δυσφορία Σαμαρά και Βενιζέλου, για μια διαπραγμάτευση στην οποία δεν συμμετείχαν..(;)

Δυσφορία εξέφρασε ο πρωθυπουργός στη δήλωσή του μετά την εμπλοκή που σημειώθηκε στο Eurogroup. Η Ελλάδα υλοποίησε τις δεσμεύσεις της, οι εταίροι οφείλουν να κάνουν εκείνο που έχουν αναλάβει, δήλωσε και υπογράμμισε ότι από την επιτυχή ολοκλήρωση της προσπάθειας εξαρτάται το μέλλον της Ελλάδας, αλλά και η σταθερότητα της Ευρωζώνης.«Οι όποιες τεχνικές δυσκολίες στην εξεύρεση της τεχνικής λύσης, δε συγχωρούν καμία ολιγωρία ή καθυστέρηση» επισημαίνει ο Αντώνης Σαμαράς. Την έντονη δυσφορία τους προς τους πιστωτές της Ελλάδας εξέφρασε και ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Βαγγέλης Βενιζέλος, που τονίζει οτι «η ευρωζώνη δεν μπορεί να χρησιμοποιεί ως άλλοθι την Ελλάδα».

Epikairo :

Ποιες ακριβώς υποχρεώσεις εκπλήρωσε η Ελλάδα...(;) Αν υπονοείται η ψήφιση των μέτρων, αυτά δεν ήταν αντάλλαγμα ή προαπαιτούμενο για τη δόση, αλλά για τη κάλυψη του δημοσιονομικού κενού (fiscal gap) μέχρι το 2014 και για την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος..(σχετικά εδώ)Αν πάλι υπονοούνται οι μεταρρυθμίσεις και οι διαρθρωτικές αλλάγες, αυτές σταμάτησαν από το δημοψήφισμα και μετά...Η διαφωνία μεταξύ των δανειστών (ΕΕ και ΔΝΤ) σχετικά με το θέμα της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους και της κάλυψης του χρηματοδοτικού κενού για τη διετή επιμήκυνση του προγράμματος προσαρμογής, ήταν γνωστή φυσικά πριν ακόμα τη ψήφιση των μέτρων(εδώ) . Ποια ήταν η επίσημη διαπραγματευτική θέση της κυβέρνησης ως προς αυτό στο χθεσινό Eurogroup...(;) Απολύτως καμία ! Προς τι η δυσφορια Σαμαρά και Βενιζέλου, για τη μη επίτευξη συμφωνίας σε μια διαπραγμάτευση στην οποία δεν συμμετείχαμε ως χώρα..(;)

http://epikairo.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=11178%3A2012-11-21-10-03-57&catid=49%3Aoikonomia&Itemid=27#.UKy1iblP-9o.facebook

Συνέντευξη του Γιώργου Πεταλωτή στην εφημερίδα Παρατηρητής της Θράκης

Υπάρχει περιθώριο και πρέπει να βγει αλλαγμένη και πιο ανανεωμένη, πιο ισχυρή με άλλη δυναμική η δημοκρατική παράταξη. Το ΠΑΣΟΚ να απευθυνθεί, έστω και τώρα, στους πολίτες εκείνους που δεν εκφράζονται ούτε με τη ΝΔ του κ. Σαμαρά, ούτε υποτάσσονται στα λαϊκίστικα και ανεύθυνα κελεύσματα του κ. Τσίπρα.

ΠτΘ: Στην κρισιμότερη φάση της 38χρονης ιστορίας φαίνεται να βρίσκεται το ΠΑΣΟΚ την επαύριον της ψηφοφορίας στη Βουλή για το πολυνομοσχέδιο. Πολλοί δε κάνουν λόγο και για εικόνα διάλυσης. Ποια είναι η δική σας θέση απέναντι σε όλα αυτά που συμβαίνουν;

Γ.Π.: Σαφέστατα βρίσκεται στην κρισιμότερη φάση της ιστορίας του το ΠΑΣΟΚ, όπως εξάλλου και η χώρα. Η κρίσιμη αυτή φάση ξεκίνησε εδώ και τρία χρόνια, όταν καλούμενο να λάβει το ΠΑΣΟΚ την εξουσία, ανακάλυψε αυτό που απέκρυπτε με εγκληματικό τρόπο η κυβέρνηση Καραμανλή, την δραματική κατάσταση δηλαδή των δημοσιονομικών της χώρας. Το ότι μπήκαμε στην μεγαλύτερη κρίση παντελώς αθωράκιστοι, με ένα δυσθεώρητο χρέος, με τεράστιο έλλειμμα, με πλαστά στοιχεία, με την μη δυνατότητα δανεισμού της χώρας ώστε να καλυφθούν οι τρέχουσες ανάγκες, χωρίς μηχανισμούς και με μία συντηρητική Ευρώπη που αδυνατούσε να προβλέψει το μέγεθος της κρίσης και θεωρούσε την Ελλάδα ανεπιθύμητη.

Αναγκαστικά το ΠΑΣΟΚ βρέθηκε ως κυβέρνηση όχι μόνο να είναι ανακόλουθο των προγραμματικών του δεσμεύσεων, αλλά και να βρίσκεται στην άκρως δυσάρεστη θέση να λαμβάνει αποφάσεις που ερχόταν ευθέως αντιμέτωπες με τον πυρήνα της ιδεολογίας του. Το πρόταγμα όμως της μη χρεωκοπίας της χώρας ήταν μεγαλύτερο από το όποιο πολιτικό κόστος. Τα λάθη βεβαίως που έγιναν στην διαχείριση της αχαρτογράφητης αυτής κρίσης, επέτειναν τις συνέπειες. Η έλλειψη της παραμικρής διάθεσης από τη ΝΔ και τα κόμματα της αριστεράς να συμβάλλουν στην αντιμετώπιση της κρίσης είτε προτάσσοντας τις "μαγικές λύσεις του κ. Σαμαρά", τις οποίες βέβαια σήμερα ξέχασε, είτε τον εναγκαλισμό κυρίως του ΣΥΡΙΖΑ με οποιοδήποτε συντεχνιακό αίτημα και το φλερτ με τη δραχμή, ανάγκασαν το ΠΑΣΟΚ να αναλάβει αποκλειστικά την δυσβάσταχτη από ένα μόνο κόμμα κρίση, με αποτέλεσμα να υποστεί μεγάλους κλυδωνισμούς από τότε. Οι εσωτερικές υπονομεύσεις βέβαια και οι απαράδεκτες για την συγκυρία προσωπικές στρατηγικές έβλαψαν τη συνοχή του ακόμη περισσότερο.

Σήμερα, πέντε μήνες μετά τις εκλογές και την εκλογική του βύθιση, αντί να υπάρξει ένα γενικό προσκλητήριο της ηγεσίας ώστε οι πάντες να τοποθετηθούν απέναντι στα πράγματα και να συμμετέχουν στις ευθύνες, δυστυχώς επελέγη η κατάργηση όλων των Οργάνων χωρίς καμία έστω και προσωρινή τους αντικατάσταση, ο αποκλεισμός πολλών στελεχών πρόθυμων να προσφέρουν και η μικρή αδύναμη κοινοβουλευτική ομάδα να γίνει η μόνη αναφορά ύπαρξης του ΠΑΣΟΚ, κατά τη γνώμη μου τεράστιο λάθος. Και φυσικά με τον πρώτο μεγάλο κλυδωνισμό, όπως η πολύ δύσκολη προχθεσινή ψηφοφορία, η κοινοβουλευτική ομάδα εκφυλίστηκε ακόμη περισσότερο, ίσως και καθοριστικά.

Πιστεύω ότι έστω και τώρα η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να αντιληφθεί ότι πρέπει να απευθυνθεί στους πολίτες εκείνους που είναι πολύ περισσότεροι από όσοι κάποιοι νομίζουν, που δεν βολεύονται ούτε με τη ΝΔ του Σαμαρά, ούτε δέχονται να υποταχθούν στα λαϊκιστικά και ανεύθυνα κελεύσματα του κ. Τσίπρα, να εμπιστευθούν ένα ΠΑΣΟΚ όπου θα ξεκινήσει άμεσα - σήμερα μια μεγάλη συζήτηση με όλα τα στελέχη του, με όλες τις κινήσεις που υπάρχουν στη λεγόμενη κεντροαριστερά, μέχρι και τη ΔΗΜ.ΑΡ, για να σταματήσει ο εκφυλισμός ο οποίος είναι ραγδαίος. Οχι για να σωθεί ένα κόμμα το ΠΑΣΟΚ, αλλά για να βρουν έκφραση όλοι αυτοί οι πολίτες που παρά τη δυσαρέσκειά τους είναι έτοιμοι να αποτελέσουν τον κορμό της δημοκρατικής παράταξης.

ΠτΘ: Ποια είναι η άποψή σας για τη στάση Σκανδαλίδη;

Γ.Π.: Θα προτιμούσα να δω τον κ. Σκανδαλίδη να τοποθετείται στη Βουλή και με την ψήφο του. Η απουσία του δεν με εκφράζει. Οι πολίτες περιμένουν την προσωπική μας τοποθέτηση και τουλάχιστον εγώ δεν μπορώ να κατανοήσω την μη προσέλευση στην κρίσιμη αυτή ψηφοφορία. Προφανώς όμως θα είχε τους λόγους του και μένει αυτό να φανεί.

ΠτΘ: Πώς κρίνετε τη στάση του κ. Βενιζέλου απέναντι των έξι βουλευτών που ψήφισαν όχι στο νέο μνημόνιο;

Γ.Π.: Πιστεύω πως ήταν μοιραία η διαγραφή τους από την Κ.Ο. και ότι το ανέμεναν και οι ίδιοι, το ζήτημα όμως είναι ότι θα έπρεπε να υπάρχει τρόπος να πεισθούν οι βουλευτές ότι έπρεπε να ακολουθήσουν την κομματική γραμμή. Η σκέψη τους όμως και η συνείδησή τους προφανώς τους οδήγησε σε ανοιχτή ρήξη με το ΠΑΣΟΚ. Απολύτως σεβαστό.

ΠτΘ: Η κ. Ξενογιαννακοπούλου αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ ασκώντας σκληρή κριτική. Από την άλλη έχουμε αντιπαράθεση του προέδρου του Κινήματος, Ευ. Βενιζέλου, με τον Ανδρέα Λοβέρδο, ενώ ο Μίμης Ανδρουλάκης δήλωσε την αποχώρησή του από το Κίνημα. Φοβάστε ότι υπάρχει κάποιο σχέδιο αποδόμησης της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ;

Γ.Π.: Η κάθε αποχώρηση στελέχους έχει και άλλες αιτίες και άλλες αναγνώσεις και ίσως και διαφορετικό βαθμό ειλικρίνειας, όπως εξάλλου και βαρύτητας. Σχέδιο αποδόμησης δεν βλέπω, γιατί τότε θα είχε η κίνηση των διαφωνούντων άλλα χαρακτηριστικά, που όσοι από εμάς έχουμε βιώσει σχέδια υπονόμευσης στο παρελθόν, θα τα είχαμε διαγνώσει και σήμερα. Απλώς όπως είπα και πριν, διαφέρει και ο βαθμός ειλικρίνειας του καθενός, κάτι που θα ξεκαθαρίσει και στην πορεία από την διαδρομή των στελεχών αυτών.

ΠτΘ: Αισιοδοξείτε ότι υπάρχει προοπτική ανακοπής όλων αυτών των δυνάμεων που δείχνουν να αναπτύσσονται μέσα στη δημοκρατική παράταξη και όπως φαίνεται να την απειλούν με πολυδιάσπαση, ώστε να μη φθάσουμε σε αυτό που συνέβη το 1961;

Γ.Π.: Παρά την εξαιρετικά δύσκολη και άκρως ρευστή κατάσταση είμαι πλήρως πεπεισμένος ότι υπάρχει ακόμη περιθώριο να βγει αλλαγμένη μεν αλλά πιο ανανεωμένη, πιο ισχυρή, με άλλες θεωρήσεις και άλλη δυναμική η δημοκρατική παράταξη. Γιατί πλέον έχει παρέλθει η περίοδος της έκπληξης, της άγνοιας και του αχαρτογράφητου της κατάστασης τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς, άρα μπορεί και πρέπει να εκφραστεί η δημοκρατική παράταξη εκ νέου, να αποκτήσει άλλες αναφορές, απαλλαγμένη από τις αγκυλώσεις και τις ιδεοληψίες του παρελθόντος που της άλλαζαν εντέλει και τα χαρακτηριστικά, να επαναπροσδιοριστεί η έννοια του προοδευτικού και του συντηρητικού και κυρίως άμεσα να δημιουργήσει απαντήσεις τόσο στη δεξιά αντίληψη της πολιτικής, όσο και στην ψευδεπίγραφη και λαϊκιστική αριστερά.

Με όλα αυτά τα στοιχεία, θα μπορέσει να προσελκύσει νέα στελέχη, νέους ανθρώπους που σήμερα κυριευμένοι από την απογοήτευση δικαιολογημένα οδηγούνται είτε στην παραίτηση, είτε στην ισοπέδωση. Και μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι το ανθρώπινο αυτό δυναμικό θα βρεθεί, που θα είναι πολύ καλύτερο ίσως από εμάς τους παλαιότερους.

Στο Bergen της Νορβηγίας, ο Γιώργος Παπανδρέου

Στην ομιλία του, ο πρώην πρωθυπουργός, αναφέρθηκε στην οικονομική κρίση και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν η Ευρώπη και η Ελλάδα, ενώ έκανε λόγο για άνιση μάχη της Ελλάδας.

«Η Ελλάδα, οι Έλληνες, εδώ και τρία χρόνια, δίνουν μια άνιση μάχη. Μια μάχη επιβίωσης, σε ένα σύνθετο και ασταθές περιβάλλον. Πληρώσαμε και πληρώνουμε βαρύ τίμημα. Οικονομικό, κοινωνικό, πολιτικό, ανθρωπιστικό. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είχαμε και τα δικά μας προβλήματα. Αλλά το γεγονός αυτό, δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αποτελεί άλλοθι για την κάλυψη των αδυναμιών αλλά και την αναποφασιστικότητα της Ευρώπης να αναλάβει πρωτοβουλίες για τον τερματισμό της κρίσης. Ιδιαιτέρως μετά και την πρόσφατη έγκριση του προγράμματος από την Ελληνική Βουλή. Εμείς αναλάβαμε για μια ακόμη φορά και την ευθύνη και το κόστος. Τρία χρόνια τώρα, αναλάβαμε και ευθύνες και κόστος που δεν μας αναλογούσαν. Πρόκειται για μια τιτάνια προσπάθεια με πρωτόγνωρα αποτελέσματα για όλο τον κόσμο. Σήμερα, το αναγνωρίζουν όλο και περισσότεροι. Ήρθε η ώρα να αναλάβει και η Ευρώπη τις ευθύνες που της αναλογούν».

Μεταξύ άλλων τόνισε: «Η ΕΕ, η Ευρωζώνη, βιώνουν μια πρωτόγνωρη κρίση. Μια κρίση που αναδεικνύει τις δομικές αδυναμίες του ευρωπαϊκού οικοδομήματος και του ευρώ, τα οποία πρέπει με κάθε τρόπο να διαφυλάξουμε και να ενισχύσουμε. Δομικές αδυναμίες που επιβεβαιώνουν με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο την ανάγκη να λάβουμε άμεσα τολμηρές αποφάσεις. Αποφάσεις ιστορικής σημασίας, για την πολιτική ολοκλήρωση, για την οικονομική και νομισματική σταθερότητα, για την εμβάθυνση της δημοκρατίας. Θέλουμε περισσότερη Ευρώπη. Με κοινές αποφάσεις, όχι ο καθένας μόνος του. Με πραγματική αλληλεγγύη, όχι αναζήτηση αποδιοπομπαίων τράγων. Το λέμε εδώ και 3 χρόνια. Πολλοί δεν μας άκουγαν. Πολύτιμος χρόνος χάθηκε.

Αν σηματοδοτήσουμε όμως έστω και τώρα έμπρακτα αυτή μας τη βούληση, θα έχουμε κάνει ένα άλμα. Πέρα από τα κελεύσματα των αγορών, με βάση τα πραγματικά συμφέροντα των Ευρωπαίων πολιτών. Και θα έχουμε δώσει απάντηση στις προκλήσεις που μας ταλανίζουν. Τώρα, πριν να δεχτεί συντριπτικό πλήγμα η δημοκρατία στην Ευρώπη.Η Ευρώπη οφείλει να επιβεβαιώσει ότι στηρίζεται σε αρχές».

Επίσης, ο Γιώργος Παπανδρέου έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στα θέματα της διαφάνειας και των σχετικών πρωτοβουλιών που ανέλαβε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, προκειμένου να διαμορφωθεί η βάση για την οικοδόμηση ενός υγιούς περιβάλλοντος στο πλαίσιο το οποίου θα προωθούνται οι δημόσιες υποθέσεις.

Τέλος έκανε εκτενή αναφορά στα ζητήματα της φοροδιαφυγής και των φορολογικών παραδείσων, σημειώνοντας ότι, από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε την διακυβέρνηση της χώρας διατύπωσε συγκεκριμένες προτάσεις στην ΕΕ και σε όλους τους διεθνείς Οργανισμούς και τονίζοντας ότι, τόσο η ΕΕ όσο και το G20 έχουν την ευθύνη ανάληψης το ταχύτερο δυνατόν σχετικών πρωτοβουλιών και λήψης αποφάσεων.

Θέμα του συνεδρίου, το οποίο τελεί υπό την αιγίδα της νορβηγικής κυβέρνησης (Νορβηγικό Υπουργείο Εξωτερικών) και ολοκληρώνεται αύριο είναι: Financial secrecy, society and vested interests.

ΔΗΜΑΡ: Η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να στηρίξει το αίτημα της Παλαιστινιακής Αρχής

Πραγματική εδραίωση της ειρήνης στη Γάζα υποστηρίζει η ΔΗΜΑΡ ότι θα φέρει η αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους από τον ΟΗΕ στις 29 Νοεμβρίου. 

Το κόμμα ζητά άμεση παρέμβαση της Ε.Ε. και του ΟΗΕ για την κατάπαυση του πυρός και τονίζει ότι τόσο η ελληνική κυβέρνηση, όσο και η ευρωπαϊκή διπλωματία οφείλουν να στηρίξουν το αίτημα της Παλαιστινιακής Αρχής.

«Παρά τις όποιες διαμεσολαβητικές προσπάθειες, η ισραηλοπαλαιστινιακή σύγκρουση συνεχίζεται για όγδοη ημέρα. Οι αεροπορικές επιδρομές από το Ισραήλ και οι ρουκέτες από τη Γάζα το μόνο που κάνουν είναι να αυξάνουν τα θύματα στον άμαχο πληθυσμό. 

Η ΔΗΜΑΡ από την πρώτη στιγμή τόνισε πως δεν υπάρχει στρατιωτική λύση. Η Ε.Ε και το Συμβούλιο Ασφαλείας ΟΗΕ πρέπει να παρέμβουν άμεσα και να επιβάλουν την κατάπαυση του πυρός, την έναρξη διαπραγματεύσεων και το διεθνές δίκαιο. Η αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους από την προσεχή Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, στις 29 Νοεμβρίου, θα προσφέρει πραγματική προοπτική στην εδραίωση της ειρήνης στην περιοχή. Η ελληνική κυβέρνηση και η ευρωπαϊκή διπλωματία οφείλουν να στηρίξουν το αίτημα της Παλαιστινιακής Αρχής» αναφέρει η ανακοίνωση του κόμματος.

κ.ΣΑΜΑΡΑ ΚΑΝΕΤΕ ΤΟ ΟΠΩΣ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ

Όλοι διερωτώνται καθημερινά τι πρέπει να γίνει από εδώ και πέρα. Πως θα μπορέσει να προχωρήσει η χώρα. Άντε και την πήραμε τη δόση. Μετά; Θα συνεχίσουμε να ζούμε με την αγωνία της επόμενης; Πάλι θα βασανίζουμε τον λαό μας και θα παρακαλάμε για «πολιτική λύση» στην καταβολή της επόμενης δόσης;
Έχει επανειλημμένα ειπωθεί και αποδειχθεί ότι το πρόβλημα της χώρας είναι  πρωτίστως πολιτικό. Σε πολλές καμπές μάλιστα η πολιτική λειτουργία  των πρωταγωνιστών, όπως είναι φυσικό, καθόρισε και τις εξελίξεις.  Ο κ. Αντώνης Σαμαράς πρόπερσι το καλοκαίρι προτίμησε να υπηρετήσει την προσωπική του φιλοδοξία και αποδόμησε έναν έλληνα πρωθυπουργό, διαδίδοντας ότι υπέβαλε την παραίτησή του ενώπιόν του. Η χώρα έχασε μια μεγάλη ευκαιρία συμπόρευσης των βασικών πολιτικών δυνάμεων και πάρα πολύ χρόνο. Στη συνέχεια όταν η κυβέρνηση Παπαδήμου προσπαθούσε να κεφαλαιοποιήσει τα κέρδη της Συνόδου Κορυφής του Οκτωβρίου του 2011, ήταν ξεκάθαρος ότι θα οδηγούσε τη χώρα σε εκλογές, ακόμη και διπλές, προκειμένου και πάλι να υπηρετήσει την προσωπική του φιλοδοξία. Από τον Φεβρουάριο του 2012 η κυβέρνηση λειτουργούσε μόνο ως πρωθυπουργικό γραφείο και ως υπουργείο οικονομικών. Από τους υπόλοιπους η συντριπτική πλειοψηφία άρχισε τις δηλώσεις, τις εκδηλώσεις και τα κανακέματα στην εκλογική τους περιφέρεια. Η χώρα έχασε και πάλι μια μεγάλη ευκαιρία και πολύ χρόνο. Έγινε λοιπόν πρωθυπουργός ο κ.Αντώνης Σαμαράς, διαλύθηκε το ΠΑΣΟΚ, έφτασε η Χρυσή Αυγή το 14% και ο  κ.Τσίπρας έγινε γνωστός και στο εξωτερικό για την, επικίνδυνη για τη χώρα, μη συναίσθηση της ευθύνης αλλά και της παγκόσμιας πραγματικότητας. Τώρα;
Είναι προφανές ότι ο κ. Αντώνης Σαμαράς, όσο κι αν τα μέσα ενημέρωσης τον αβαντάρουν, εξάντλησε τις προσδοκίες και τα επικοινωνιακά και βρίσκεται ενώπιον των προβλημάτων του τόπου. Αυτά που όσο εύκολα τα έλυνε στο Ζάππειο τόσο δυσεπίλυτα φαίνονται τώρα. Όταν σύντομα εξαντλήσει τα επικοινωνιακά του αποθέματα τότε θα του απομείνει μια εξίσου επικοινωνιακή απόδραση. Γιατί δεν είναι σε θέση να πετύχει το ζητούμενο της τριπλής συγκυβέρνησης. Αυτό που τόσο διαφημίζει: την Κυβέρνηση Εθνικής Συνευθύνης. Στηρίζεται σε μια «κυβέρνηση φρανκεστάιν» κομματικών του στελεχών με τεχνοκρατικά στελέχη διαφορετικής πολιτικής φιλοσοφίας, χωρίς κανένα υπόβαθρο πολιτικής συμφωνίας. Όλο αυτό το διάστημα σε τίποτα δεν ομογενοποιείται η πολιτική αντίληψη και λειτουργία αυτής της κυβέρνησης. Για τον λόγο αυτό δεν κερδίζει και την εμπιστοσύνη των πολιτών, ως Κυβέρνηση Εθνικής Συνευθύνης. Το νερό βέβαια σε αυτόν τον αδιέξοδο μύλο το έριξε και ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Βαγγέλης Βενιζέλος. Κουρασμένος και ο ίδιος αλλά και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ από την πρόσφατη τραυματική  τους εμπειρία σε κυβερνητικούς θώκους, τρέμοντας περαιτέρω πολιτική φθορά αλλά και αναγκασμένος από τη στοιχειώδη εθνική ευθύνη να έχει κυβέρνηση ο τόπος, δεν τόλμησε να απαιτήσει προϋποθέσεις Εθνικής Συνευθύνης. Γι’ αυτό και αποφάσισε να καταστεί ολίγον έγγυος. Έτσι κατέληξε και να μην συγκυβερνά και να χρεώνεται πολιτικά.
Σήμερα ο τόπος και πάλι χρειάζεται αυτά που δεν τόλμησαν να κάνουν (το καλοκαίρι του 2011, τον Νοέμβριο του 2011, τον Μάιο ή τον Ιούνιο του 2012), όλοι οι, υποκινούμενοι από τις προσωπικές τους φιλοδοξίες, πρωταγωνιστές. Κυβέρνηση Εθνικής Συνευθύνης από πολιτικά στελέχη όλων των παρατάξεων που θα αποφασίσουν να συμμετέχουν στην Κυβέρνηση. Οι αρχηγοί των κομμάτων που συμμετέχουν στην Κυβέρνηση σε ρόλο Αντιπροέδρων. Και πρωθυπουργός πολιτικό πρόσωπο κοινής αποδοχής. Δέσμευση ότι αυτή η κυβέρνηση θα εφαρμόσει μέχρι κεραίας τις μεταρρυθμίσεις (ξέρετε τις κανονικές στην πράξη και όχι τις γιαλαντζί μόνο στους νόμους)  και θα οδηγήσει τη χώρα στη λήξη της κοινοβουλευτικής θητείας, σε σταθερό οικονομικό περιβάλλον, σε εκλογές που ο λαός θα κρίνει ψύχραιμα την υπευθυνότητα και τη λειτουργία της κάθε μιάς παράταξης. Όλοι μαζί με κοινό στόχο για την πατρίδα. Πατριωτισμός που θα εξοστρακίσει την ωμή πολιτική και πραγματική βία του εθνικισμού της Χρυσής Αυγής. Είναι τόσο δύσκολο; Δεν νομίζω. Λίγο σθένος και συναίσθηση ευθύνης θέλει κ.Σαμαρά. Κάντε το όπως ο Γιώργος. Τηλεφωνείστε στον κ.Βενιζέλο και τον κ.Κουβέλη αλλά και τον κ.Τσίπρα και τον κ.Καμμένο και πείτε τους ότι δεν έχετε στόχο την πρωθυπουργία. Άλλωστε πρωθυπουργός γίνατε. Πείτε τους ότι έχετε σαν στόχο μόνο να σώσετε την Ελλάδα. Και να έχετε πίστη ότι, αυτή τη φορά, κάποιοι από την άλλη μεριά του τηλεφώνου θα καταλάβουν. Γιατί αν δεν καταλάβουν κακό του κεφαλιού τους. Ακόμη κι αν γίνουν πρωθυπουργοί στο μέλλον.
Από :http://xinidis.blogspot.gr/2012/11/blog-post_14.html?utm_source=twitterfeed&utm_medium=twitter

10 Μύθοι και 10 Αλήθειες για την ελληνική κρίση και τον ρόλο της Ευρώπης

Σε 10 Μύθους και 10 Αλήθειες για την ελληνική κρίση και τον ρόλο της Ευρώπης αναφέρεται σε άρθρο του ο επικεφαλής της Αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα κ. Πάνος Καρβούνης.

«Στα πλαίσια ανοιχτής συζήτησης που διοργανώθηκε πρόσφατα με την υποστήριξη της Αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα και του Γραφείου Ενημέρωσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ελλάδα με θέμα «Ελλάδα - Ευρώπη: Μύθοι και Αλήθειες στην εποχή της κρίσης», απαντήθηκαν ερωτήματα σχετικά με το ρόλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) στην κρίση και αποσαφηνίστηκαν δέκα μύθοι που διακατέχουν την ελληνική κοινή γνώμη.

Μύθος 1ος

Για την οικονομική κρίση, υπαίτιες είναι η ΕΕ και οι βορειοευρωπαϊκές χώρες.

Αλήθεια

Η κρίση που αντιμετωπίζει σήμερα η Ελλάδα αλλά και ολόκληρη η Ευρωζώνη, είναι συστημική και οφείλεται στο ότι το ευρώ δεν δομήθηκε κατά τρόπο ώστε να αποφευχθεί ή να μετριασθεί παρόμοιας εμβέλειας κρίση.

Μύθος 2ος

Για την ελληνική κρίση υπαίτια είναι μόνο η Ελλάδα.

Αλήθεια

Είναι κοινά αποδεκτό πως η Ελλάδα αντιμετώπιζε πλήθος δομικών προβλημάτων και χρόνιων παθογενειών. Ακολούθησε ένα λανθασμένο και μη βιώσιμο οικονομικό μοντέλο, καθώς επί χρόνια δεν υλοποίησε τις απαραίτητες διαρθρωτικές αλλαγές. Συγχρόνως όμως, η ΕΕ δεν αντιλήφθηκε εγκαίρως το μέγεθος του δημοσιονομικού και χρηματοοικονομικού προβλήματος, ούτε είχε τους απαραίτητους μηχανισμούς για την αντιμετώπισή του, με αποτέλεσμα αυτό να επεκταθεί και σε άλλες χώρες της Ευρωζώνης.

Μύθος 3ος

Υπήρχαν και άλλες δυνατότητες διάσωσης της Ελλάδας πλην της προσφυγής στα δάνεια της ΕΕ/ΕΚΤ/ΔΝΤ.

Αλήθεια

Υπήρξαν πολλές υποθέσεις σχετικά με ενδεχόμενη χρηματοδότηση της ελληνικής οικονομίας από τρίτες χώρες. Όμως, η πραγματικότητα είναι πως πλην της ΕΕ, του ΔΝΤ και της ΕΚΤ, κανένας άλλος διεθνής φορέας ή κράτος/εταίρος δεν προσέφερε χείρα βοηθείας στην Ελλάδα, δεδομένου του τεράστιου ύψους των απαιτούμενων κονδυλίων (240 δις ευρώ).

Μύθος 4ος

Η ΕΕ φταίει που δεν έλεγξε το έλλειμμα της Ελλάδας.

Αλήθεια

Το κάθε κράτος μέλος της ΕΕ οφείλει να στέλνει ένα μηνιαίο ενημερωτικό οικονομικό δελτίο στην Eurostat. Η Ελλάδα δεν είχε αποστείλει το δελτίο αυτό επί σειρά μηνών (Ιούνιος-Οκτώβριος 2009), ενώ η ΕΕ δεν άσκησε την δέουσα στενή εποπτεία που όφειλε. Βάσει των επίσημων στοιχείων που τελικά έστειλε η ελληνική κυβέρνηση, το έλλειμμα του 2009 κυμαινόταν στο 6%. Το ποσοστό αυτό δεν αμφισβητήθηκε ούτε από την Eurostat ούτε από τους εταίρους μας - στη συνέχεια, όμως, αποδείχθηκε λανθασμένο.

Μύθος 5ος

Το επιτόκιο δανεισμού από την ΕΕ/ΔΝΤ/ΕΚΤ είναι τοκογλυφικό.

Αλήθεια

Η Ελλάδα σήμερα δανείζεται από την ΕΕ/ΔΝΤ/ΕΚΤ με επιτόκια χαμηλότερα από αυτά που οι ίδιες οι χώρες δανείζονται από τις αγορές για να επαναδανείσουν την Ελλάδα στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης. Ενδεικτικά, η Ελλάδα δανείζεται με επιτόκιο 2% έως το 2015, ενώ η Ιταλία και η Ισπανία με επιτόκιο μεγαλύτερο του 4%.

Μύθος 6ος

Η Ελληνική Κυβέρνηση δεν διαπραγματεύτηκε το μνημόνιο.

Αλήθεια

Ο μηχανισμός στήριξης που χρηματοδοτεί την Ελλάδα δημιουργήθηκε κατόπιν αιτήματος της ελληνικής κυβέρνησης, στο οποίο η ΕΕ ανταποκρίθηκε άμεσα. Το αντικείμενο του μνημονίου και οι όροι της διαπραγμάτευσης διαπραγματεύονται από τις ελληνικές κυβερνήσεις κάθε 3 μήνες ανάλογα με την πρόοδο που έχει σημειωθεί στο διάστημα αυτό.

Μύθος 7ος

Οι δανειστές θα κρατήσουν την Ελλάδα στην Ευρωζώνη, φοβούμενοι ένα πιθανό «ντόμινο».

Αλήθεια

Είναι γεγονός ότι η παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ είναι προς όφελος όλων. Όμως, εάν η Ελλάδα δεν ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του κοινού νομίσματος, η παραμονή της στην Ευρωζώνη θα τεθεί εν αμφιβόλω.

Μύθος 8ος

Το πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής της Ελλάδας περιλαμβάνει μόνο περικοπές.

Αλήθεια

Εκτός από εξορθολογισμό των μισθολογικών δαπανών, το πρόγραμμα προβλέπει επίσης πλήθος διαρθρωτικών αλλαγών, αλλά και απορρόφηση μεγάλων κονδυλίων μέσω ΕΣΠΑ. Η μη επίτευξη ή η καθυστέρηση υλοποίησης αυτών των στόχων οδηγεί σε ενδεχόμενες νέες περικοπές και μεταθέτει χρονικά την έξοδο της Ελλάδας από την κρίση.

Μύθος 9ος

Τα τελευταία 2,5 χρόνια, παρά την λιτότητα, δεν άλλαξε τίποτα.

Αλήθεια

Η οικονομική προσαρμογή που πέτυχε η Ελλάδα είναι η μεγαλύτερη που έχει επιτύχει ανεπτυγμένη χώρα εδώ και πολλές δεκαετίες. Το πρωτογενές έλλειμμα μειώθηκε δραστικά και σύντομα αναμένεται να επιτευχθεί πρωτογενές πλεόνασμα.

Μύθος 10ος

Η Ομάδα Δράσης για την Ελλάδα υπό τον Χ. Ράιχενμπαχ επιβάλλει μέτρα προς το συμφέρον των δανειστών.

Αλήθεια

Η Ομάδα Δράσης δημιουργήθηκε κατόπιν αιτήματος της Ελληνικής Κυβέρνησης και ο ρόλος της είναι η παροχή τεχνικής βοήθειας στους τομείς που της ζητείται. Η Task Force δεν έχει αρμοδιότητα να επιβάλλει κανένα απολύτως μέτρο ή πολιτική».

Πάνος Καρβούνης:

Newsroom ΔΟΛ

Μιλάει και ο Σημίτης

Έστησε έναν μηχανισμό στο κόμμα, υπονόμευσε 8 χρόνια τον Παπανδρέου, χρησιμοποίησε το 2007 τον Βενιζέλο (άσχετα αν αυτός δεν ήθελε να το καταλάβει). Μιλούσε για ΔΝΤ και Μνημόνια την ώρα που τα πρωτοπαλίκαρά του το έπαιζαν λαϊκή βάση και έριχναν τον Πρωθυπουργό.

Γιατί δεν μίλησες πέρσι τέτοιον καιρό κύριε Σημίτη; Να πεις ως πρώην Πρωθυπουργός και πρώην Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ <<σταματήστε τα παιχνιδάκια>> δεν υπάρχει άλλη λύση από το να συνεχίσει ο Παπανδρέου;

Για όλα αυτά τα κάνει για μια εμμονή. Γιατί είχε ένα κεντρικό πρόβλημα ο κύριος Σημίτης. Δεν μπόρεσε ποτέ να ξεπεράσει το κόμπλεξ απέναντι στον όνομα ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Στην αρχή με τον Ανδρέα και μετά με τον Γιώργο.

Είναι όμως αυτό πολιτική στάση. Όταν ένας Πρωθυπουργός αφήνει να τον κατακτούν τέτοια συναισθήματα.

Πολύ μικρός και πολύ λίγος αποδείχτηκες κύριε Σημίτη. Και το επιβεβαίωσες για ακόμη μια φορά.

Από Πρωτοβουλία Παπανδρέου https://www.facebook.com/protovoulia.papandreou