναι αληθινές και όχι στημένεςγια τις ανάγκες του τραγουδιού.

ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ : 4 Οκτώβρη - Από το 2009 στο 2013

Ο πρώην κυβερνητικός εκπρόσωπος, Γιώργος Πεταλωτής με ένα κείμενο ποταμό επιχειρεί ένα απολογισμό της κρίσιμης περιόδου 2009-2013

Αν ζούσαμε σε μία Δημοκρατία που θα σεβόταν τη συνταγματική πρόβλεψη για εκλογές κάθε τέσσερα χρόνια, όπου η εκάστοτε αντιπολίτευση δεν θα ζητούσε εκλογές από την επομένη, όπου ο πρωθυπουργός «άστο για αργότερα» (πχ ΝΔ) επιδίωκε πρόωρες εκλογές χωρίς να επικαλείται κανένα λόγο, απλώς για να αποφύγει την προσωπική συντριβή και η αντιπολίτευση (π.χ.ΠΑΣΟΚ) έτριβε τα χέρια της, όπου αργότερα κάποιοι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος στην πιο κρίσιμη καμπή της χώρας παρείχαν ψήφο εμπιστοσύνης με τον όρο να παραιτηθεί ο εκλεγμένος Πρωθυπουργός (για να έλθει άραγε ποιος;), αλλά κυρίως αν δεν έσκαγε η βόμβα της άμεσης διαχείρισης του συσσωρευμένου επί δεκαετίες οικονομικού αλλά και πολιτικού και κοινωνικού χρέους με τον κίνδυνο της άμεσης χρεοκοπίας, τότε την Κυριακή θα είχαμε εκλογές, αφού θα συμπληρωνόταν η κανονική τετραετία 2009-2013...

ΑΠΟΒΡΑΣΜΑΤΑ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ.


Του Αλέκου Στάμου


Όχι ότι πρέπει να εντυπωσιαζόμαστε. Έτσι ήταν πάντα, έτσι είναι και σήμερα οι φασίστες, οι ακροδεξιοί, οι "εθνικιστές", με ελάχιστες εξαιρέσεις. Θρασύδειλοι και τζάμπα μάγκες. Κουτσαβάκια της χειρότερης κατηγορίας.Δεν πιστεύουν σε ιδεολογία, δεν έχουν ιδεολογία. Παρακρατικοί με κονέ, στις παρυφές ίσως και στα ενδότερα του κράτους, επίορκους δημόσιους λειτουργούς.

Ο φασισμός είναι το πρόσχημα που τους δινει το "διαβατήριο" στην κοινή αξιόποινη δράση, στην αυθαιρεσία, στη βία, στην κλοπή, στους εκβιασμούς, στο νταβατζηλίκι.

Gap to the point again..

Με δήλωσή του ο πρώην πρωθυπουργός και Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου παρενέβη για το θέμα της κατάργησης της " Διαύγειας"

Αναλυτικά, η δήλωση του Γιώργου Παπανδρέου έχει ως εξής [ysterografa.gr]:

"Η διαφαινόμενη απόφαση της κυβέρνησης να καταργήσει την υποχρεωτική ανάρτηση των αποφάσεων της Κυβέρνησης και της Διοίκησης στην ιστοσελίδα της Διαύγειας, προκαλεί το περί δικαίου αίσθημα.
Και τούτο, γιατί μια τέτοια απόφαση επιφέρει πλήγμα στη Δημοκρατία και τη λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών. Βάλει ευθέως εναντίον της διαφάνειας, της λογοδοσίας, της συμμετοχής του πολίτη στη λήψη των αποφάσεων που τον αφορούν.Καταργεί μια βασική δημοκρατική κατάκτηση αποτέλεσμα αγώνων, που αποτέλεσε και εντολή του Ελληνικού λαού στις εκλογές, στις 4 Οκτώβρη 2009.
Η Διαύγεια απαντά στην ανάγκη να περάσουμε ταχύτατα στην ψηφιακή εποχή στην Δημόσια Διοίκηση. Πράγμα αναγκαίο, εάν θέλουμε να ξεφύγουμε επιτέλους από την πολυνομία, την επικάλυψη αρμοδιοτήτων, τις αθέμιτες αποφάσεις που πολλές φορές υποκρύπτουν πελατειακές εξαρτήσεις ή ακόμα και διαφθορά, καθώς και τον κρατικό συγκεντρωτισμό.

Πέμπτη 3 Οκτωβρίου 2013

Μιχάλης Καρχιμάκης ; " θεσμοθετείται με νόμο η ληστεία του δημοσίου σε βάρος του πολίτη ."

Με το σχέδιο νόμου για τον φόρο ακινήτων ,στο άρθρο 9 που αναφέρεται στην εξόφληση φόρου με μεταβίβαση ακινήτου ,νομιμοποιείται η ληστεία του δημοσίου σε βάρος του πολίτη.
Ειναι λοιπόν ανεπίτρεπτο να επιθυμεί ο πολίτης που οφείλει στην εφορία ένα ποσόν  που αδυνατεί να το πληρώσει ,να μεταβιβάζει οπως ονομος προβλέπει το ακίνητο  του στο δημόσιο προκειμένου να από πληρώσει την οφειλή του ,και εάν το ακίνητο
αξίζει περισσότερο από την οφειλή ,το ελληνικό δημόσιο να μην του επιστρέφει την διάφορα ,μεταξύ του ύψους της οφειλής και της αξίας του ακινήτου .

Εδώ λοιπόν μιλάμε για αναγκαστική ληστεία σε βάρος του πολίτη και της ιδιοκτησίας του.

Συνέντευξη Μιχάλη Καρχιμάκη στο περιοδικό Crash στον δημοσιογράφο Σπύρο Νάνο

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

Πρόσφατα εξαπολύσατε νέα επίθεση προς τον διοικητή τον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιώργου Προβόπουλο μιλώντας για συγκάλυψη από πλευράς του σε αγοροπωλησίες  οι οποίες όπως είπατε «εξανέμισαν δισεκατομμύρια ευρώ των Ελλήνων φορολογουμένων».
Σας δίνω την πληροφορία όπως ακριβώς την πήρα και εγώ και το σύνολο του Ελληνικού λαού. Περίπου 207 δισ. ευρώ μαύρο χρήμα έχουν μεταφερθεί από την Ελλάδα στο εξωτερικό από το 2003 έως σήμερα όπως δήλωσε υπεύθυνα  σε συνέντευξή του στο γερμανικό περιοδικό «Ντερ Σπίγκελ» ο Ρέιμοντ Μπέικερ, πρόεδρος της αμερικανικής Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης Παγκόσμια Οικονομική Ακεραιότητα (Global Financial Integrity). Με τι ασχολείται ο κ. Μπέικερ; Με την διερεύνηση των διεθνών διαδρομών του μαύρου χρήματος, εγκληματικές ενέργειες, διαφθορά (μίζες κ.λπ.) και φοροδιαφυγή. Και συμπληρώνει στην συνέντευξή του στο γερμανικό περιοδικό, « αν αυτά τα χρήματα είχαν διακινηθεί στην Ελλάδα θα ωφελούνταν πολύ οι εγχώριες επιχειρήσεις» τονίζοντας μάλιστα πως μια οικονομική κρίση όπως αυτή στην Ελλάδα αποτελεί ιδανική περίπτωση για το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος όπου εγκληματίες επενδυτές θα μπορούσαν να αγοράσουν ακίνητα σε προσιτές τιμές, ποντάροντας ότι σε δέκα ή δεκαπέντε χρόνια θα έχει αυξηθεί η αξία τους.