Καρχιμάκης: Ποιός πρωην υπουργός της ΝΔ έλαβε δάνειο από την PROTON BANK

Από την προσωπική του σελίδα στο Facebook ο γραμματέας του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, Μιχάλης Καρχιμάκης καταγγέλλει την χορήγηση υπέρογκου δανείου σε πρώην υπουργό της ΝΔ και μάλιστα με επιτόκιο 1,25% και δυνατότητα αποπληρωμής σε 111 μήνες (!)

Σύμφωνα με τον Καρχιμάκη, το 2009 ο πρώην υπουργός της ΝΔ πήρε έγκριση για δάνειο πάνω από 1 εκατ. ευρώ «προκειμένου να αναπτύξει και να μεγεθύνει τις κτηματομεσητικες του ικανότητες και τις επιχειρηματικές του επιδιώξεις εκ του ασφαλούς με εκχώρηση εγγύησης άλλο ακίνητο που είχε εκμισθωσει σε άλλη τράπεζα».

«Υπέρογκο δάνειο το 2009 πάνω απο 1 εκατ. ευρω σε πρώην υπουργό της ΝΔ από την proton bank με 1,25% επιτόκιο συν 0,6 εισφορα του ν.128/75 και αποπληρωμή σε 111 μήνες.

Ποιος πρώην υπουργός της ΝΔ αρχές του 2009 πήρε έγκριση πάνω απο 1 εκατ. ευρώ περίπου απο την proton bank με αποπληρωμή σε 111 μήνες και με το σκανδαλώδες επιτόκιο 1,25% προκειμένου να αναπτύξει και να μεγεθύνει τις κτηματομεσητικες του ικανότητες και τις επιχειρηματικές του επιδιώξεις εκ του ασφαλούς με εκχώρηση εγγύησης άλλο ακίνητο που είχε εκμισθωσει σε άλλη τράπεζα.

Κύριε κεντρικε τραπεζίτη,

Θα μπορούσε άραγε ένας κοινός και επιβαρυμενος θνητος να δανειοδοτηθει με τέτοιους σκανδαλώδεις όρους;

Τι γνώμη λοιπόν έχετε για τα δάνεια αυτά;

Είχαν υποπέσει άραγε στην αντίληψη σας;».

Ρουμπινί mea culpa για το Grexit

Ο γνωστός οικονομολόγος Νουριέλ Ρουμπινί ομολόγησε ότι έκανε λάθος στις προβλέψεις του για την Ελλάδα και στα περί εξόδου της από το ευρώ , σε συνέντευξή του στο περιοδικό Spiegel.

Τον έχουν αποκαλέσει «προφήτη της κρίσης» και «Δρ Συμφορά», γιατί θεωρείται ο πρώτος που είχε προβλέψει την αμερικανική κρίση του 2006. Έκτοτε οι ειδικοί και τα μέσα ενημέρωσης κάνουν ό,τι μπορούν για να εξασφαλίσουν μία πρόβλεψη από τον Νουριέλ Ρουμπίνι, καθηγητή Οικονομικών στο πανεπιστήμιο της Ν.Υόρκης.
Πέρσι κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός της Ελβετίας, ο Ρουμπινί είχε προβλέψει ότι «η Ελλάδα θα αποχωρήσει από το ευρώ μέσα στους επόμενους δώδεκα μήνες». η δυσοίωνη πρόβλεψή του όμως, δεν  επαληθεύτηκε.

Σε συνέντευξή του στην Online έκδοση του γερμανικού περιοδικού Der Spiegel, ο Ρουμπινί ερωτήθηκε πού οφείλεται το γεγονός ότι ο «προφήτης της κρίσης» διαψεύδεται;

«Την περασμένη χρονιά η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα πραγματοποίησε μία σχετικά ριζοσπαστική στροφή με το πρόγραμμα επαναγοράς ομολόγων. Νομίζω ότι όλοι εξεπλάγησαν από αυτό. Αλλά και η ίδρυση του μόνιμου Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM) βοηθά τα ευρωπαϊκά κράτη και τις τράπεζες. Με τη δημοσιονομική και τραπεζική ένωση οι Ευρωπαίοι εξετάζουν μία ενίσχυση του ενοποιητικού σχεδίου τους. Και εν τέλει έχει αλλάξει η στάση των Γερμανών: αρχίζουν να συνειδητοποιούν ότι δεν είναι εφικτή μία συντεταγμένη έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ, ενόσω βρίσκονται σε κίνδυνο η Ιταλία και η Ισπανία. Και ότι η κρίση της Ελλάδας θα μπορούσε να επεκταθεί σε χώρες όπως η Κύπρος».

Ο δημοσιογράφος του Spiegel Online μάλιστα ρώτησε μήπως τυχόν διαμαρτυρήθηκαν κάποιοι πελάτες του επειδή ακουσαν τις συμβουλές του και πόνταραν σε έξοδο της Ελλάδας;

Ο Ρουμπινί το αρνήθηκε εξηγώντας: «Κάνω ιδιαίτερα λεπτομερείς προβλέψεις, οι οποίες όμως πολλές φορές δεν γίνονται αντιληπτές, παρά μόνο ως τίτλοι. Για παράδειγμα ήμουν ένας από τους πρώτους που προέβλεψαν τις ακριβείς επιπτώσεις του προγράμματος επαναγοράς ομολόγων της ΕΚΤ, αλλά και της ενδεχόμενης τραπεζικής ένωσης. Δεν υπάρχουν πολλοί που ταξιδεύουν, όπως εγώ, για δύο εβδομάδες και συνομιλούν (με τους υπευθύνους) στη Μαδρίτη, τη Ρώμη, το Βερολίνο, το Παρίσι, τις Βρυξέλλες, τη Φρανκφούρτη και την Αθήνα, για να βγάλουν στη συνέχεια τα συμπεράσματά τους».

Τι θα πρέπει να γίνει από δω και πέρα, ώστε να αποφευχθεί η περαιτέρω συρρίκνωση της ευρωπαϊκής οικονομίας; Ο Ρουμπινί δηλώνει ότι θα πρέπει να δοθεί περισσότερος χρόνος στις χώρες της κρίσης, ώστε να εξυγιάνουν τους προϋπολογισμούς τους. Επιπλέον, τονίζει ο «προφήτης της κρίσης», χώρες όπως η Γερμανία θα πρέπει να ενισχύσουν την εσωτερική τους ζήτηση μειώνοντας τη φορολογία, ενώ η ΕΚΤ θα πρέπει να χαλαρώσει ακόμα περισσότερο την νομισματική της πολιτική, σύμφωνα με την Deutsche Welle.

Δύο ερωτήματα

Δυο σύντομα ερωτήματα με αφορμή την δήλωση του Πάνου Καμμένου στο δικαστήριο, που εκδίκαζε την μήνυση που του είχε κάνει ο αδερφός του πρώην Πρωθυπουργού, Αντρέας Παπανδρέου, για τα cds.
Είπε λοιπόν ο Πάνος Καμένος ότι ,, τιμά την προσωπικότητά του Αντρέα Παπανδρέου, ότι ουδέποτε στράφηκε εναντίον του και ότι τα αναφερόμενα στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο δεν έχουν αυτόν ως πηγή».

Ερώτηση 1η: Όταν ένας πολιτικός χρησιμοποιεί τον θυμό, την αγανάκτηση και ένταση της κοινωνίας για να προσκομίσει όφελος και προωθεί ψευδή και συκοφαντίες και διασπείρει ανυπόστατες φήμες, μπορεί η συμπεριφορά του να χαρακτηριστεί ως φασιστική και συνεπώς ο ίδιος φασίστας;

Ερώτηση 2η: Υπάρχει κάποιος, έστω και ένας ή μια, που να μπορεί να βρει μια, έστω μια, μοναδική δήλωση, του Γιώργου Παπανδρέου, με την οποία κατά την πολιτική του διαδρομή να μίλησε συκοφαντικά, προσβλητικά, απαξιωτικά για κάποιον πολιτικό του αντίπαλο;

Protovoulia Papandreou

To οξυγόνο της Δημοκρατίας...

Του Χάρη Τσιόκα

Σε μια περίοδο που η έκθεση του ΔΝΤ αποτιμά ως ενδεχομένως ατελέσφορα, με βάση τις δικές του οικονομικοκοινωνικές (;) επιδιώξεις τα αποτελέσματα της εξόδου από την κρίση, και

Σε ένα χρονικό διάστημα που οι κοινωνικές και παραγωγικές δυνάμεις της χώρας«εισπράττουν» την "απειλή" μιας νέας νεοφιλελεύθερης επέλασης. Για ορισμένες ηγεσίες της κεντροαριστεράς -σε αντίθεση με την Ευρωπαϊκή-περισσεύουν οι επιδιώξεις μικροκομματικής πόλωσης

Η σύγκρουση δεν αφορά ένα ανταγωνισμό προτάσεων για νέα κοινωνική και πολιτική συμπόρευση Δεν αφορά τη στροφή σε ένα νέο προοδευτικό κύκλο διακυβέρνησης. Σχετίζεται με τακτικές ορισμένων ηγετικών ομάδων, που στοχεύουν σε μικροκομματικές περιχαρακώσεις, εκλογικών συσχετισμών η εσωκομματικών ελέγχων. Αυτό όχι μονό δεν απαντά στη κρίση αλλά απογοητεύει τους πολίτες. Αφαιρεί οξυγόνο από την Δημοκρατία! Αφυδατώνει το εκλογικό μήνυμα για κοινωνικές και πολιτικές συμπράξεις ικανές να ανταγωνίζονται, να διαπραγματεύονται ,να συμμαχούν να αλλάζουν! Τέλος, είναι και σε αντίθετη τροχιά με τις επιδιώξεις των Δυνάμεων του Δημοκρατικού σοσιαλισμού στην Ευρώπη, για αλλαγές, στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, στα περιεχόμενα των μνημονίων.

Ακόμη και στον πιο «καλοπροαίρετο» πολίτη φάνηκε ότι η αντιπαράθεση για τις ‘λίστες’ απείχε πολύ από‘‘ανταγωνισμούς’’ εναλλακτικών πλαισίων φοροδοτικής πολιτικής, μηχανισμών ελέγχου, ανακεφαλαιοποίησης ,ρευστότητας….

Πόσο ωφέλιμη όμως γίνεται για την κοινωνία, την οικονομία και την παραγωγική βάση η επιδίωξη αυτοπεριορισμού τμημάτων της ευρύτερης αριστεράς σε ένα ρόλο που αφορά την μικροκομματική περιχαράκωση, την προσωπική πόλωση και όχι την αντιμετώπιση της κρίσης?.

Ιδιαίτερα αυτή τη περίοδο που η νεοφιλελεύθερη διαχείριση της κρίσης επιδιώκει τη διαμόρφωση ενός μοντέλου«βαλκανιοποίησης» - «κινεζοποίησης»της παράγωγης κτλ. όπου η ανταγωνιστικότητα αξιολογείται όχι με τους Ευρωπαϊκούς πλέον δείκτες.

Ιστορικά οι μικροκομματικές περιχαρακώσεις ηγετικών ομάδων ούτε στην Ελλάδα ούτε στην Ευρώπη ευδοκίμησαν.Γιατί:

Δεν αφορούν την κοινωνική διεργασία και ανάγκη!

Δεν συμβάλλουν στην λειτουργία της Δημοκρατίας .

Δεν αναγορεύουν ως διαμορφωτή των εξελίξεων την κοινωνία που οφείλει να είναι βασική επιδίωξη των κεντροαριστερών σχηματισμών.

Θυμίζω ότι και στην περίοδο του«Βρώμικου ‘89», παρά το γεγονός ότι στόχος ορισμένων ηγεσιών της Αριστεράς δεν ήταν η κάθαρση, αλλά η λαφυραγώγηση των δυνάμεων του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού και του ΠΑΣΟΚ μέσα από την παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου , εν τούτοις από τις υπεύθυνες δυνάμεις του κινήματος δεν επιλέχθηκε η διχαστική γενικευμένη σύγκρουση .

Ασκήθηκε μεν σκληρή αντιπαράθεση για τις άδικες επιλογές των τότε ‘’ηγεσιών’’ της αριστεράς.Παράλληλα όμως και με γενναίο τρόπο ο Ανδρέας Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ προσανατόλισαν τις πολιτικές δράσεις του μεγάλου κινήματος σε μια στρατηγική προοδευτικών συνεργασιών με στόχο την αλλαγή πολιτικής και την ενίσχυση της αυτοδιοίκησης.

Αναφέρομαι στις τότε Δημοτικές εκλογές με κορυφαίο παράδειγμα την στήριξη του τότε στελέχους του Συνασπισμού κ. Δαμανάκη, για την Δημαρχία της Αθήνας ή την συνεργασία που έγινε για τις μονοεδρικές εκλογικές έδρες κτλ

Σήμερα από τις κοινωνικές, παραγωγικές ανάγκες των πολιτών και το πολιτικό σύστημα της χώρας και την αντιμετώπιση της κρίσης χρειάζεται να αξιοποιηθεί η ελληνική και ευρωπαϊκή εμπειρία.

Ο κραδασμός απειλών τόσο από το ΔΝΤ όσο και από τις Δυνάμεις,του νεοφιλελευθερισμού στην Ευρώπη για νέα μετρά ,αντιμετωπίζεται με προοδευτικέςπρογραμματικές κοινωνικές και πολιτικές συμμαχίες!

Ο ανταγωνισμός της ευρύτερης αριστεράς για να είναι γόνιμος πρέπει να έχει κοινωνικά, αναπτυξιακά και πολιτικά ζητούμενα. Να διαμορφώνει την κοινωνική συμπόρευση σε μια ενότητα σκοπού & στόχων.

Οι πρόσφατες Γερμανικές εκλογές στο κρατίδιο Σαξονίας, όπου η συμμαχία Σοσιαλδημοκρατών και Πράσινων αντιπαρατέθηκαν νικηφόρα στην νεοφιλελεύθερη εκδοχή της Γερμανίας, δείχνει ότι η εικόνα των πολωτικών μικροκομματικών επιδιώξεων πρέπει να κλείσει ως ατελέσφορη!

Στην Ελλάδα όπως γίνεται ήδη στην Ευρώπη, χρειάζεται η πολιτική στροφή απέναντι στη νεοφιλελεύθερη επέλαση! Γιατί είναι οξυγόνο στην Δημοκρατία η ύπαρξη δύο εναλλακτικών πόλων.

Το κράτος Δικαίου σε αμφισβήτηση

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΣΗΜΙΤΗ

 

H συζήτηση για τη λίστα Λαγκάρντ, το CD που χάθηκε, τα στικάκια, ένα ή περισσότερα που κυκλοφορούσαν χωρίς να ασχολείται κανείς με το ουσιαστικό πρόβλημα, η απογοητευτική συνεδρίαση της Βουλής για το θέμα έφεραν πάλι στο προσκήνιο το ερώτημα για την υποχώρηση του κράτους δικαίου, την επαναλαμβανόμενη αδυναμία να λειτουργήσουν οι θεσμοί μας.

 

Γιατί αποτυγχάνουμε εκεί που άλλες κοινωνίες λύνουν τα προβλήματά τους χωρίς διαμάχες, πολιτικές αναμετρήσεις, δημόσιες καταγγελίες και σκανδαλολογία; Γιατί χαρακτηρίζει τη λειτουργία της πολιτείας μας η αντιπαλότητα και η σύγχυση;

Το φαινόμενο που ζήσαμε τις προηγούμενες μέρες δεν εμφανίστηκε για πρώτη φορά. Είναι χρόνιο και επαναλαμβανόμενο. Διάφορες εξεταστικές επιτροπές της Βουλής επί των κυβερνήσεων Καραμανλή και Παπανδρέου, παρ' όλο που ξεκίνησαν με τυμπανοκρουσίες ως απαρχή της πολυπόθητης κάθαρσης, δεν κατέληξαν σε ουσιαστικά αποτελέσματα.

Μάλιστα, στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για την έκδοση των τελικών πορισμάτων, σύμφωνα με τις εφημερίδες, γίνονταν «συνεχείς συσκέψεις μεταξύ των κομμάτων και των βουλευτών», πρώην υπουργοί «αθωώνονταν» και άλλοι καταδικάζονταν ανάλογα με το τι θεωρούσε κάθε κόμμα σκόπιμο, υπήρχε «όργιο παρασκηνίου», ένα «συνεχές αλισιβερίσι», «θέατρο». Θα περίμενε κανείς ότι εξεταστικές επιτροπές της Βουλής δεν θα υπηρετούσαν πολιτικές επιδιώξεις και δεν θα υποβάθμιζαν τη δικαιοσύνη και το κράτος δικαίου.

Λοβέρδος ανασκευάζει για ΔΝΤ

Στην Ελευθεροτυπία παραχώρησε συνέντευξη ο πρώην υπουργός και προλειφόμενος αρχηγός κόμματος, Ανδρέας Λοβέρδος όπου ανασκεύασε τις δηλώσεις του περί ΔΝΤ, οι οποίες είχαν προκαλέσει την αντίδραση τόσο του πρώην πρωθυπουργού, Γιώργου Παπανδρεου, όσο και άλλων πρώην συναδέλφων του.‎
 
Από τη δημόσια αντιπαράθεσή σας με τον Γ. Παπανδρέου προκύπτει ένα εύλογο ερώτημα: Γιατί δεν δημοσιοποιήσατε εγκαίρως τη διαφωνία σας με την έλευση του ΔΝΤ στην Ελλάδα και το κάνετε τώρα, έπειτα από πολύ καιρό και σε τελείως διαφορετικό πολιτικό κλίμα;
«Κύριε Καμπουράκη, όλα ήταν γνωστά. Στους προσεκτικούς παρατηρητές από το 2010, αλλά και σε ακόμα περισσότερους έκτοτε. Και συγκεκριμένα: το ρεπορτάζ κάλυψε και τις δικές μου διαφωνίες, με συνέντευξή μου σε κυριακάτικη εφημερίδα, Χριστούγεννα του 2009, έλεγα πως πρέπει να κάνουμε μόνοι μας το καθήκον μας, για να μην καταλήξουμε στο ΔΝΤ, καθώς και τις διαφωνίες άλλων για τη συμμετοχή του ΔΝΤ στο μηχανισμό στήριξης της Ελλάδας. Η διαφωνία μας δεν αφορούσε τον ίδιο το μηχανισμό, που τον στηρίξαμε ομόφωνα το Μάιο του 2010, αλλά τη συμμετοχή του ΔΝΤ σε αυτόν. Το Φεβρουάριο του 2012, όταν παρουσίασα τις πρώτες θέσεις για τη Νέα Ελληνική Ανόρθωση, τις επανέλαβα. Και στις 3 Ιουνίου, πριν από τις δεύτερες εκλογές, πρότεινα με άρθρο μου στην κυριακάτικη "Καθημερινή" να απεμπλακούμε από το ΔΝΤ, με τριετή αποπληρωμή των όσων δισ. μας δάνεισαν. Οι λόγοι απεμπλοκής μάς από το ΔΝΤ είναι προφανείς, και από πλευράς Ελλάδας και από πλευράς Ε.Ε. Ο μηχανισμός χρηματοδότησης της Ελλάδας πρέπει να είναι αμιγώς ευρωπαϊκός. Αυτά υποστήριξα και τότε, αυτά προτείνω και σήμερα. Ούτε χρήματα προσφέρει το ΔΝΤ, σε σχέση με αυτά που προσφέρουν οι ευρωπαϊκοί λαοί, ούτε στην παρακολούθηση του προγράμματος παίζει ενεργό ρόλο, ενώ δημιουργεί διαρκώς προβλήματα. Αλλά και στο βιβλίο μου περιλαμβάνονται αυτές οι σκέψεις, καθώς και σε μια συνέντευξή μου στην εφημερίδα "6 Ημέρες", το Δεκέμβριο. Σημειώσατε πως ουδέποτε μίλησα για προειλημμένη απόφαση και σχέδιο από την πλευρά του τότε πρωθυπουργού. Η συνέντευξή μου στη ΝΕΤ αποδεικνύει το αληθές των λόγων μου. Σημειώσατε, επίσης, πως η αντίδραση εναντίον μου έγινε με βάση όσα έγραψε ένα site πως είπα και όχι με βάση αυτά που είπα και για τα οποία σας καλώ να δείτε το σχετικό video στο site μου».

Βεστερβέλε o φιλευρωπαϊστης

O υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας, Γκίντο Βεστερβέλε σε συνέντευξή του στο Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων (DPA) προειδοποίησε το Λονδίνο ότι  «οι απειλές για έξοδο της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση δεν λειτουργούν». 
Ο Βεστερβέλε εμφανίζεται, πάντως, έτοιμος να συζητήσει με τη Βρετανία για αλλαγές στην Ευρώπη, ενώ τονίζει ότι σε μερικά χρόνια -όταν θα υπάρχει σχέδιο Ευρωπαϊκού Συντάγματος- θα γίνει "δημοψήφισμα" και στη Γερμανία.

Αναφερόμενος στην πρόθεση της βρετανικής κυβέρνησης να θέσει την παραμονή της χώρας στην ΕΕ σε δημοψήφισμα το 2017, ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών σημειώνει χαρακτηριστικά: «Το γνωρίζει κανείς και από την προσωπική του ζωή. Έπειτα από μια σχέση δεκαετιών, το να πεις στην κρίση "ή γίνεται όπως θέλω εγώ ή φεύγω" δεν λειτουργεί».

Επαναλαμβάνει, ακόμη, ότι η άποψη πως η Ευρωπαϊκή Ένωση θα μπορούσε να υποβαθμιστεί σε εσωτερική αγορά ανήκει στον προηγούμενο αιώνα και προειδοποιεί για τον κίνδυνο να απομακρυνθούν οι επενδυτές από τη Βρετανία, καθώς το ενδεχόμενο εξόδου λειτουργεί αποθαρρυντικά.

«Δεν θέλω μόνο περισσότερη Ευρώπη, αλλά και καλύτερη Ευρώπη» υπογραμμίζει σε άλλο σημείο της ίδιας συνέντευξης ο  Βεστερβέλε και ζητεί ο διάλογος να διεξαχθεί σε πνεύμα «φιλοευρωπαϊκό». «Μπορεί κανείς να γκρεμίσει γρήγορα το ευρωπαϊκό σπίτι με τη σκαπάνη της κριτικής. Το πιο δύσκολο όμως είναι να το ξαναχτίσει» δηλώνει χαρακτηριστικά.

Αυτά βέβαια, δεν τα έλεγε ο Βεστερβέλε πριν δυό χρόνια όταν ο Γιώργος Παπανδρέου προσπαθούσε να πείσει ότι η κρίση δεν είναι ελληνική μόνο, ότι η καταστροφή της Ελλάδας θα συμπαρασύρει και την Ευρώπη, ιδιαίτερα δε όταν μίλησε για δημοψήφισμα, όλοι ξεσηκώθηκαν με την ιδέα μιας δημοκρατικής νομιμοποίησης των ενεργειών τους.
Τώρα, ίσως, οι Ευρωπαίοι ωρίμασαν και βλέπουν ότι μόνο με "περισσότερη" Ευρώπη μπορούν να ξεπεράσουν την κρίση. Ηδη, προχωρούν το φόρο Τομπιν. Συζητούν για δημοψηφίσματα.
Ο Παπανδρέου απλά, ήταν πολύ μπροστά.....