Τι έλεγαν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ όταν ξέσπασε η κρίση και τι λένε τώρα που έγιναν κυβέρνηση.
- Έλεγαν : ότι οι κυβερνώντες ήταν «προδότες», γιατί τάχα δεν διαπραγματεύτηκαν, δεν πήραν λεφτά από την Ρωσία, την Κίνα και το Ιράν - που δήθεν απλόχερα μας έδιναν - απλά και μόνο επειδή είχαν σκοπό να οδηγήσουν τη χώρα στην καταστροφή.
- Τώρα : Δεν τους έδωσαν λεφτά ούτε οι Κινέζοι, ούτε οι Ρώσοι, ούτε οι Ιρανοί. Αυτοί υποστηρίζουν ότι «διαπραγματεύτηκαν» , αλλά είναι σαφές ότι με τον τρόπο που διαπραγματεύτηκαν, το κόστος που θα πληρώσει ο ελληνικός λαός ανέρχεται σε πολλά δις. Τουλάχιστον τα μισά από το νέο δάνειο των 50 δισ.
- Έλεγαν: ότι επίτηδες προσκλήθηκε το ΔΝΤ να συμμετέχει στο πρόγραμμα, γιατί η τότε κυβέρνηση υλοποιούσε κρυφά σχέδια των Αμερικανών.
- Τώρα: Παραδέχονται ότι το ΔΝΤ το θέλει οπωσδήποτε η Γερμανία μέσα στον μηχανισμό και γι αυτό δεν υπάρχει περίπτωση να μην συμμετέχει.
- Έλεγαν: ότι δίνοντας χρήματα στις τράπεζες στηρίζονταν οι τραπεζίτες και το κεφάλαιο.
- Τώρα: Προχωρούν με την συμφωνία σε στήριξη των τραπεζών με ποσό μεταξύ 10 και 25 δισ.
- Ως αντιπολίτευση : προπηλάκισαν, λοιδόρησαν, σπίλωσαν προσωπικότητες. Δεν ψήφισαν ούτε μια από τις 100 μεταρρυθμίσεις και νόμους που ήρθαν στη βουλή για την αντιμετώπιση της διαφθοράς, της φοροδιαφυγής και της σπατάλης.
- Τώρα ως κυβέρνηση : Θέλουν να ξεκινήσουν μεταρρυθμίσεις που τότε έφερναν στην Βουλή οι Γκέμπελς και Πινοσέτ .
- Έλεγαν : ότι υπήρχε και άλλος δρόμος, τότε που η κυβέρνηση υποστήριζε ότι μεταξύ της άτακτης χρεωκοπίας και της σκληρής και σε πολλά σημεία άδικης δανειακής σύμβασης επιλέχτηκε το πρώτο.
- Τώρα: Λένε ότι δεν υπήρχε άλλη επιλογή από το να συμφωνήσουν σε μια νέα δανειακή σύμβαση (μνημόνιο), γιατί διαφορετικά θα πηγαίναμε ως χώρα σε άτακτη χρεωκοπία και σε πολύ πιο επώδυνες καταστάσεις.
- Ως αντιπολίτευση: Στηλίτευσαν το ότι οι νόμοι ψηφίζονταν με τη διαδικασία του επείγοντος και με ένα άρθρο.
- Τώρα ως κυβέρνηση: Ψηφίζουν νόμους με ένα άρθρο εν μια νυκτί. Και βέβαια με τη διαδικασία του κατεπείγοντος.
- Έλεγαν: ότι ήταν εθνική ταπείνωση το γεγονός ότι η τρόικα έκανε συναντήσεις στα Υπουργεία.
- Τώρα: Η τρόικα (μάλιστα 4μελης πλέον) επέστρεψε στην Αθήνα και συνομιλεί με τους Υπουργούς στα Υπουργεία.
- Ως αντιπολίτευση: Δημιούργησαν κινήματα και ζητούσαν από την κοινωνία να μην πληρώνει ΕΝΦΙΑ, να μην πληρώνει διόδια, να μην πληρώνει τις οφειλές στο κράτος.
- Τώρα: Προβάλουν ως πατριωτικό καθήκον να πληρώσουμε ΕΝΦΙΑ, διόδια και τις οφειλές στο δημόσιο.
- Ως αντιπολίτευση: κατηγορούσαν ότι με τις ιδιωτικοποιήσεις «ξεπουλάμε την Ελλάδα».
- Τώρα: Συμφώνησαν και υπέγραψαν πακέτο 50δις για ιδιωτικοποιήσεις της δημόσιας περιουσίας.
- Ως αντιπολίτευση : Έφτασαν στο σημείο να κατηγορήσουν περισσότερο την κυβέρνηση του 2010 από ότι τους δανειστές. Υποστήριζαν ότι τάχα δεν αναζητήθηκαν συμμαχίες.
- Τώρα: Μιλούν ξαφνικά και αυτοί για συντηρητική Ευρώπη, ενώ οι συμμαχίες που έκαναν (εκτός από τους podemos και τους Linke – που δεν ψήφισαν την σύμβαση στην γερμανική βουλή) ήταν άνευ αντικρίσματος. Πριν την οριστική κατάρρευση πιέστηκαν να συνεργαστούν με τον... Ολαντρέου και να ευχαριστήσουν τους Αμερικάνους (ποιον αποκαλούσαν Τζέφρυ ;)
- Ως αντιπολίτευση: Έσχιζαν τα ιμάτια τους ότι το δημοψήφισμα του 2011 θα έφερνε την χρεωκοπία στη χώρα την επόμενη μέρα.
- Τώρα που κυβερνούν: Οι ίδιοι όρισαν δημοψήφισμα σε ημερομηνία μετά το τέλος του προγράμματος προστασίας με αποτέλεσμα να κλείσουν οι τράπεζες και να καταρρεύσει η ιδιωτική οικονομία με πολλά δισ ζημιά για την εθνική οικονομία, ζημιά που θα χρειαστεί να αποκατασταθεί με νέα δάνεια.
Δυστυχώς, η αλήθεια είναι μια. Δεν υπήρχε άλλος δρόμος το 2010.
Και αν όλοι, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ στήριζαν από κοινού, έστω ένα μέρος των μεταρρυθμίσεων, σήμερα δεν θα βρισκόμασταν σε αυτή τη θέση.
Ιδεολογικοποιήσαμε και πολιτικοποιήσαμε τα πάντα τα τελευταία χρόνια. Τα ερμηνεύσαμε όπως μας βόλευε για να αποφύγουμε να αναλάβουμε την παραμικρή ευθύνη, προσωπικά ως πολίτες και συλλογικά ως χώρα . Ποντάραμε στα λάθη των άλλων (των ξένων) για να δικαιολογήσουμε τα τεράστια δικά μας.
Στη συνέχεια μετατρέψαμε την θεωρία συνωμοσίας σε «εθνική υπόθεση» και ξεκίνησε η παραγωγή ενός «υπερπατριωτισμού» και «εθνικής υπερηφάνειας».
Το μόνο που καταφέραμε ως τώρα ήταν να νομιμοποιήσουμε τη δική μας συμπεριφορά και, το πολύ χειρότερο, να επιτρέπουμε στον εαυτό μας να σκέφτεται, να λειτουργεί και να συμπεριφέρεται με λογικές που μας οδήγησαν ως εδώ.
Αληθεια, φταίνε οι ξένοι που θέλουν να καταστρέψουν την χώρα μας, λες και χρειάζονται βοήθεια, λες και δεν αρκούμε εμείς, από μόνοι μας.
Η περίπτωση της «κομπίνας» των εστιατόρων στην Αίγινα, την προηγούμενη βδομάδα για να μην τους κάνει έλεγχο το ΣΔΟΕ, αλλά και η συστηματική φοροδιαφυγή στο αρχαιολογικό μουσείο της Κνωσού έρχονται να επιβεβαιώσουν ότι θέλουμε πράγματι να πληρώνουν πάντα, όλοι οι άλλοι, «οι κλέφτες» , αλλά όχι εμείς. Θέλουμε τους νόμους για να περιορίζουν τους άλλους, αλλά όχι για εμάς.
Όλοι νιώθουμε αδικημένοι. Και οι βολεμένοι και οι μη. Δεν αντιλαμβανόμαστε όμως ότι με αυτή τη νοοτροπία αυτοί που αδικούνται είναι εκείνοι που πράγματι έχουν ανάγκη.
Γιατί έπρεπε δηλαδή, να μας πει η τρόικα ότι κάποιος που διατηρεί χρήματα στην τράπεζα δεν μπορεί να κάνει ρύθμιση για οφειλές στο δημόσιο, χωρίς επιτόκιο ; Ποια θεωρία του σοσιαλισμού, της αριστεράς, της ισότητας και του πατριωτισμού θεωρεί ισότιμο στη μεταχείριση έναν άνεργο, χαμολόμισθο, χαμηλοσυνταξιούχο με έναν εύπορο , που απλά δεν πληρώνει την εφορία του γιατί πιστεύει ότι θα την γλιτώσει.
Από τη στιγμή που η πλειοψηφία της κοινωνίας σφυρίζει αδιάφορα σε κάθε είδους φοροδιαφυγή της καθημερινότητας δεν πρόκειται να λυθεί ποτέ το δημοσιονομικό πρόγραμμα της χώρας. Απλά, από τη μια δανειακή σύμβαση θα πηγαίνουμε στην άλλη και ...φυσικά , θα μας φταίνε η «δανειακή σύμβαση» και το απρόσωπο «κράτος», αλλά ποτέ εμείς.
οι 100 σημαντικότερες μεταρρυθμίσεις της Κυβέρνησης Γ. Α. Παπανδρέου, της περιόδου 2009-2011.
ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ
• Άλλαξε ο τρόπος διακυβέρνησης με συνεχείς ουσιαστικές συνεδριάσεις Υπουργικού Συμβουλίου, διαφάνεια στις αποφάσεις και πάταξη της σπατάλης στο Δημόσιο.
• Οι λειτουργικές δαπάνες του Δημοσίου μειώθηκαν κατά 2 δις € (από 9,3 δις το 2009 σε 7,3 δις € το 2011= μείωση 22 %).
• Καταργήθηκαν όλες οι παχυλά αμειβόμενες επιτροπές που είχε δημιουργήσει η Κυβέρνηση Καραμανλή.
• Εφαρμόσθηκε η ανοιχτή διαδικασία για την στελέχωση θέσεων ευθύνης στο Δημόσιο (open gov) για να πάψει η αντιμετώπιση του ως λάφυρο από την Κυβέρνηση
ΚΡΑΤΟΣ- ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ
• Αναμορφώθηκε το σύστημα προσλήψεων και υπήχθησαν όλες οι προσλήψεις στο ΑΣΕΠ, τόσο των μόνιμων όσο και των συμβασιούχων.
• Εφαρμόσθηκε το Πρόγραμμα «Διαύγεια» για κάθε απόφαση οποιουδήποτε φορέα του Δημοσίου με την υποχρεωτική ανάρτηση κάθε απόφασης στο Διαδίκτυο.
• Ψηφίσθηκε ο Νόμος για την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση που δίνει την δυνατότητα στους πολίτες να επικοινωνούν ηλεκτρονικά με τις Δημόσιες Υπηρεσίες, να έχουν πρόσβαση σε δημόσια έγγραφα, να καταθέτουν αιτήσεις, δικαιολογητικά, να προμηθεύονται πιστοποιητικά, να πληρώνουν φόρους, παράβολα κλπ.
• Έγινε για πρώτη φορά απογραφή των Δημοσίων Υπαλλήλων.
• Δημιουργήθηκε στο ΥΠΟΙΚ η Ενιαία Αρχή Πληρωμών από το Δημόσιο.
• Θεσμοθετήθηκε αντικειμενικό σύστημα εκλογής σε Διευθυντικές θέσεις του Δημοσίου (ΑΣΕΠ).
• Περιορίσθηκε ο αριθμός των Δημοσίων Υπαλλήλων κατά 30 % περίπου.
ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ, ΠΡΟΛΗΨΗ, ΠΑΤΑΞΗ ΤΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ
• Θεσμοθετήθηκε η πρόβλεψη δήμευσης των περιουσιακών στοιχείων που δεν δηλώνονται στο «πόθεν έσχες» πολιτικών και κρατικών αξιωματούχων.
• Καθιερώθηκε υποχρεωτικό στάδιο δημόσιας διαβούλευσης πριν από την κατάθεση κάθε νομοσχεδίου και το σύστημα των δύο αναγνώσεων στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής.
• Απαγορεύτηκε η κατάθεση τροπολογιών την τελευταία στιγμή.
• Συστάθηκε Ειδική Διαρκής Επιτροπή Εξοπλιστικών Προγραμμάτων στην Βουλή.
• Καθιερώθηκε ο Κοινοβουλευτικός Έλεγχος των οικονομικών του Κράτους με την δημιουργία ειδικής υπηρεσίας στη Βουλή, (το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους).
• Δημιουργήθηκε ειδική Διαρκής Επιτροπή στη Βουλή για την παρακολούθηση του συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης.
• Περιορίσθηκε το εύρος του θεσμού της βουλευτικής ασυλίας και θεσμοθετήθηκε ρητά ότι ο θεσμός καλύπτει μόνο τη δραστηριότητα του βουλευτή κατά την άσκηση των καθηκόντων και του λειτουργήματος του ως Βουλευτή.
• Αναμορφώθηκε ο θεσμός του «πόθεν έσχες» των πολιτικών προσώπων και καθιερώθηκε η δημοσίευση και στο διαδίκτυο των δηλώσεων, ώστε να υπάρχει πλήρης διαφάνεια και κοινωνικός έλεγχος.
• Ποινικοποιήθηκε η φοροδιαφυγή.
Η Ελλάδα δεν είναι η μόνη χώρα που είχε χρέος. Όλες – σχεδόν – οι χώρες έχουν χρέους και, σε απόλυτους αριθμούς, πολλές χώρες έχουν μεγαλύτερο από αυτό της χώρας μας.
Ο λόγος που αποτέλεσε πρόβλημα για την Ελλάδα και όχι για τις άλλες χώρες αυτό έχει σχέση με το ΑΕΠ (ακαθάριστο εθνικό προϊόν).
Γιατί είναι διαφορετικό να αποπληρώσει ένα χρέος 1.000 € κάποιος με έσοδα 10.000 € και άλλο κάποιος με 100.000€ να καλύψει χρέος 10.000 €, για παράδειγμα σε απλά καθημερινά μέτρα.
Επίσης, να σημειώσουμε ότι ένα κράτος έχει κυρίως δυο ειδών χρηματοδοτικές ανάγκες: Η μια είναι για την αποπληρωμή παλαιότερου χρέους και η άλλη η χρηματοδότηση του ελλείμματος. Η διαφορά μεταξύ ελλείμματος και δημόσιου χρέους είναι ότι το έλλειμμα αναφέρεται στη διαφορά εντός του οικονομικού έτους των εξόδων και των εσόδων.
Το έλλειμμα προκύπτει μετα από την αφαίρεση των εξόδων από τα έσοδα: Αν είναι περισσότερα τα έσοδα, τότε θεωρείται «πρωτογενές πλεόνασμα», αν είναι περισσότερα τα έξοδα «πρωτογενές έλλειμμα».
Στο πρωτογενές έλλειμμα ή πλεόνασμα δεν υπολογίζονται τα χρέη. Σπάνια όμως όπως προκύπτει από όλες τις στατιστικές μια χώρα να καλύπτει το συνολικό έλλειμμά της.
Ποιά είναι όμως τα δεδομένα σε σχέση με το έλλειμμα;
Το έλλειμμα παρουσιάζει σταθερή άνοδο από το 7,6% το 2004 που αναλαμβάνει για πρώτη φορά ο Καραμανλής και συνεχίζει σε 5,5%, 5,7%, 6,5%, 9,8% τα επόμενα έτη για να κλείσει το 2009 με 15,6%.
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι αν η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με την «επανίδρυση του κράτους» είχε την πολιτική να μειώσει το έλλειμμα αντί να το αυξήσει δεν θα έμπαινε θέμα αποπληρωμής του χρέους. Ακόμη, δηλαδή και να δεχθεί κανείς ότι δεν δημιούργησε η Νέα Δημοκρατία της 5ετίας το χρέος και ότι υπήρχε από προηγούμενα έτη (κάτι που πάντως δεν επιβεβαιώνεται από τις στατιστικές), το πρόβλημα της αξιοπιστίας της ελληνικής οικονομίας που ανέβασε τα Spred δεν ήταν το μεγάλο χρέος, αλλά οι οικονομικοί δείκτες που έδειχναν ότι κάθε χρόνο αυξανόταν το ετήσιο έλλειμμα στα ταμεία, αυξανόταν το χρέος και ότι αυτό δεν οδηγούσε πουθενά.
Τα spread
Επειδή η Γερμανία θεωρείται μια ισχυρή και σταθερή οικονομία τα spread προσδιορίζονται με βάση το επιτόκιο δανεισμού της Γερμανίας.
Έτσι, αν η Γερμανία δανείζεται με 1% και η Ελλάδα με 4% τότε οι μανάδες βάσης του Spread είναι 300. Συγκεκριμένα 4-1= 3, 3 Χ 100 = 300.
Όταν εκτοξεύθηκαν τα spread το 2010, η Ελλάδα είτε θα κήρυττε χρεοκοπία ή θα αναζητούσε άλλη πηγή δανεισμού.
Τα χρήματα που δόθηκαν στην Ελλάδα, δόθηκαν με τη μορφή δανείων για την αποπληρωμή παλιών υποχρεώσεων της χώρας μας. Γι αυτό, το επιχείρημα ότι η συντριπτική πλειοψηφία του δανείου πήγε σε τράπεζες είναι μεν αληθές, όμως δεν ήταν ο λόγος χρηματοδότησης , αλλά να μην οδηγηθεί η χώρα σε άτακτη χρεοκοπία. Αυτό που επίσης, οφείλουμε να γνωρίζουμε είναι ότι το δάνειο από τους εταίρους δεν δόθηκε για περαιτέρω δανειακές ανάγκες που θα προέκυπταν από τυχόν πρωτογενή ελλείμματα.
Τα spread κινούνται ανάλογα με τη ζήτηση που έχουν τα ομόλογα μιας χώρας. Η χώρα που παρατηρεί ότι δεν πουλιούνται τα ομόλογά της για να τα δώσει στις αγορές αυξάνει το επιτόκιο προς τους αγοραστές. Όσο πιο πολύ όμως αυξάνεται το ποσοστό του επιτοκίου, τόσο αυξάνεται και ο δανεισμός. Στις αρχές του 2010 τα spread είχαν ξεπεράσει το 10%.
Ο στόχος:
Η Ελλάδα θα έπαιρνε την οικονομική βοήθεια για 2-3 έτη, έτσι ώστε να ανταποκριθεί σε παλιότερες υποχρεώσεις της. Σ αυτό το διάστημα η οικονομία της θα της επέτρεπε να ξαναβγεί στις αγορές και να συνεχίζει να δανείζεται με τον παλιό «παραδοσιακό τρόπο»
Πως φθάσαμε όμως μέχρι το σημείο «0»
Η άποψη της πλειοψηφίας της κοινωνίας είναι ότι οι μίζες του Τσοχατζόπουλου στα εξοπλιστικά και του Δημάρχου Θεσσαλονίκης οδήγησαν τη χώρα στο χείλος του γκρεμού. Άλλοι αναφέρουν την περίοδο του Ανδρέα Παπανδρέου ως το ξεκίνημα του κακού. Αυτά είναι όμως, σε επίπεδο οικονομίας , αστεία επιχειρηματολογία.
Μα κέρδισαν οι δανειστές, απαντούν οι «αντιμνημονιακοί» και περίπου το 90% των δανείων πήγαν σε γερμανικές και γαλλικές τράπεζες. Η επιχειρηματολογία τους, ακούγεται σοκαριστική, αλλά δεν είναι καθώς αυτό το ποσό δεν πήγε ως δώρο στις τράπεζες, παρά ως αποπληρωμή χρεών της χώρας. Αφού τα χρέη τα είχαμε σε τράπεζες. Κερδίσαμε, όμως, ως χώρα και εμείς γιατί μπορέσαμε και πληρώσαμε τα χρέη μας, δεν δημιουργήθηκε πιστωτικό γεγονός και δεν οδηγηθήκαμε σε άτακτη χρεωκοπία.
Αυτό βέβαια δεν αποτελεί κείμενο της έκθεσης της Βουλής ή κάποιου δημόσιου φορέα, αλλά στηρίζεται σε μελέτες και εκθέσεις που έχουν δει το φως της δημοσιότητα και τελικά, αναδεικνύει το πολιτικό αλισβερίσι ΣΥΡΙΖΑ με Καραμανλή.
Σημείωση: Στην αναζήτηση στοιχείων δύσκολα θα βρεθούν ταυτόσημοι αριθμοί , κυρίως, όσον αφορά το δημόσιο χρέος, για όλες τις περιόδους. Αυτό οφείλεται στις αναθεωρήσεις στοιχείων και τις αναθεωρήσεις των τρόπων υπολογισμού στο οποίο καταφεύγει η Ε.Ε. Γεγονός όμως είναι ότι οι τάσεις είναι δεδομένες και δεν αμφισβητούνται.
Πολλοί σχολίασαν ποικιλοτρόπως την συνάντηση του Προέδρου μας με τον Πρωθυπουργό.
Έπρεπε να συναντηθεί ο Γιώργος Παπανδρέου με τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ; Έπρεπε να συναντηθεί με τον Τσίπρα, που επί 5 χρόνια το κόμμα του είχε ηγηθεί της εκστρατείας κατασυκοφάντησης του ιδίου και της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, που πότισε, σε μια πολύ δύσκολη εποχή για τη χώρα, την ελληνική κοινωνία με λαϊκισμό και ανεχόταν, αν δεν ενίσχυε, τη βία και το διχασμό;
Και ιδιαίτερα τώρα, που μέρα με τη μέρα, καταρρέει η επιχειρηματολογία του Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ και ενισχύονται μια μετά την άλλη οι ενέργειες του Παπανδρέου και της τότε κυβέρνησης του;
Οφείλουμε κρατηθούμε ψύχραιμοι, μακριά από θυμούς, πάθος και εντάσεις.
Είμαστε υποχρεωμένοι να σταθούμε με συνέπεια στη γραμμή που ξεκινήσαμε το 2004 και κορυφώθηκε τη διετία 2009-2011.
Το 2009 ο Παπανδρέου μπορούσε να συστήσει εξεταστική επιτροπή για την κυβέρνηση Καραμανλή και να πάει τη χώρα σε εκλογές, αφού τα στοιχεία του ελλείμματος ήταν -αποδεδειγμένα πλέον- πλαστά (σημειώνουμε ότι ακόμη και εκείνοι οι λίγοι που επιμένουν ότι φουσκώθηκαν τα στοιχεία, δεν αμφισβητούν ότι το έλλειμμα ήταν διψήφιο, ενώ η Κυβέρνηση Καραμανλή μιλούσε μόλις για 6%).
Θα είχε τότε, ίσως, "γλιτώσει το ΠΑΣΟΚ" και προπάντων ο ίδιος. Θα είχε όμως, καταλήξει η χώρα σε άτακτη χρεωκοπία, δεδομένου ότι τότε δεν αναζητούσαμε 1 ή 2 δισ όπως ζητάμε σήμερα.
Ο Παπανδρέου και η κυβέρνηση του αποφάσισε να μην ρισκάρει. Αυτό είχε με ως αποτέλεσμα να χάσουμε έδαφος ως πολιτικός χώρος, αλλά σήμερα η χώρα συνεχίζει τη ,,διαπραγμάτευση,, επειδή ακριβώς υπήρξε η πρώτη συμφωνία.
Ο Παπανδρέου και η κυβέρνησή του μιλούσε για εθνική ενότητα απέναντι στην κρίση.
Αυτός ήταν ο λόγος που ο Παπανδρέου κάλεσε αυτούς που τον εξύβριζαν να σχηματίσουν κυβέρνηση εθνικής ενότητας.
Και όταν είπε το 2011 ότι δεν θα σταθεί ,εμπόδιο σε μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας,, απλά αποδείκνυε ότι δεν τον ένοιαζε το προσωπικό του συμφέρον μπροστά στην ανάγκη της εθνικής συστράτευσης. Και ας λειτούργησαν οπουρτουνιστικά οι υπόλοιποι. Τον Σαμαρά τον ενδιέφερε πότε θα πέσει η κυβέρνηση για να γίνει Πρωθυπουργός. Και ο Τσίπρας απλά περίμενε με την σειρά του την φθορά του Σαμαρά για να γίνει στη συνέχεια, ο ίδιος Πρωθυπουργός.
Και πάλι, ο Παπανδρέου μπορούσε να προχωρήσει με το δημοψήφισμα, να τον ρίξει η Κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ - όπως τον απειλούσε - και να πάει σε εκλογές ως Πρωθυπουργός που έχασε τη πλειοψηφία από αποστάτες. Πάλι όμως, επέλεξε το συμφέρον της χώρας.
Σήμερα θέλουμε για το καλό της πατρίδας, η Κυβέρνηση να πετύχει στη διαπραγμάτευση. Όχι βέβαια, γιατί στηρίζουμε το ΣΥΡΙΖΑ και τον συνέταιρό του, τον Καμμένο, ούτε επειδή ξεχάσαμε την 5ετία που πέρασε, ούτε για το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε ψηφίσει ούτε μια μεταρρύθμιση , ούτε επειδή σήμερα καταρρέουν ένα μετά το άλλο τα λαϊκίστικα επιχειρήματα (από τα χρήματα που θα εισρεύσουν από Ρωσία μέχρι την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ κλπ).
Θέλουμε να πετύχει για το καλό της χώρας.
Ο ΣΥΡΙΖΑ και ιδιαίτερα ο Τσίπρας δεν υποστηρίζει σήμερα πολύ διαφορετικά πράγματα από όσα έλεγε ο Παπανδρέου το 2009. Ότι αυτή δεν είναι η Ευρώπη που θέλουμε, ότι οι συντηρητικές δυνάμεις ελέγχουν την ΕΕ, ότι οι αγορές παίζουν παιχνίδια. Βέβαια, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ παίζει επικοινωνιακά παιχνίδια και κινδυνεύει να χάσει τα πάντα. Αλλά πολιτικά ο στόχος για έναν δρόμο που θα απαλλάξει τους χαμηλοσυνταξιούχους, ανέργους από επιπρόσθετα μέτρα εκφράζει την ελληνική κοινωνία.
Ο Παπανδρέου και όσοι στηρίξαμε την προσπάθειά του ποτέ δεν χαρήκαμε με τα δημοσιονομικά μέτρα του μνημονίου. Ποτέ δεν πανηγυρίζαμε για τις οριζόντιες περικοπές. Απλά, είχαμε συνειδητοποιήσει ότι το 2010, δεν είχαμε άλλη επιλογή, δεν είχαμε χρόνο (αυτό που μετά 5 χρόνια λέει σήμερα και ο ΣΥΡΙΖΑ).
Άρα, η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ καλό είναι να πετύχει τους στόχους και ας έχει συνασπιστεί με μια καλυπτόμενη ακροδεξιά και ας συνεργάζεται στην ουσία με την καραμανλική ΝΔ.
Αυτά είναι πολιτικά παιχνίδια και τακτικισμοί. Η ουσία που ενδιαφέρει τον Παπανδρέου και όλους εμάς είναι πάνω από όλα η χώρα .
Η πρωτοβουλία του Παπανδρέου να συναντηθεί με τον Πρωθυπουργό δείχνει τη συνεπή στάση του Γιώργου Παπανδρέου και είναι μια εθνική και πατριωτική στάση.
Ο Παπανδρέου ενημέρωσε, κατάθεσε απόψεις, παρουσίασε την εμπειρία του προς τον Πρωθυπουργό. Δεν έμεινε,όπως οι άλλοι αρχηγοί, απλά σε κριτική ή καταγγελία των ενεργειών της κυβέρνησης.
Τώρα, αν η κυβέρνηση εστερνιστεί τις απόψεις του Παπανδρέου είναι άλλο θέμα. Όμως,ο Γιώργος Παπανδρέου έχει πράξει το καθήκον του.
Από εδώ και πέρα, η ευθύνη ανήκει στο ΣΥΡΙΖΑ και στον Τσίπρα.
Κύριε Πρωθυπουργέ,
Ορθά έπραξες και στο πλαίσιο των διμερών επαφών επισκεύτηκες την Ρωσία. Επιστρέφοντας όμως πιστεύουμε ότι έφθασε η ώρα να πεις στον ελληνικό λαό μερικές αλήθειες . Όχι για να δικαιώσεις τον Γιώργο Παπανδρέου, αλλά για να θέσεις τέλος σε μια σειρά από μύθους, που οδηγούν και με δική σου ευθύνη τη χώρα σε αδιέξοδο.
Οφείλεις τώρα, που ανέλαβες την εξουσία, έζησες από κοντά και έμαθες να ομολογήσεις στον λαό ότι:
Δεν θα μας έδινε κανείς χρήματα το 2010, ούτε η Ρωσία, ούτε η Κίνα ούτε άλλος κανένας. Αφού, δεν μας δίνουν σήμερα που έχουμε πλεόνασμα θα μας έδιναν τότε, με έλλειμμα 15,4% του ΑΕΠ.
Δεν υπήρχε άλλος δρόμος, δεν υπήρχε το περίφημο plan B. Το πλάνο B ήταν μόνο αυτό της επιστροφής στη δραχμή.
Ναι, είναι δύσκολο να παίζει κανείς ενάντια σε όλους. Το 2010 ήμασταν μόνοι μας, όπως και σήμερα .
Ότι ως ΣΥΡΙΖΑ ήταν λάθος όχι μόνο που δεν στηρίξατε καμία απολύτως μεταρρύθμιση που ψήφισε η Κυβέρνηση το 2009-2011 και που είχε στόχο τη διαφάνεια και το χτύπημα του πελατειακού κράτους, αλλά και τις πολεμήσατε λυσσαλέα. Έτσι η χώρα έχασε μια 5ετία και σήμερα δεν έχουμε προχωρήσει ένα βήμα που θα ισχυροποιούσε τα επιχειρήματα μας προς τους εταίρους. Και για αυτό ζητάμε πάλι χρόνο από τους εταίρους. Και οι εταίροι δικαίως θέτουν το ερώτημα "πότε θα προχωρήσετε;".
Ήταν απόλυτος λαϊκισμός το σύνθημα "δεν πληρώνω" γιατί λειτούργησε εις βάρος αυτών που πλήρωναν. Ήταν παραπλανητικό, γιατί τώρα τους ζητάτε και πρέπει να πληρώσουν.
Ότι έχουμε και εμείς ως λαός τις ευθύνες μας. Δεν είναι μόνο οι κακοί Γερμανοί και τα ξένα συμφέροντα που μας έφεραν εδώ. Η κρίση έφερε το μνημόνιο και όχι το μνημόνιο την κρίση.
Οι αγορές έχουν μια τεράστια δύναμη. Ήταν αστείο το σύνθημα περί προδοτών, φασιστών και Πινοσετ εις βάρος της τότε κυβέρνησης, η οποία πολεμούσε ενάντια στις αγορές και στα συμφέροντα που είχαν ποντάρει δισ στην πτώχευση της χώρας μας.
Ενισχύσατε και εσείς ως ΣΥΡΙΖΑ τα συνθήματα και τώρα τα βρίσκετε μπροστά σας όπως το "να καεί το μπουρδέλο η Βουλή", που οδήγησε στη σημερινή είσοδο στο προαύλιο της Βουλής και έχετε πλήρη ευθύνη.
Ομολόγησε κ. πρωθυπουργέ αυτές, καταρχήν, τις πρώτες αλήθειες στο λαό, προχώρησε σε ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις που αφορούν την παραγωγή της χώρας, γιατί όπως γνωρίζεις, κύριε Πρωθυπουργέ, αν δεν μεγαλώσει η πίτα δεν θα έχεις να μοιράσει κάτι, όσο και αναδιανομή να θέλεις να κάνεις, Κάλεσε το λαό σε συστράτευση και ενότητα, άσε τα επικοινωνιακά κόλπα που είχατε μάθει στις σχολές στελεχών της ΚΝΕ και προχώρα με την κυβέρνησή σου σε δουλειά, δουλειά, δουλειά.
Διαφορετικά κινδυνεύεις να μείνεις στην ιστορία ως ο αρχηγός της νεοκαραμανλικής αριστεράς του εθνικολαϊκίσμού.
Και κάτι τελευταίο. Θα συμφωνήσεις μαζί μας ότι, δεν μπορεί να εκφράζει την Αριστερά η άποψη που θέλει τα βιβλία για τα σχολεία να τα εκδίδει ο στρατός, που θέλει τις παρελάσεις για τις εθνικές επετείους τις μετατρέπει σε χοροεσπερίδες, που θέλει τη Βουλή να λειτουργεί με τη λογική του ολοκληρωτισμού, που θέλει ο φανατισμός και η πόλωση να αποτελούν κυρίαρχα και καθημερινά στοιχεία της κυβερνητικής επικοινωνίας.
Από το Γραφείο Τύπου του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ Δημοκρατών Σοσιαλιστών εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση:
Επειδή η προσφυγή στη Δικαιοσύνη είναι η μόνη οδός αντιμετώπισης άθλιων συκοφαντιών, όπως αυτή του Ερβέ Φαλτσιανί, που προφανώς σκοπό έχουν τον τυχοδιωκτικό πλουτισμό και την προβολή για την εξυπηρέτηση πάσης φύσεως σκοπιμοτήτων, ο Πρόεδρος του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών, Γιώργος Α. Παπανδρέου, κατέθεσε σήμερα σχετική αγωγή στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών.
Τόσο ο κ. Φαλτσιανί όσο και αυτοί που αναπαράγουν τις γνωστές αθλιότητες, εμπλέκοντας το όνομα Παπανδρέου στην υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ, είναι απολύτως βέβαιο, ότι έχουν ενημερωθεί και για τη νέα δήλωση του κ. Στασινόπουλου - μέχρι πριν λίγες μέρες Ειδικού Προϊσταμένου ΣΔΟΕ, ότι "υπήρξε διασυρμός" και ότι "από έλεγχο που έγινε στη συνέχεια δεν προέκυψε τίποτε".
Και η ανοχή έχει τα όριά της, πολύ περισσότερο μάλιστα, όταν οι περιφερόμενοι ανά τον κόσμο συκοφάντες εμπλέκουν πέρα από πρόσωπα και την τεράστια προσπάθεια του Ελληνικού λαού να αποφύγει τη χρεοκοπία.
